« انتخابات فرصتي براي ميرحسين موسوي | صفحه اول | فقر و عدالت اجتماعی »

7 اسفند 87

با حضور مردم وضع تغییر می کند

رجبعلی‎ ‎مزروعی،‎ ‎نماینده‎ ‎مجلس‎ ‎ششم‎ ‎در‎ ‎گفت‎ ‎وگو‎ ‎با‎ ‎روز‎ ‎می‎ ‎گوید‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎در‎ ‎نهایت‎ ‎با‎ ‎یک‎ ‎کاندیدا‎ ‎وارد‎ ‎انتخابات‎ ‎خواهند‎ ‎شد. او همچنین‎ ‎تاکید‎ ‎می‎ ‎کند‎ ‎که "مسایلی‎ ‎مانند‎ ‎سرمقاله‎ ‎روزنامه‎ ‎کیهان‎ ‎در‎ ‎خصوص‎ ‎احتمال‎ ‎قتل‎ ‎محمد‎ ‎خاتمی‎ ‎و‎ ‎به‎ ‎قولی‎ ‎پاکستانیزه‎ ‎شدن‎ ‎وضعیت‎ ‎ایران،‎ ‎تنها‎ ‎برای‎ ‎ترساندن‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎وایجاد‎ ‎جنگ‎ ‎روانی‎ ‎است،‎ ‎ولی‎ ‎این‎ ‎مردم‎ ‎هستند‎ ‎که‎ ‎درنهایت‎ ‎تصمیم‎ ‎می‎ ‎گیرند."‏

