« دولت واردات | صفحه اول | روزجهانی آزادی مطبوعات »

13 اردیبهشت 90

مصاحبه مطبوعاتی

مزروعی، عضو دفتر سیاسی جبهه مشارکت و سخنگوی شاخه برون مرزی سازمان مجاهدین انقلاب، روز شنبه کنفرانسی مطبوعاتی در شهر پاریس برگزار کرد و پاسخ‌گوی سوالات خبرنگاران شد.
مزروعی در این کنفرانس، که با حضور نمایندگان رسانه‌ها و همچنین برخی از فعالان سیاسی، برگزار شده بود، در پاسخ به سوالی درباره راهکارهای عملی که از سوی جنبش سبزبرای پیوند خوردن با جنبش کارگری در نظر گرفته شده، چنین پاسخ داد: "در ابتدا باید به این سوال پاسخ داد که آیا در ایران جنبش کارگری به مفهوم جامعه‌شناختی آن وجود دارد یا خیر؟ به نظر می‌رسد که پاسخ این سوال منفی است. چون با توجه به نبود تشکل‌های کارگری مستقل و سرکوبی که وجود دارد این جنبش نتوانسته است شکل بگیرد. اما باید دقت کنیم که کارگران در جنبش سبز حضور دارند و نمود این مساله نیز در میان شهدای جنبش سبز است. در این میان چند تشکل نصفه و نیمه مثل سندیکای اتوبوس‌رانی یا سندیکای نیشکر هفت‌تپه که در حال حاضر سران هر دو در زندان هستند، وجود دارند. از طرف دیگر ما مشکل دیگری هم داریم و آن هم مشکل بزرگی است به نام عدم وجود ارتباط بین تشکل‌های صنفی و سیاسی. یعنی هیچ‌رابطه‌ی سازمان یافته‌ای میان اینها وجود ندارد".

