« روز جهاني آزادي مطبوعات | صفحه اول | اقتصاد دستوري »

17 اردیبهشت 85

مثلث روابط كار

فرا رسيدن روز كارگر فرصت مغتنمي است تا مسايل كار و كارگري در جامعهء ايران مورد مطالعه، بازنگري و سامان‌دهي مجدد قرار گيرد. به‌رغم تحولاتي كه به ويژه طي دو دههء اخير در مسايل مرتبط با كار و كارگر و نظام‌هاي اقتصادي در جهان رخ داده و نگاه‌هاي تازه‌اي را بر اين عرصه‌ها به وجود آورده است، در كشور ما چه در عرصهء نظري و چه در عرصهء عملي، هنوز، نگاه‌هاي كهنه و سنتي بر روابط كار و مسايل كارگري غلبه دارد. هرچند در دولت اصلاح‌طلب خاتمي تلاش شد تا با «نگاهي تازه به مسايل كارگري» پرداخته شود و حاصل اين تلاش را مي‌توان در سند قانون برنامهء چهارم و مادهء 101 آن ملاحظه كرد، اما متاسفانه عدم رعايت الزام قانوني اين ماده در ارايهء لايحهء اجرايي اين ماده توسط دولت، حاكي از نوعي بي‌‌مهري و بازگشت به گذشته در نگاه به مسايل كار و كارگري در كشور است. حاصل تجربيات دو دههء اخير و «نگاهي تازه به مسايل كارگري» نكات ذيل را برجسته مي‌سازد :

1- در نگاه به مسايل كارگري بايد كل چرخهء اقتصاد، توليد و اشتغال مورد توجه و ملاحظه قرار گيرد. وقتي از مسايل كار وكارگري صحبت و بحث مي‌شود بايد كل نيروي كار مورد توجه و حمايت قرار گيرد (اعم از شاغل و بيكار) و براي فعال بودن آن‌ها در چرخهء توليد و اقتصاد چاره‌‌جويي شود. بنابراين نگاه برنامه ريزي جهت جلب حداكثر سرمايه‌گذاري و ايجاد اشتغال كامل بايد هدف نظام اقتصادي باشد.

2- روزگاري تصور مي‌شد كه مسايل كارگري در رويارويي با كارفرماها و جنگ و ستيز طبقاتي حل و فصل مي‌شود. اما امروزه تامين منافع مشترك كارگر و كارفرما و آن هم از راه چانه‌زني و سازش راه‌حل شمرده مي‌شود و در اين مسير دولت‌ها به عنوان تنظيم‌كنندهء روابط براي تامين اين منافع مشترك نقش ايفا مي‌كنند از اين رو سه‌جانبه‌گرايي را تنظيم‌گر مثلث روابط كار ناميده و ساماندهي بازار كار را در سايهء آن ميسور و حداكثركنندهء منافع طرفين موضوع مي‌دانند.

3- براي جريان‌يابي سه‌جانبه‌گرايي و پيمودن مسير چانه‌زني و سازش حق تشكل‌يابي، اعتراض و اعتصاب جزو حقوق اساسي نيروي كار است، همچنان كه كارفرمايان نيز براي دفاع از منافع خود و انجام مذاكره حق تشكل دارند و دولت در اين ميان بايد به عنوان ناظري بي‌طرف، منصف و همه جانبه‌نگر بر روند جاري و تعامل بين تشكل‌هاي كارگري و كارفرمايي عمل كند.

4- متاسفانه در ايران از يك طرف دولت به عنوان كارفرما در بسياري از بنگاه‌هاي اقتصادي ظاهر مي‌شود و از سوي ديگر دولت با نگاهي آمرانه، خواهان حل مسايل كارگري بدون هرگونه سروصدايي است. حاصل جمع اين دو عدم تحمل نسبت به برخي اعتراضات و اعتصابات كارگري و تا مرز مسايل امنيتي به آن‌ها نگريستن مي‌شود كه برخي رخدادهاي سال گذشته ناشي از چنين نگاه و وضعيتي است. اميد مي‌رود كه در آستانهء روز كارگر دولت با «نگاهي تازه به مسايل كارگري» بنگرد و در اولين گام به اجرايي كردن آن‌چه در برنامهء توسعهء چهارم آمده است، اقدام كند.



   نظرات

فاران :

جناب مزروعی با سلام و درود
در خبرها صحبت بسیار جالبی از آقای خزعلی خواندم که فرموده بودند : اغلب پسراني هم كه در حال حاضر به سمت دانشگاه مي‌روند به خاطر اين دسته از دختران است

این جمله بزرگترین توهین به دانشجویان است. به نظر شما فقه شیعه چه پاسخی به تاریخ در مورد این تفکرات مالیخولیایی خواهد داشت ؟ و مدعیان حکومت دینی هرگز از خود پرسیده اند که سنگ چه اندیشه ای را یه سینه میرنند ؟ اندیشه ای که فقیه طراز اول آن این چنین بیمارگونه می اندیشد و البته این نحوه تفکر در میان فقهای شیعه منحصر به ایشان نیست.
اندکی حداقل با خود صادق باشید


با سپاس فراوان

مزروعی : عزیز گرامی ! بنده نمی دانم آقای خز علی چه گفته است ولی گفته ایشان چه ارتباطی با من دارد که آورده اید" اندکی با خود صادق باشید". وتازه اینها چه ربطی به حکومت دینی دارد؟ آیا امثال ایشان نماد تام وتمام حکومت دینی اند؟ واگر امثال بنده از حکومت دینی ( که آنرا کاملا با دموکراسی همخوان و همراه می دانیم) سنگ اندیشه های امثال ایشان را به سینه می زنیم؟ ظاهر شما در ایران زندگی نمی کنید که اینگونه نظر می دهید ویا حداقل بنده وآقای خزعلی را نمی شناسید؟ در ضمن فکر می کنم در یک حکومت دموکراتیک امثال آقای خزعلی وبنده وشماو... حق مساوی در اظهار نظر ورای دارند وهیچکس را نباید به اظهار نظر ورای مورد تخطئه و...قرار داد وهمچنانکه سما به این راحتی درباره ایشان نظر داده اید ایشان هم آن اظهار نظر را فرموده اند
وفکر می کنم عمل هر دوی شما یک گونه است وبنا بر این نمی توانید سخن آقای خزعلی را برهانی برای محاجه ومجادله با امثال بنده قرار دهید.

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007