‎امید‎ ‎معماریان‎ ‎
omid@memarian. info

این‎ ‎گفت‎ ‎وگو‎ ‎را‎ ‎می‎ ‎خوانید. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎مهمترین‎ ‎مساله‎ ‎ای‎ ‎که‎ ‎می‎ ‎تواند‎ ‎کاندیداهایی‎ ‎غیر‎ ‎از‎ ‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎را‎ ‎تحت‎ ‎تاثیر‎ ‎قرار‎ ‎بدهد و مثلا‎ ‎انتخابات‎ ‎را‎ ‎از‎ ‎حالت‎ ‎رقابتی‎ ‎خارج‎ ‎کند، چیست؟‎‎
‎ ‎
انتخابات‎ ‎حالا‎ ‎هم‎ ‎از‎ ‎حالت‎ ‎رقابتی‎ ‎خارج‎ ‎است. الان‎ ‎مجری‎ ‎و‎ ‎ناظر‎ ‎بر‎ ‎انتخابات‎ ‎از‎ ‎یک‎ ‎جناح‎ ‎و‎ ‎یک‎ ‎فکر‎ ‎است؛‎ ‎فکر‎ ‎نمی‎ ‎کنم‎ ‎باید کار‎ ‎دیگری‎ ‎صورت‎ ‎بگیرد. همه‎ ‎نهادهای‎ ‎حکومتی‎ ‎به‎ ‎یک‎ ‎جهت‎ ‎گرایش‎ ‎دارند. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎این‎ ‎یکدستی چه‎ ‎نگرانیهایی را‎ ‎برای‎ ‎رای‎ ‎دهندگان‎ ‎به‎ ‎همراه‎ ‎خواهد‎ ‎داشت؟‎ ‎نگرانی‎ ‎اینکه‎ ‎فکر‎ ‎کنند‎ ‎یک‎ ‎کاندیدا‎ ‎از‎ ‎قبل‎ ‎انتخاب‎ ‎شده‎ ‎است؟‎‎
‎ ‎
اکثریت‎ ‎قریب‎ ‎به‎ ‎اتفاق‎ ‎مردم‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎شرایط‎ ‎آگاه‎ ‎هستند‎ ‎و‎ ‎آن‎ ‎را‎ ‎می‎ ‎شناسند‎ ‎و‎ ‎این‎ ‎بستگی‎ ‎به‎ ‎آنها‎ ‎دارد‎ ‎که‎ ‎فکر‎ ‎کنند‎ ‎که‎ ‎آیا‎ ‎امکان‎ ‎تغییر‎ ‎وجود‎ ‎دارد‎ ‎یا‎ ‎نه؟‎ ‎اگر‎ ‎بخواهیم‎ ‎شبیه‎ ‎سازی‎ ‎کنیم‎ ‎وضعیت‎ ‎الان‎ ‎مانند‎ ‎دوم‎ ‎خرداد‎ ‎سال‎ ۷۶ ‎است. بستگی‎ ‎به‎ ‎مردم‎ ‎دارد‎ ‎که‎ ‎چقدر‎ ‎خواهان‎ ‎تغییر‎ ‎و‎ ‎تاثیر‎ ‎گذاری‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎شرایط‎ ‎باشند‎ ‎و‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎شرکت‎ ‎کنند. تنها‎ ‎عاملی‎ ‎که‎ ‎می‎ ‎تواند‎ ‎این‎ ‎وضعیت‎ ‎غیرعادلانه‎ ‎و‎ ‎غیررقابتی‎ ‎را‎ ‎تغییر‎ ‎دهد‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎مردم‎ ‎با‎ ‎حضور‎ ‎پرشورشان‎ ‎خیلی‎ ‎از‎ ‎چیزهایی‎ ‎راکه‎ ‎می‎ ‎خواهند‎ ‎تغییر‎ ‎بدهند. غیر‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎فکر‎ ‎نمی‎ ‎کنم‎ ‎بتوان‎ ‎کار‎ ‎دیگری‎ ‎انجام‎ ‎داد. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎با‎ ‎توجه‎ ‎به‎ ‎سیستم‎ ‎انتخاباتی‎ ‎ایران،‎ ‎وقتی‎ ‎فاصله‎ ‎کاندیداهای‎ ‎اول‎ ‎و‎ ‎دوم‎ ‎وسوم‎ ‎کم‎ ‎باشد‎ ‎امکان‎ ‎برخی‎ ‎مانورها‎ ‎برای‎ ‎تغییر‎ ‎رای‎ ‎وجود‎ ‎دارد. نمونه‎ ‎اش‎ ‎ماجرای‎ ‎آقای‎ ‎کروبی‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎قبلی‎ ‎که‎ ‎ایشان‎ ‎گفتند‎ ‎چند‎ ‎ساعتی‎ ‎در‎ ‎شب‎ ‎انتخابات‎ ‎خوابشان‎ ‎برد‎ ‎و‎ ‎ناگهان‎ ‎از‎ ‎نفر‎ ‎دوم‎ ‎به‎ ‎نفر‎ ‎سوم‎ ‎جایشان‎ ‎تغییر‎ ‎کرد. آیا‎ ‎کاندیدایی‎ ‎وجود‎ ‎دارد‎ ‎که‎ ‎بتواند‎ ‎با‎ ‎فاصله‎ ‎زیاد‎ ‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎را‎ ‎پشت‎ ‎سر‎ ‎بگذارد؟‎‎
‎ ‎
من‎ ‎با‎ ‎نظر‎ ‎آقای‎ ‎کروبی‎ ‎در‎ ‎مورد‎ ‎انتخابات‎ ‎گذشته‎ ‎موافق‎ ‎نیستم. چرا‎ ‎که‎ ‎مجری‎ ‎انتخابات‎ ‎گذشته‎ دولت ‎آقای‎ ‎خاتمی‎ ‎بود‎ ‎و‎ ‎شکستی‎ ‎که‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎خوردند‎ ‎بیشتر‎ ‎ناشی‎ ‎از‎ ‎تعدد‎ ‎کاندیداهایی‎ ‎بود‎ ‎که‎ ‎داشتند. بعد‎ ‎ما‎ ‎یک‎ ‎انتخابات‎ ‎شوراها‎ ‎و‎ ‎مجلس‎ ‎هشتم‎ ‎را‎ ‎داشتيم. ‏مساله‎ ‎ای‎ ‎که‎ ‎ما‎ ‎با‎ ‎آن‎ ‎مواجه‎ ‎هستیم‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎همه‎ ‎کسانی‎ ‎که‎ ‎دست‎ ‎اندر‎ ‎کار‎ ‎برگزاری‎ ‎انتخابات‎ ‎هستند‎ ‎از‎ ‎یک‎ ‎جناح‎ ‎سیاسی‎ ‎هستند. این وضع تاکنون ‏‎ ‎بی‎ ‎سابقه‎ ‎بوده‎ ‎است. بنابراین‎ ‎تنها‎ ‎راهش‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎مردم‎ ‎حضور‎ ‎پرشور‎ ‎داشته‎ ‎باشند‎ ‎که‎ ‎بتوانند‎ ‎بر‎ ‎این‎ ‎مشکل‎ ‎فائق‎ ‎بیایند. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎شما‎ ‎در‎ ‎شورای‎ ‎سردبیری‎ ‎بسیاری‎ ‎از‎ ‎روزنامه‎ ‎های‎ ‎اصلاح‎ ‎طلب‎ ‎بوده‎ ‎اید. خیلی‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎روزنامه‎ ‎ها‎ ‎به‎ ‎خاطر‎ ‎چاپ‎ ‎انتقادات‎ ‎خیلی‎ ‎ساده‎ ‎تعطیل‎ ‎شدند‎ ‎بدون‎ ‎اینکه‎ ‎توضیحات‎ ‎مدیران مسئول شان‎ ‎پذیرفته‎ ‎بشود. ‏‎ ‎الان‎ ‎شاهد‎ ‎هستیم‎ ‎که‎ ‎روزنامه‎ ‎ای‎ ‎مانند‎ ‎کیهان‎ ‎از‎ ‎پاکستانیزه‎ ‎شدن‎ ‎انتخابات‎ ‎ایران‎ ‎و‎ ‎احتمال‎ ‎قتل‎ ‎آقای‎ ‎خاتمی‎ ‎سخن‎ ‎می‎ ‎گوید. به‎ ‎نظر‎ ‎شما‎ ‎این‎ ‎برخورد‎ ‎دوگانه‎ ‎با‎ ‎روزنامه‎ ‎ها‎ ‎ناشی‎ ‎از‎ ‎چیست‎ ‎و‎ ‎تاثیرش‎ ‎روی‎ ‎انتخابات‎ ‎آينده‎ ‎چه‎ ‎خواهد‎ ‎بود؟‎‎
‎ ‎
کار‎ ‎روزنامه‎ ‎کیهان‎ ‎بیشتر‎ ‎شبیه‎ ‎طنز‎ ‎است،‎ ‎برای‎ ‎اینکه‎ ‎شرایط‎ ‎ایران‎ ‎با‎ ‎شرایط‎ ‎پاکستان‎ ‎از‎ ‎زمین‎ ‎تا‎ ‎آسمان‎ ‎متفاوت‎ ‎است. ‏بنابراین‎ ‎فکر‎ ‎نمی‎ ‎کنم‎ ‎هیچ‎ ‎کدام‎ ‎از‎ ‎وجوه‎ ‎تشابهی‎ ‎که‎ ‎این‎ ‎روزنامه‎ ‎به‎ ‎آن‎ ‎اشاره‎ ‎کرده‎ ‎بود‎ ‎در‎ ‎مورد‎ ‎ایران‎ ‎مصداق‎ ‎داشته‎ ‎باشد. ‏گمان‎ ‎من‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎دوستان‎ ‎تنها‎ ‎مساله‎ ‎ای‎ ‎که‎ ‎دنبال‎ ‎می‎ ‎کردند‎ ‎ترساندن‎ ‎آقای‎ ‎خاتمی‎ ‎و‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎بوده‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎چون‎ ‎تطبیقی‎ ‎با‎ ‎واقعیات‎ ‎جامعه‎ ‎ما‎ ‎ندارد‎ ‎تنها‎ ‎می‎ ‎توان‎ ‎از‎ ‎آن‎ ‎به‎ ‎عنوان‎ ‎یک‎ ‎طنز‎ ‎انتخاباتی‎ ‎یاد‎ ‎کرد. فکر‎ ‎نمی‎ ‎کنم‎ ‎خوابی‎ ‎که‎ ‎این‎ ‎دوستان‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎شکل‎ ‎تصویر‎ ‎کرده‎ ‎اند‎ ‎واقعیت‎ ‎داشته‎ ‎باشد. همان‎ ‎طور‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎مورد‎ ‎بسیاری از‎ ‎مطالب‎ ‎دیگری‎ ‎که‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎جنس‎ ‎نوشته‎ ‎اند‎ ‎واقعیت‎ ‎خارجی‎ ‎نداشته‎ ‎است. مگر‎ ‎آن‎ ‎چیزهایی‎ ‎که‎ ‎مثلا‎ ‎در‎ ‎مورد‎ ‎پرونده‎ ‎وب‎ ‎لاگ‎ ‎نویسان‎ ‎نوشتند‎ ‎تحقق‎ ‎پیداکرد؟‎ ‎یک‎ ‎کارهای‎ ‎روانی‎ ‎می‎ ‎خواهند‎ ‎بکنند‎ ‎که‎ ‎وضعیت‎ ‎را‎ ‎تغییر‎ ‎دهند. آنها‎ ‎شدیدا‎ ‎از‎ ‎رجوع‎ ‎مردم‎ ‎به‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎می‎ ‎ترسند‎ ‎و‎ ‎به‎ ‎همین‎ ‎جهت‎ ‎می خواهند یک‎ ‎جنگ‎ ‎روانی‎ ‎ایجاد‎ ‎کنند. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎اگر‎ ‎چنین‎ ‎مطلبی‎ ‎را‎ ‎یک‎ ‎روزنامه‎ ‎مستقل‎ ‎یا‎ ‎اصلاح‎ ‎طلب‎ ‎می‎ ‎نوشت‎ ‎سرنوشتش‎ ‎چه می شد؟‎‎
‎ ‎
من‎ ‎جای‎ ‎کسانی‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎مورد‎ ‎روزنامه‎ ‎ها‎ ‎تصمیم‎ ‎می‎ ‎گیرم‎ ‎نیستم‎ ‎که‎ ‎جواب‎ ‎این‎ ‎سوال‎ ‎را‎ ‎بدهم. بنده‎ ‎با‎ ‎تعطیلی‎ ‎و‎ ‎توقیف‎ ‎مطبوعات‎ ‎مخالفم. هیچ‎ ‎روزنامه‎ ‎ای‎ ‎حتی‎ ‎اگر‎ ‎روزنامه‎ ‎کیهان‎ ‎باشد‎ ‎به‎ ‎نظرم‎ ‎نباید‎ ‎تعطیل‎ ‎شود.
‏‎ ‎‎ ‎
‎‎سرمقاله‎ ‎کیهان‎ ‎هیچ‎ ‎نگرانی‎ ‎را‎ ‎در‎ ‎میان‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎ایجاد‎ ‎نکرده‎ ‎است؟‎‎
‎ ‎
من‎ ‎هیچ‎ ‎نگرانی‎ ‎ندارم،برای‎ ‎اینکه در ‏‎ ‎جامعه‎ ‎ما‎ ‎چنین‎ ‎چیزهایی‎ ‎نمی‎ ‎تواند‎ ‎اتفاق‎ ‎بیافتد. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎بحثی‎ ‎شده‎ ‎بود‎ ‎که‎ ‎طی‎ ‎چند‎ ‎ماه‎ ‎آینده‎ ‎مذاکرات‎ ‎بین‎ ‎ایران‎ ‎وآمریکا‎ ‎به‎ ‎نحوی‎ ‎آغاز‎ ‎خواهد‎ ‎شد. آیا‎ ‎این‎ ‎موضوع‎ ‎در‎ ‎تصمیم‎ ‎گیری‎ ‎مردم‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎آتی‎ ‎موثر‎ ‎است‎ ‎یا‎ ‎مردم‎ ‎همچنان‎ ‎مسائلی‎ ‎چون‎ ‎اقتصاد‎ ‎را‎ ‎به‎ ‎عنوان‎ ‎موضوع‎ ‎اصلی‎ ‎در‎ ‎رای‎ ‎دادنشان‎ ‎در‎ ‎نظر‎ ‎خواهند‎ ‎گرفت؟‎‎
‎ ‎