وی همچنین با اشاره به ویژگی‌های جنبش سبز، اضافه کرد: "کاری که ما در حال حاضر می‌توانیم انجام بدهیم آگاهی‌بخشی است که از این طریق کارگران را به جنبش سبز پیوند دهیم .
مزروعی در پاسخ به سوال دیگری درباره مطالبات اقوام مختلف ساکن ایران و مطرح شدن آن‌ها از سوی جنبش سبز، چنین گفت: "درشرایط امروز ایران فکر می‌کنم مهم‌ترین خواسته ای که وجود دارد این است که مردم بتوانند رای و نظر بدهند و در تعیین سرنوشت خود نقش داشته باشند. اگر این مساله تحقق پیدا کند، بخشی ازخواسته ها و مسایل قومیتها خود به خود حل میشود. به طور مثال در دوره اقای خاتمی اصلاح‌طلبان مساله شوراها را که در قانون اساسی وجود داشت و سال‌ها مغفول مانده بود، دوباره مطرح و اجرا کردند. این مساله باعث شد که در شهرهایی که اقلیت‌های قومی و مذهبی وجود داشتند، اکثریت شوراها به دست آنها بیفتد و کارهای خودشان را بدست بگیرند و انجام دهند".
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ویراست دوم منشور جنبش سبز، گفت: "در ویراست دوم منشور جنبش سبز نیز به این نکته اشاره شده و بحث تنوع قومی ایران به عنوان یک سرمایه بزرگ پذیرفته شده است. از طرف دیگر توجه کنید که اگر در ایران میزان رای ملت باشد، و انتخابات آزاد برگزار شود به طور مثال در مجلس نمایندگان همین قومیت ها انتخاب می‌شوند و مطالبات آنها را نمایندگی می کنند".
وی با اشاره به عدم اعتماد میان فعالان جنبش سبز و فعالان قومی چنین گفت: "متاسفانه میان فعالان جنبش سبز و فعالان قومی نوعی عدم اعتماد وجود دارد. این عدم اعتماد ربطی هم به بحث‌های نظری ندارد. به نظر می‌رسد که جنبش سبز باید کمی بیشتر به مطالبات اقوام توجه کند تا این اعتماد کم کم به وجود بیاید".
این نماینده مجلس ششم در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به مطالبات جزیی‌تر اقوام گفت در صورت انجام انتخابات آزاد، میتوان روی این بحثهامتمرکز شد و آنها را پیگیری کرد . وی همچنین درباره ارتباط با دیگر گروه‌های اپوزیسیون گفت: "حتما این آمادگی وجود دارد با گروه‌های اپوزیسیون بحث و گفت‌وگو شکل گیرد. اما مشکلی که وجود دارد این است که مشخص نیست باید با چه گروهی صحبت کرد و کدام گروه نماینده مطالبات مردم است. به هر حال گروهی که مدعی است مطالبات مردم را نمایندگی می‌کند، بایدنماد و نشانهای هم برای اثبات این حرف داشته باشد".
نماینده سابق مجلس در پاسخ به سوال دیگری درباره بروز برخی اختلافات قدیمی میان اصلاح طلبان و منتقدان آن‌ها و همچنین بحث خودی - غیرخودی نیز با اشاره به این‌که در جریان جنبش سبز میان گروه‌ها و احزاب ائتلافی بصورت تعریف شده در عرف رایج سیاسی وجود نداشته، بلکه بصورت توافقی بوده است که در شبکههای اجتماعی و در خلال بحثها در عرصه عمومی شکل گرفته است، چنین گفت: "بحث خودی و غیر خودی و یا بحث مرزبندی با دیگر گروه‌ها، بحث جدیدی نیست. در واقع در مورد خودی و غبرخودی بحث بر سر این است که حاکمیت نباید افراد ملت را خودی - غیرخودی کند. والا مرزبندی‌های سیاسی در میان همه گروه‌های سیاسی و در همه کشورها وجود دارد. میان احزاب در هر کشوری مرزبندی وجود دارد. اما این مساله نباید به حاکمیت کشیده شود. به بیان دیگر حزب پیروز در انتخابات وقتی قدرت را بدست گرفت نباید حقوق دیگران را سلب کند وامکان اکثریت شدن اقلیت را از آن بگیرد".
وی همچنین با اشاره به بحث‌هایی که درباره خودی و غیرخودی در جنبش سبز مطرح می شود ، چنین پاسخ داد: " از نظر بنده تنها کسانی که می‌توانند جنبش سبز را نمایندگی می‌کنند آقایان موسوی و کروبی هستند. این دو بودند که در زمان انتخابات با رای مردم مواجه شدند و مردم با فراخوان آن‌ها به خیابان آمدند. البته احزاب و گروه مختلفی در جنبش سبز حضور دارند، اما نقش اصلی را اقای موسوی و آقای کروبی دارند. راهپیمایی ۲۵ خرداد با دعوت اقای موسوی و کروبی بود. هیچ حزب و گروهی نمی‌تواند ادعا کند که این راه‌پیمایی با دعوت ما بوده است. هر گروه سیاسی هم مردم را به حضور در خیابان‌ها دعوت کند - حتی سازمان مجاهدین یا مشارکت - فایده‌ای ندارد".
وی با اشاره به این‌که موسوی و کروبی رهبران این جنبش هستند، افزود: "موسوی و کروبی به عنوان دو نماد جنبش بحث اجرای بدون تنازل قانون اساسی را مطرح کرده‌اند. و در بیانیه شماره ۱۷ اقای موسوی و همچنین منشور جنبش سبز هم به این مساله اشاره شده است. البته جنبش سبز به تکثر و تنوع باور دارد. کسانی هم که این مساله را قبول ندارند و خواست‌های دیگری دارند می‌توانند در عرصه عمومی فعالیت کنند و نظرات و دیدگاههای خود را مطرح کنند و به پیش ببرند".
مزروعی همچنین با اشاره به زندان خانگی رهبران جنبش سبز و نوع واکنش‌هایی که اکنون باید انجام شود، گفت: "یکی از ویژگیهای جنبش سبز این است که ارتباط رهبران با بدنه در آن‌ها عمودی نبوده است. بلکه این ارتباط بصورت افقی بوده است. پدیده ای که ما در جنبش های براه افتاده در تونس ، مصر ، یمن و سوریه هم شاهدش هستیم . همه افراد حاضر در جنبش سبز در ساختن آن نقش دارند. به قول مهندس موسوی از پیرزنی که در یک روستا برای پیروزی جنبش دعا می‌کندتا فردی که در خیابان جان خود را از دست می‌دهد. این ارتباط افقی باعث این می‌شود که بحث و جد‌ل های زیادی درباره موضوعات مختلف در دل جامعه و جنبش شکل بگیرد. هنر موسوی و کروبی این بود که این بحث‌ها را جمع‌بندی می‌کردند و در بیانیه‌ها ارایه می‌دادند. اکنون هم در غیبت ایندو افراد حاضر در جنبش هستند و باید بحث‌های خود را ادامه دهند. برای جمع‌بندی هم رهبران جنبش سبز فکر کردند که شورای هماهنگی راه سبز امید می‌تواند این کار را انجام دهد. اما این مساله به هیچوجه نافی حضور دیگر افراد و گروه‌ها نیست و هر فرد و گروهی که تصور می‌کند می‌تواند کار را به پیش ببرد باید واردعرصه شود".
رییس انجمن صنفی روزنامه‌نگاران همچنین با اشاره به وجود تکثر در جنبش سبز و حضور عقاید و آرای مختلف در این جنبش گفت:«تمام گروه‌هایی که تصور می‌کنند منشور جنبش نمی‌تواندپاسخ‌گوی نیاز آن‌ها باشد، باید فعالیت کنند و تلاش کنند که درعرصه عمومی افراد را با خود همراه کرده و جنبشی اجتماعی را شکل دهند.»
مزروعی در پاسخ به این نکته که خود اصلاح طلبان تاکنون چه تلاشی انجام داده اند که با دیگر گروه‌ها وارد مذاکره شوند و جبهه متحد ضددیکتاتوری را تشکیل دهند، اشاره کرد که باتوجه به جو امنیتی موجود در داخل کشور، امکان تشکیل چنین بحث ها و نشستهایی وجود ندارد.
وی درباره شروط مطرح شده از سوی خاتمی برای حضور در انتخابات نیز چنین پاسخ داد: "بحث‌هایی که اقای خاتمی مطرح کردند اولا بحث‌های جدیدی نبوده است. شکل کامل‌تر این بحث‌ها پیش از این از سوی آقای موسوی در بیانیه شماره ۱۷ مطرح شده بود. از طرف دیگر تا جایی که من اطلاع دارم بحث‌های اقای خاتمی با هماهنگی دیگر گروه‌های اصلاح طلب نبوده است اما از سوی اینگروها هم مخالفتی با آن‌ وجود ندارد. برداشت من این است که در صورت عدم تحقق چنین شرایطی، و اگر قرار باشد که اوضاع بر همین منوال باشد که هست ،اصلاحطلبان در انتخابات آینده شرکت نخواهند کرد".
مساله مربوط به شورای هماهنگی راه سبز امید از دیگر مسایلی بود که در این جلسه مطرح شد. مزروعی با اشاره به این نکته که اعضای این شورا از سوی موسوی و کروبی تعیین شده‌اند، گفت: "تنها کسانی که میتوانند درباره این شورا پاسخ بدهند خود‌ اقایان موسوی و کروبی هستند. فراموش نکنیم که اعضای این شورا در ایران هستند و عدم انتشار اسامی این افراد نیز از خواست‌های موسوی و کروبی بوده است."
وی همچنین درباره کارکرد این شورا و نحوه عمل آن‌ها چنین پاسخ داد: "فراموش نکنیم که جو امنیتی در ایران بسیار شدید است. عملا امکان تشکیل هیچ‌گونه جمعی را نمی دهد. عملکرد این شورا باید با توجه به شرایط ایران ارزیابی کرد. و فراموش نکنیم که با توجه به شرایط امروز ایران شاید شورا نتواند کاری بیش از این انجام دهد". وی افزود که وجود شورای هماهنگی راه سبز امید، به معنای مانع برای فعالیت‌های دیگر گروه‌های حاضر در جامعه نیست و هر گروهی که تصور می‌کند در شرایط فعلی می‌تواند باری از دوش جنبش بردارد، باید وارد میدان شود.

