« مهندسی ناشیانه در آمار انتخابات | صفحه اول | انتشار دیرهنگام آمار اقتصادی »

23 اسفند 90

انتخابات و آفت پیری نظام

انتخابات مهندسی مجلس نهم برگزار شد و حاکمیت جمهوری اسلامی از برگزاری این انتخابات و مشارکت مردم در آن اعلام رضایت و خوشحالی کرده است اما باید پرسید آیا نتایج این انتخابات مهندسی شده می تواند « آفت پیری نظام » را حل کرده و آنرا از گرداب مشکلات و بحرانهایی که در عرصه داخلی و خارجی به آن گرفتار آمده است، رهایی بخشد؟
نظام سیاسی کنونی مستقر در جمهوری اسلامی چه به لحاظ تاریخی و چه به لحاظ عملکردی به « آفت پیری » دچار شده است اما می دانیم این نمی تواند الزامی و اینهمانی داشته باشد. نظام های سیاسی می توانند به لحاظ تاریخی عمری زیاد داشته باشند اما دچار « آفت پیری » نشوند اما در مورد نظام سیاسی مستقر در ایران به رغم میانسالی شاهد پیری آن هستیم و این به عملکرد نا کارآمد حاکمیت یکدست اقتدارگرایان در سالهای اخیر برمی گردد که فعلا محل بحث آن نیست، اما نشانه های « آفت پیری نظام » موجود چیست؟

دونشانه « آفت پیری نظام » عبارتند از :1- عدم انعطاف، و 2- عدم کنترل بر روی رفتارها. در مورد ایندو نشانه در وضعیت کنونی جمهوری اسلامی کدها و مصداق های فراوانی می توان عرضه کرد. بطور مثال در حالیکه حاکمیت با استناد به همین انتخابات برگزار شده اعلام می دارد که شرکت اکثریت مردم در آن به معنای تایید و قبول نظام است و اینکه نظام به پشتییبانی مردم مستظهر است اما در عین حال همین حاکمیت حاضر نیست یک مجوز راهپیمایی و تجمع به معترضان به وضعیت موجود بدهد، یا اندکی فضای امنیتی پلیسی حاکم را بگشاید و به آزادیهای سیاسی و اجتماعی فرصت بروز دهد. در مورد عدم کنترل بر روی رفتارها هم نیز کافی است سخنان و موضع گیری های مقامات عالی حکومتی را هر روزه مرور کرد تا دریافت که کمترهمخوانی با هم دارد حال اگر فرض بگیریم اینگونه سخن گفتن آثاری زیانبار در عرصه داخلی بدلیل سلطه حکومت ندارد اما قطعا در عرصه سیاست خارجی این مواضع متفاوت و متناقض و بعضا ماجراجویانه آنچنان هزینه ای را به نظام و در واقع کشور و مردم تحمیل می کند که قابل محاسبه نیست و در یک روند زمانی کشورمان را در معرض شدیدترین حملات تبلیغاتی و تحریم های اقتصادی و سیاسی وتهاجم نظامی قرار داده است. رد یابی این مواضع درحمله بسیج دانشجویی به سفارت انگلیس و تسخیر آن یا اعلام بستن تنگه قرمز دو نمونه از اینگونه است و الی ماشالله می توان در این باره کد آورد که مجموعه حاکمیت بدلیل « آفت پیری » دچار عدم کنترل در رفتارهای خود شده است و نمی تواند نظام تصمیم گیری کشور را سامانی بخشد تا در مسائل کلان دچار اینگونه پراکنده و پریشانگویی نشود.
به سخنی دیگر « آفت پیری نظام » باعث شده است که بجای تکیه بر " قدرت نرم " برای اعمال حاکمیت بر " قدرت سخت " اتکا کند، همانند پیرمردی که برای آرام کردن دیگران بخواهد از قدرت عصای خود استفاده کند، و روشن است که در یک نظام سیاسی تکیه بر " قدرت سخت " دوام چندانی ندارد. یک نظام سیاسی برای ماندگاری باید حداکثر انعطاف را داشته باشد، و در عین حال بتواند با ساماندهی نظام تصمیم گیری کنترل رفتاری داشته باشد، و درسایه ایندو به " قدرت نرم " در جامعه متکی باشد و نه " قدرت سخت " که برای حفاظت از امنیت شهروندان در داخل و مرزهای کشور است. سوگمندانه باید گفت تجربه های تاریخی ما ایرانیان حاکی از آن است که حاکمیت مستقر بجای آنکه به درازی عمر نظام سیاسی فکر و اندیشه و تدبیر کند فقط به فکرعمر حاکمیت خود است و اینکه چگونه می تواند تا خود زنده است بر سریر قدرت باشد، و از اینروست که اگر نتوانستند از " قدرت نرم " برای تداوم حاکمیت خود بهره گیرد در استفاده از " قدرت سخت " تردید بخود راه نمی دهد غافل از اینکه کاربرد چنین روشی هرچند ممکن است که به بقای حاکمیت موجود مدد رساند اما تداوم نظام سیاسی موجود را با خطر و حتی سقوط مواجه می سازد، و مرور تجربه رژیم پهلوی خود بهترین شاهد براین مدعاست.
« آفت پیری نظام » را می شود با ایجاد انعطاف و تزریق نیروهای تازه و همخوان با خواست نیروهای اجتماعی و سیاسی و مطالبات آنها چاره کرد و برتری نظام های مردمسالار بر دیگر نظام ها و تداوم آنها در همین جاست، و انتخابات این نقش را بازی می کند. مهمترین اشکال بر نظام انتخاباتی کنونی کشورمان درهمین نکته است که آنرا از ایفای این نقش بازداشته است حال اگر وصف " مهندسی شده " را هم برآن بیفرایید درخواهیم یافت که به رغم همه هزینه های انجام شده و تعریف و تمجیدهایی که حاکمیت از این انتخابات کرده و می کند تشکیل مجلس برآمده از این انتخابات هیچگونه کمکی به حل مشکل پیری نظام نخواهد کرد و روز بروز بر فرتوتی آن خواهد افزود. « انتخابات » می توانست دارویی برای درمان « آفت پیری نظام » باشد اگر با حداقل های لازم برای یک انتخابات آزاد و منصفانه برگزار می شد اما انتخاباتی که برگزار شد چون فاقد این حداقل ها بود نمی تواند چاره ساز برای درمان این آفت باشد. حتی اگر فرض بگیریم که حاکمیت موجود دچار بحران مشروعیت سیاسی نیست اما قطعا دچار بحران کارآمدی و پیری است و این انتخابات با این شیوه که برگزار شد و نتایجی که اعلام شده است نمی تواند کمکی به حل این بحران نماید هرچند حاکمیت سرخوش از آن باشد.




   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007