فکر‎ ‎نمی‎ ‎کنم‎ ‎بتوان‎ ‎چنین‎ ‎برداشتی‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎موضوع‎ ‎داشت. من‎ ‎معتقدم‎ ‎دولت‎ ‎آمریکا‎ ‎می‎ ‎تواند‎ ‎با‎ ‎همین‎ ‎دولت‎ ‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎گفت‎ ‎وگو‎ ‎کند‎ ‎ومشکلات‎ ‎فیمابین‎ ‎را‎ ‎از‎ ‎حالت‎ ‎تنش‎ ‎زایی‎ ‎به‎ ‎صورت‎ ‎تنش‎ ‎زدایی‎ ‎ببرد. اما‎ ‎در‎ ‎عین‎ ‎حال‎ ‎معتقدم‎ ‎که‎ ‎اکثریت‎ ‎مردم‎ ‎به‎ ‎این‎ ‎مساپل‎ ‎آشنا‎ ‎هستند‎ ‎و‎ ‎می‎ ‎دانند‎ ‎روندها‎ ‎چیستند. این‎ ‎موضوعات‎ ‎در‎ ‎رای‎ ‎دادن‎ ‎مردم‎ ‎تاثیر‎ ‎نخواهد‎ ‎داشت،‎ ‎به‎ ‎خاطر‎ ‎اینکه‎ ‎مردم‎ ‎اینها‎ ‎را‎ ‎در‎ ‎یک‎ ‎چارچوب‎ ‎کلی‎ ‎تصویر‎ ‎می‎ ‎کنند‎ ‎و‎ ‎تصمیم‎ ‎می‎ ‎گیرند. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎ویژگی‎ ‎های‎ ‎این‎ ‎تصویر‎ ‎کلی‎ ‎چیست؟‎‎
‎ ‎
این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎آنها‎ ‎هشت‎ ‎سال‎ ‎حکومت‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎والان‎ ‎چهار‎ ‎سال‎ ‎حکومت‎ ‎اصولگریان‎ ‎را‎ ‎تجربه‎ ‎کرده‎ ‎اند. اینها‎ ‎را‎ ‎با‎ ‎هم‎ ‎مقایسه‎ ‎می‎ ‎کنند‎ ‎وتصمیم‎ ‎خود‎ ‎را‎ ‎برای‎ ‎رای‎ ‎دادن‎ ‎به‎ ‎کاندیدای‎ ‎مورد‎ ‎نظر‎ ‎خود‎ ‎می‎ ‎گیرند.
‏‎ ‎‎ ‎
‎‎چه‎ ‎چیزی‎ ‎باعث‎ ‎می‎ ‎شود‎ ‎که‎ ‎به‎ ‎اصولگرایان‎ ‎رای‎ ‎ندهند؟‎‎
‎ ‎
اصولگرایان‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎چهار‎ ‎سال‎ ‎مهمترین‎ ‎شعارهایشان‎ ‎اقتصادی‎ ‎بوده‎ ‎است‎ ‎واز‎ ‎جمله‎ ‎اینکه‎ ‎می‎ ‎خواهند‎ ‎نفت‎ ‎را‎ ‎به‎ ‎سر‎ ‎سفره‎ ‎مردم‎ ‎ببرند. اینکه‎ ‎عدالت‎ ‎محور‎ ‎باشند،‎ ‎اشتغال‎ ‎ایجاد‎ ‎کنند‎ ‎و‎ ‎وضع‎ ‎فقرا‎ ‎بهتر‎ ‎شود،‎ ‎قشر‎ ‎متوسط‎ ‎جامعه‎ ‎وضعیتش‎ ‎بهتر‎ ‎شود‎ ‎و.... اما می‎ ‎بینیم‎ ‎که‎ ‎هیچ‎ ‎کدام‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎شعارها‎ ‎محقق‎ ‎نشده‎ ‎است. ضمن‎ ‎اینکه‎ ‎می‎ ‎بینیم‎ ‎یک‎ ‎سری‎ ‎فشارهای‎ ‎فرهنگی‎ ‎و‎ ‎اجتماعی‎ ‎هم‎ ‎بر‎ ‎مردم‎ ‎وارد‎ ‎شده‎ ‎است. در‎ ‎این‎ ‎مدت‎ ‎برخورد‎ ‎با‎ ‎نهادهای‎ ‎مدنی‎ ‎وفعالان‎ ‎آن‎ ‎بسیار‎ ‎بیشتر‎ ‎شده‎ ‎است‎ ‎و‎ ‎همه‎ ‎کسانی‎ ‎که‎ ‎می‎ ‎خواستند‎ ‎در‎ ‎عرصه‎ ‎جامعه‎ ‎مدنی‎ ‎فعال‎ ‎باشند،‎ ‎به‎ ‎نحوی‎ ‎مورد‎ ‎تعرض‎ ‎واقع‎ ‎شدند. سیاست‎ ‎خارجی‎ ‎این‎ ‎دولت‎ ‎هم‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎چهار‎ ‎سال‎ ‎جز‎ ‎هزینه‎ ‎برای‎ ‎ماكشور‎محصول‎ ‎دیگری‎ ‎در‎ ‎برنداشته‎ ‎است. مردم‎ ‎اینها‎ ‎را‎ ‎می‎ ‎بینند‎ ‎و‎ ‎با‎ ‎گذشته‎ ‎مقایسه‎ ‎می‎ ‎کنند‎ ‎وتصمیم‎ ‎خود‎ ‎را‎ ‎بر‎ ‎اساس‎ ‎آن‎ ‎می‎ ‎گیرند. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎شما‎ ‎اشاره‎ ‎کردید‎ ‎که‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎گذشته‎ ‎تعدد‎ ‎کاندیداهای‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎باعث‎ ‎شد‎ ‎که‎ ‎نتوانند‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎موفق‎ ‎شوند. این‎ ‎دوره‎ ‎هم‎ ‎با‎ ‎این‎ ‎مساله‎ ‎مواجه‎ ‎خواهیم‎ ‎بود؟‎