آخرین سوال از نماینده سابق مجلس درباره بحث امکان اصلاح‌پذیری نظام و همچنین اعتقاد اصلاح‌طلبان به نظام جمهوری‌اسلامی بود. وی با اشاره به سه راهبرد اصلاح طلبی ، انقلابی گری و محافظه کاری گفت:"ما معتقد به اصلاحات در روش و هدف هستیم ولی این اصلاحات به این معنا نیست که مثلا نباید اصلاحات ساختاری انجام شود اما فکر می‌کنیم این تغییرات باید بصورتی انجام شود که کمترین هزینه به مردم تحمیل شود. ما در عید سال ۸۹ و هنگامی که بسیاری از دوستان زندانی ما به مرخصی آمده بودند جلسات بحث در این زمینه داشتیم و در آن جا هم همه دوستان متفق‌القول بودند که باید روش اصلاح‌طلبی را پیگیری و به نظام تحمیل کرد. به هر حال امروز ما امیدواریم که برخلاف انقلاب‌ها و تجربه های پیشین در کشور ما که همواره به استبداد ختم شده است، این بار در سایه جنبس سبز به دموکراسی برسیم. این مساله نیز تنها با تغییر ساختارحقیقی جامعه و به ویژه ساختار معرفتی مردم ممکن است و زمان دار شدن جنبش نیز به این مساله کمک میکند. شما ببینید که همین بحث‌هایی که تا کنون در رسانه‌ها مطرح شده است چه قدر به پیشبرد جنبش کمک کرده و می‌کند. یا این نخستین بار است که در جنبشی ما شاهد هستیم که منشوری برای آن نوشته می‌شود.
وی در پاسخ به سئوالی در باره نظام آینده گفت : من هیچ پیشداوری ای راجع به چگونگی و عنوان نظام آینده ندارم و درباره نظام آینده بنده به هر نظامی که اکثریت مردم رای بدهند گردن می‌نهم گرچه شاید آن نوع ازنظام انتخاب حود من نباشد.




   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007