‎ ‎اینکه‎ ‎الان‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎چند‎ ‎کاندیدا‎ ‎دارند‎ ‎برمی‎ ‎گردد‎ ‎به‎ ‎شرایط‎ ‎موجود‎ ‎واین‎ ‎حقیقت‎ ‎که‎ ‎ما‎ ‎فکر‎ ‎می‎ ‎کنیم‎ ‎این‎ ‎موضوع‎ ‎به‎ ‎صلاح‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎چند‎ ‎تریبون‎ ‎داشته‎ ‎باشند‎ ‎و‎ ‎فضارا‎ ‎باز‎ ‎کنند‎ ‎که‎ ‎حرفهایشان‎ ‎را‎ ‎بزنند. ولی‎ ‎در‎ ‎موقع‎ ‎انتخابات‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎با‎ ‎یک‎ ‎نامزد‎ ‎وارد‎ ‎خواهند‎ ‎شد،چرا‎ ‎که‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎این‎ ‎تجربه‎ ‎را‎ ‎از‎ ‎دوره‎ ‎قبل‎ ‎داشته‎ ‎اند‎ ‎و‎ ‎همه‎ ‎روی‎ ‎این‎ ‎تاکید‎ ‎دارند‎ ‎که‎ ‎یک‎ ‎کاندیدا‎ ‎داشته‎ ‎باشند. در‎ ‎نهایت‎ ‎اصلاح‎ ‎طلبان‎ ‎با‎ ‎یک‎ ‎کاندیدا‎ ‎وارد‎ ‎انتخابات‎ ‎خواهند‎ ‎شد. ‏‎ ‎‎ ‎

‎‎آیا‎ ‎در‎ ‎انتخابات‎ ‎اصولگرایان‎ ‎هم‎ ‎با‎ ‎یک‎ ‎کاندیدا‎ ‎وارد‎ ‎خواهند‎ ‎شد؟‎‎
‎ ‎
بله. برداشت‎ ‎من‎ ‎این‎ ‎است‎ ‎که‎ ‎آنها‎ ‎با‎ ‎یک‎ ‎نامزد‎ ‎وارد‎ ‎انتخابات‎ ‎می‎ ‎شوند‎ ‎که آن‎ ‎هم‎ ‎آقای‎ ‎احمدی‎ ‎نژاد‎ ‎است. ‏



   نظرات

شرفی :

با سلام.مزروعی عزیز موضوع پایان نامه من راجع به دلایل ناکامی جبهه دوم خرداد بود.در آنجا به این نتیجه رسیدیم که دو عامل بیشتر از بقیه عوامل در ناکامی سال 84 جبهه دوم خرداد اهمیت داشته است.یکی ناسازه های گفتمان اصلاح طلبی دوم خردادی و دیگری عدم اجماع اصلاح طلبان در انتخابات 84.البته عوامل دیگری هم وجود داشتند که در رده های بعدی اهمیت قرار گرفتند.راجع به ناسازه های گفتمانی در مطالب قبلی توضیح داده ام.اما در مورد عدم اجماع باید هوشیار باشید تا تجربه تلخ قبلی تکرار نگردد.متاسفانه در فرهنگ سیاسی ما ایرانیان روحیه ائتلاف پذیری و کار دسته جمعی همواره ضعیف بوده است.و ائتلافات کوتاه و غیر پایدار بوده اند.با کلیات نظراتت در این مصاحبه موافقم و امیدوارم در کنش سیاسی انتخاباتی دوم خردادی به اجماع موثر و کارآمدی دست پیدا کنید.همیشه سالم بمانی.متشکرم. کارشناس ارشد علوم سیاسی از دانشگاه تهران.

مزروعي : باسلام ، اگر نسخه اي از پايان نامه تان را براي مطالعه در اختيار بنده قرار دهيد متشكر خواهم شد . آنرا مي توانيد به آدرس انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران واقع در بلوار كشاورز - خيابان كبكانيان - كوچه هفتم - پلاك 26 (قديم 87) ارسال داريد و پس از مطالعه آنرا به شما عودت خواهم داد.

 

خاموش :

کاش شرایط مثل خرداد 76 بود ولی نیست
نیست چون مردم در آن ماجرا بازی خوردند و آنی نشد که آنها میخواستند و سیلی آنها ادامه دادن نشد و مردم نامحرم شدند و .... کاش شرایط همانطور که شما نوشته اید:‎اگر‎ ‎بخواهیم‎ ‎شبیه‎ ‎سازی‎ ‎کنیم‎ ‎وضعیت‎ ‎الان‎ ‎مانند‎ ‎دوم‎ ‎خرداد‎ ‎سال‎ ۷۶ ‎است. مثل آنروزها بود و همچنان امیدی وجود داشت برای اصلاح ولی آقای مزروعی با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمیشود و نمیتوان نظامی که اصلاح ناپذیر است اصلاح کرد مگر اینکه شما بتوانید از " نر" شیری بدوشید

مرزوعي باسلام ،با اين نوع نگاهي كه شما داريد ظاهرا هيچ ميداني براي سياست ورزي باقي نمي ماند و فقط بايد به فكر انقلاب بود .اگر غير از اين است لطفا توضيح دهيد كه چه بايد كرد؟ دوست عزيز شما با اين نوع نگاه بيشترين خدمت را به اقتدارگرايان حاكم مي كنيد چون آنها هم همين را مي خواهند كه افراد جامعه به اين نتيجه برسندوضعيت حتي از راه انتخابات قابل تغيير نيست و آنها بتوانند ادامه حاكميت خود را با راي حداقلي مردم تضمين نمايند.

 

:

یعنی شما انتخابات گذشته ریاست جمهوری را به لحاظ شمترش آرا سالم میدانید و اعتراض آقای کروبی و بخدا پناه بردن آقای رفسنجانی را بیجا؟
یعنی شمارش آرا در آن انتخابات در دست دولت آقای خاتمی بوده نه شورای نگهبان؟

مزروعي : باسلام ، من شمارش آراء در انتخابات گذشته را سالم مي دانند و اشكال به آن برنمي گشت بلكه اشكال در تبليغات و راي سازي و دخالت حزب پادگاني ونيروهاي غيبي در راي دادن بود.

 

امید :

در جواب به سؤال:‎‎چه‎ ‎چیزی‎ ‎باعث‎ ‎می‎ ‎شود‎ ‎که‎ مردم‎به‎ ‎اصولگرایان‎ ‎رای‎ ‎ندهند؟‎‎
‎ ‎گفته اید:
اصولگرایان‎ ‎در‎ ‎این‎ ‎چهار‎ ‎سال‎ ‎مهمترین‎ ‎شعارهایشان‎ ‎اقتصادی‎ ‎بوده‎ ‎است‎ ‎واز‎ ‎جمله‎ ‎اینکه‎ ‎می‎ ‎خواهند‎ ‎نفت‎ ‎را‎ ‎به‎ ‎سر‎ ‎سفره‎ ‎مردم‎ ‎ببرند. اینکه‎ ‎عدالت‎ ‎محور‎ ‎باشند،‎ ‎اشتغال‎ ‎ایجاد‎ ‎کنند‎ ‎و‎ ‎وضع‎ ‎فقرا‎ ‎بهتر‎ ‎شود،‎ ‎قشر‎ ‎متوسط‎ ‎جامعه‎ ‎وضعیتش‎ ‎بهتر‎ ‎شود‎ ‎و.... اما می‎ ‎بینیم‎ ‎که‎ ‎هیچ‎ ‎کدام‎ ‎از‎ ‎این‎ ‎شعارها‎ ‎محقق‎ ‎نشده‎ ‎است.
ولی آقای مزروعی از یاد برده نشده که آقای خاتمی نیز شعارهایی دادند که محقق نشد از جمله ایران برای تمام ایرانیان ، حاکمیت قانون ، شفاف بودن با مردم .... احترام به نظرات مخالف .... و از همه مهمتر اصلاح ولی در عمل دیدیم که چه کسانی سردار بزرگ خوانده شدند و در مقابل چه کارهایی سکوت پیشه شد و عکس العمل در حادثه 18 تیر و تنها گذاشتن دانشجویان طرفدار حاکمیت قانون را دیدیم
چطور می توان این محقق نشدن را برتر از آن محقق نشدن خواند و از مردم خواست که ایهاالناس حالا که این دولت نتوانسته شعارهایش را محقق کند پس بیایید و آزموده را دوباره بیازمایید و به ما رای دهید که ما نیز نتوانسته و نمی توانیم به شعارهایمان رنگ تحقق ببخشیم
آیا شما آنطرف ماجرا و داستان نبودید ( جزو خودیهای نظام) و اینطرف پیش دل مردم بدون پشت و مشت بودید وقتی این دعوت بی مایه فطیر را می شنیدید در دل چه می گفتید؟

مزروعي : با سلام ، دوست عزيز، اول اينكه ازريابي ميزان موفقيت هريك از دولت ها در مقايسه با يكديگر و نسبي است و بنده در مقايسه بين دو دولت خاتمي و احمدي ن‍ژاد مدعايم اين است كه دولت خاتمي موفق تر بوده است. دوم اينكه فرض كنيم مدعاي شما درست باشدحال چه بايد كرد؟ باتوجه به اينكه به هرحال كشور نياز به رئس جمهور و دولت دارد و شما چه راي بدهيد و چه ندهيد سرانجام انتخابات برگزار و فردي به عنوان رئيس جمهور انتخاب مي شود آيا در اين صورت فكر مي كنيد به چه كسي بايد راي داد؟ متاسفانه نوع نگاه شما بد بينانه است و راهي براي برون رفت از شرايط نمي گذارد و فقط مي تواند وضعيت موجود را بيش از پيش تثبيت و نهادينه كند و اين همان خواسته اقتدارگرايان حاكم است .

 

حقیقت :

با سلام

در دوران سه ساله حکومت دولت نهم چندین حسینیه دراویش که با نام خدا و کتاب قران مزین بود، با خاک یکسان شد که از افتخارات ایشان است! جالب است بدانید روز 21 فوریه، یعنی سوم اسفند هرسال از سوی سازمان ملل به نام"روز دراویش" نامگذاری شد که دلیل خوبی بر عدم حقانیت دولت نهم است. منتظر پیروزی آقای خاتمی خواهیم بود.

 

خاموش :

آقای ارغنده پور به درستی نوشته اند:" مثل روز روشن است که کسی که خشونت می ورزد از منطق بی بهره است و کسی که منطق دارد نیازی به خشونت ورزی نمی بیند."
و مثل روز روشن است که شما طرفدار منطق هستید که خشونت را رد میکنید
قبل از اینکه با هم از طریق گفتگو به تفاهم برسیم یک سؤال دارم که امیدوارم آنرا نپیچانید و راست و حسینی جواب آنرا بدهید که شما با انقلاب سال 57 موافقید یا مخالف؟
یعنی آیا انقلاب را در آن شرایط لازم و ضروری می دانستید؟ چرا؟
گفتگو خواهیم کرد تا شاید بتوانیم همدیگر را اقناع کنیم و در پرتو آن بسیاری دیگر که این گفتگو را میخوانند نیز به تفاهم برسند
بعد از این جواب با هم در مورد این جواب شما:
مرزوعي باسلام ،با اين نوع نگاهي كه شما داريد ظاهرا هيچ ميداني براي سياست ورزي باقي نمي ماند و فقط بايد به فكر انقلاب بود .اگر غير از اين است لطفا توضيح دهيد كه چه بايد كرد؟
صحبت خواهم کرد
حتما قول میدهم که بعد از جواب شما خواهم گفت که چه باید کرد ولی قبل از آن نوشته اید :" دوست عزيز شما با اين نوع نگاه بيشترين خدمت را به اقتدارگرايان حاكم مي كنيد چون آنها هم همين را مي خواهند كه افراد جامعه به اين نتيجه برسند"
اتفاقا من نیز معتقدم اقتدارگرایان حاکم همین نظر شما را( آقای مزروعی ) میخواهند که عده ای مثل آقای مزروعی و ارغنده پور و قلان و قلان جوانان را بدون داشتن امکان اصلاح با یک پشت تدارکاتچی خام کنند و فریب دهند و آنها را با گفتن حلوا حلوا بیاورند پای صندوقهایی که با نظارات استصوابی دیگر رنگ انتخابی ندارد و انتخابی نیست و انتصاب است تا
تا برای آنها الکی مشروعیت مجانی بخرند
اتفاقا من نیز معتقدم این کاری که آقای خاتمی و دیگر اصلاح طلبان انجام داده و میدهند دقیقا همان کاریست که اقتدارگرایان حاکم میخواهند تا تنور انتصابشان با نام انتخاب گرم شود . شاهد آنهم : هشت سال دوران اقای خاتمی که در عمل دیدیم که چگونه بهترین ثمره آن به اقتدارگرایان رسید و آنها توانستند با بهانه ی اصلاحات تمام زیر ساختهای قدرت سیاسی را - بعد از زیر ساختهای اقتصادی که در دوران آقای رفسنجانی کسب کرده بودند - در اشعال خود در آورند
پس حالا که هر دو ، من و شما ، دو نظر کاملا عکس هم داریم بنظر میرسد برای رسیدن به وحدت لازم است با هم گفتگو کنیم و از راه منطق - بدون خشونت کلامی و فیزیکی همدیگر را اقناع کنیم که : این راهی که من می گویم درست است و آن راهی که تو میگویی اشتباه، اینطور بهتر نیست؟
پس لطفا برای ورود به بحث این سؤال را برای مبنای بحث جواب دهید که : آیا شما طرفدار انقلاب سال 57 هستید؟ چرا؟

مزروعی: باسلام ، من همچون اکثریت مردم با انقلاب 57 موافق بودم چون رژیم پهلوی هیچ راه اصلاحی بروی خود باز نگذاشته بود .اختلاف نظر من و شما در همین موضوع است که من نظام فعلی را اصلاح پذیر می دانم و شما نه ، و فکر نمی کنم نیازی به گفتگو باشد چون من همه نظراتم را در این وبلاگ عرضه داشته ام و شما اگر آنها را خوانده و متقاعد نشده اید طبعا دیگر گفتگوی ما مفید فائده نخواهد بود. نکته دیگر اینکه من خوشحال خواهم شد که راهبرد شمارا برای برون رفت از وضعیت فعلی که بنظر شما اصلاح پذیر نیست بدانم چون نوعا نگاههایی از گونه شما فقط به بی عملی منتهی می شود و البته اگر راهبرد شما انقلاب است ضمن اینکه بنده فکر نمی کنم کشور ما توان و ظرفیت یک انقلاب دیگر را داشته باشد اما فراموش نکنید انجام چنین کاری مستلزم همراه کردن اکثریت مردم همچون انقلاب سال 57 است که نمی دانم شما چقدر در مسیر چنین حرکتی می توانید گام بردارید ؟

 

:

با ورود مردم اوضاع تغییر میکند ولی نه پشت سر اصلاح طلبان قلابی

مزروعی : باسلام ، درست می گوئید و امیدوارم که شما آنقدر صادق باشید که با پشت کار هم اصلاح طلبان غیرقلابی را پیدا کنید هم پشت سر آنها حرکت نمائید بنظرم حرکت و عمل مهم است و نه اینکه افراد با بهانه تراشی دست به هیچگونه عملی تزنند.

 

امید :

با سلام مجدد
در جواب به اینجانب نوشته اید:
مزروعي : با سلام ، دوست عزيز، اول اينكه ازريابي ميزان موفقيت هريك از دولت ها در مقايسه با يكديگر و نسبي است و بنده در مقايسه بين دو دولت خاتمي و احمدي ن‍ژاد مدعايم اين است كه دولت خاتمي موفق تر بوده است.(پایان نقل قول)
خوب اختلاف من با شما همین جاست که چرا فکر میکنید میزان موفقیت آقای خاتمی از آقای احمدی نژاد بیشتر است؟
آیا موفقیتی بیشتر از اینکه آقای احمدی نژاد ماسک را از روی ماهیت اصلی کسانی که قدرت اصلی را در دست دارند برداشته؟
شما خطر فروپاشی یک خانه را وقتی بدون نقاشیست زودتر متوجه میشوید یا وقتی آن را رنگ و لعاب زده اند؟
آیا بنظر شما چهره قدرت پنهان با ماسک خندان آقای خاتمی بهتر دیده میشود یا با طلق شفاف آقای احمدی نژاد؟
و در نهایت
به نظر شما مسکن دادن به یک بیمار سرطانی بهتر است یا تلاش برای درمان نهایی آن؟
نوشته اید:
دوم اينكه فرض كنيم مدعاي شما درست باشدحال چه بايد كرد؟(پایان نقل قول)
جواب چه باید کرد را حداقل یکبار دیگر برای شما نوشته ام ولی متاسفانه همانطوریکه مولوی در فیه ما فیه گفته : وقتی کسی به بازرا میرود هزاران چیز در مقابل چشمانش هست ولی وقتی به خانه بر میگردد وقتی از او سؤال میشود اناب دیدی؟ میگوید: نه. وقتی مثلا می پرسند : زین اسب دیدی؟ میگوید : نه ..... چون فقط در بازار آن چیزی را دیده که دوست داشته ببیند!!
شما نیز متاسفانه آن جواب چه باید کرد را چون نخواسته اید ببینید ندیده اید و فکر میکنم تکرار آن نیز فایده ای نداشته بشاد چون تا خود به این راه حل نرسید درک نمیکنید فقط برای تسریع بد نیست بدانید همه کسانی که در این سی سال از این قطار بی فرمان و ترمز پیاده شده اند بی فکر این پیاده شدن را انجام نداده اند و بیخود خاموشی و دوری نگزیده اند ... نخواهید دید همانطور که شما و دوستان شما خیلی چیزها را در طی این سالها ندیده اید تا برای وقتی برای خودتان اتفاق افتاد و خودتان دیدید...
نوشته اید:
باتوجه به اينكه به هرحال كشور نياز به رئس جمهور و دولت دارد و شما چه راي بدهيد و چه ندهيد سرانجام انتخابات برگزار و فردي به عنوان رئيس جمهور انتخاب مي شود(پایان نقل قول)
دقیقا چه من رای بدهم و چه رای ندهم هیچ فرقی نمیکند و آقایان اقتدارگرای حاکم کسی را منصوب میکنند که فقط اسمش رئیس جمهور باشد (بقول اقای خاتمی تدارکاتچی)
فقط وقتی من نوعی در انتخابی که قبلا انتصاب شده شرکت کنیم یک مساله مهم اتفاق نمی افتد و آن اینکه من نوعی شریک "جرم" دیگران نمی شوم ولی اگر در آن نمایش شرکت کنیم شریک "جرم" محسوب میشویم( البته این جرم را فقط افراد خدا پرست ، افرادی که از بت پرستی دور شده درک میکنند و برای خود جرم تلقی میکنند وگرنه افراد بیخدا که گویی باور نمیدارند روز داوری از این قلب و دغل ها ترسی ندارند) آنهم شریک جرم الکی ( بدون حتی یک دلی از عزا در آوردن با یک پرس عذا و ...)
نوشته اید:
آيا در اين صورت فكر مي كنيد به چه كسي بايد راي داد؟ (پایان نقل قول)
به آن کسی که بتواند نمایندگی مردم را ( جمهور) قبول کند و رئیس ِتو باشد... نه کسی که وقتی خرش از پل جست و وقتی موقع شکار میشود بگوید بیچاره ملتی که به دنبال قهرمان هستند
نوشته اید:
متاسفانه نوع نگاه شما بد بينانه است و راهي براي برون رفت از شرايط نمي گذارد(پایان نقل قول)
اشکال از گیرنده نیست ، فرستنده مشکل دارد !! این نوع نگاه را نظام به من و میلیونها ناامید دیگر تحمیل کرده ولی ناامید نباید بود از طعن حسود ایدل
شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد
و از قدیم هم گفته اند در ناامیدی بسی امید است
پایان شب سیه سفید است
حتی شب یلدا
نوشته اید:
و فقط مي تواند وضعيت موجود را بيش از پيش تثبيت و نهادينه كند و اين همان خواسته اقتدارگرايان حاكم است .(پایان نقل قول)
فکر نمیکنید نعل وارونه زده اید اینجا؟ فکر نمیکنید بر عکس این نوع نگاه شماست که تا بحال در تثبیت و نهادینه کردن اقتدارگرایان حاکم کمک کرده؟ آیا حس نمیکنید هیزم بیار آتش معرکه ی دیگران شده اید و میشوید؟

مزروعی : باسلام ، من نمی دانم شما که اینگونه فکر می کنید چرا می خواهید با من گفتگو کنید که بقول خودتان فقط از این بازار آنچه را خود می خواهم می خرم ؟ دوست عزیز! من بیاد نمی آورم که شما کی و در کدام بازار کالایی را عرضه داشته اید اما اینرا می دانم که در این سالها صدبار اینگونه حرفها را شنیده ام و هیچ راه حلی هم در آن مستتر نیست جز بی عملی و همین خانه نشستن و به فکر اینکه انقلاب بودن و اینکه روزی اتفاقی می افتد و عملکرد اقتدارکرایان این اتفاق را جلو می اندازد؟ بع عبارت دیگر شما در پی آنید که خرابی چو از حد بگذرد آباد می گردد ، اما امثال بنده به فکر این هستند که جلوی خرابی را از هرکجه بگیریم به نفع کشور و ملت است ضمن اینکه کشور ما تحمل یک انقلاب دیگر و هزینه های آنرا ندارد! در ضمن اگر وجود اصلاح طلبان اینقدر به نفع اقتدارگرایان بوده است پس اینهمه واکنش و بحران و...از سوی آنها دلیلش چیست ؟

 

امید :

دلیل اینکه با شما گفتگو میکنم همان انجام امر به معروف و نهی از منکر است
در این سالها بسیار افراد دیگر را نیز از منکر نهی داشته ام
شاید نفر بعدی شما باشید
مطمئنم که شما هم مثل من روی حرفها فکر میکنید و مطمئنم در یک مرحله ، این جرقه برای شما نیز زده خواهد شد و به این نکته خواهید رسید که بعضی وقتها تا خراب نکنی نمی توانی بسازی

ولی اجازه دهید تا آن موقع من از شما یاد بگیرم و این بار شما مرا امر به معروف کنید و نهی از منکر.....

مرزوعی : با سلام ، دوست عزیز ! شما می توانید یک وبلاگ بزنید و نه تنها بنده را بلکه کل آنانی را که دسترسی به اینترنت دارند امربه معروف و نهی از منکر نمائیدو نمی دانم چرااصرار دارید که بنده را امر به معروف و نهی از منکر نمائید ؟ مطمئن باشید بنده قصد امربه معروف و نهی از منکر شما را ندارم بلکه من تنها به انتشار نظرات و دیدگاههای خود در اینجا می پردازم و شما هم می توانید همین کار را برای خودتان ب کنیدو این دیگران هستند که در تقاطع این دیدگاهها و نظرات راه خود را می یابند . درمورد آنچه هم سئوال طرح کرده اید و من سانسور کردم بارها و بارها پاسخ داده ام در همین وبلاگ و هم چنین پاسخ به سئوالات کاربران نوروز و شما اگر واقعا پاسخ های مرا می خواهید به اینها رجوع کنید و من حرف جدیدی ندارم و تا اطلاع ثانوی هم به رغم همه ایرادات و اشکالاتی که گرفته اید نظام جمهوری اسلامی را اصلاح پذیر می دانم ضمن اینکه قیاس جمهوری اسلامی با رژیم پهلوی یک قیاس مع الفارق است چرا که آن رژیم یک رژیم برآمده از کودتای نظامی رضاخان و ایضا کودتای انگلیسی آمریکایی 28 مرداد 1332 بود و بدون حمایت خارجی دوام و بقایی نداشت و این نظامی برآمده از یک اانقلاب مردمی و مستقل است و هنوز هم پشتوانه اکثریتی از مردم را با خود دارد . دوست عزیز! علت اینکه به رغم همه دشمنان خارجی که در پی براندازی این نظام بوده اند و حتی با راه اندازی جنگ موفق به انجام این عمل نشدندو ایضا گروه های برانداز و مسلح داخلی یا مخالفان رنگارنگ این نظام با همه اشکالات و ایرادات دوام آورده است در همین مستقل و مردمی بودن آن نهفته است و اینرا هم می دانیم که هر تغییر و تحولی در درون امعه ما از درون این مردم می گذرد بنابراین باید با مردم حرکت کرد و جدای از مردم بودن هیچ ثمری ندارد و امثال بنده هم اگر دم از اصلاحات می زنم چون براین باورمکه اکثریت مردم این نظام را با اصلاحات می خواهند و با همه مسائل و مشکلات هم آشنایی دارند و در پی انقلاب و تغییر نظام هم نیستند.

 

امید :

نوشته اید:
بنده قصد امربه معروف و نهی از منکر شما را ندارم بلکه من تنها به انتشار نظرات و دیدگاههای خود در اینجا می پردازم و شما هم می توانید همین کار را برای خودتان بکنید
آقای مزروعی اکر باز هم از حرف حق رنجیده و سانسور نمیکنید ممکن است بفرمایید اگر فقط نظرات خود را منتشر میکنید پس این دریچه ارسال نظرات را برای چه پایین نظرات خود باز گرده اید؟

مزروعی : باسلام ، برای دریافت نظرات دیگران نسبت به آنچه انتشار می دهم و نه الزاما انتشار آنها! به عبارتی امروزی می خواهم بازخورد این نظرات را در دنیای مجازی که با دنیای حقیقی فاصله بسیار دارد بدانم اما بعضی دوستان این تلقی را دارند که اگر نظری دادند حتما باید منتشر شود و اگر نشد نام آنرا سانسور و...می گذارند یا بعضی هم می خواهند مرا امر به معروف و نهی از منکر و هدایت نمایند! دوست عزیز، شما از کجا به این نتیجه رسیده اید که هرچه شما نظر می دهید حق است تا نتیجه بگیرید که من از حرف حق رنجیده و سانسور می کنم؟ این فقط بنیادگرایان هستند که به هرچه باور دارند حق می گویند و حق را درانحصار خود می دانندودیگران را از آن محروم ، و در راه حاکم کردن این حق حاضرند دست به هرکاری از جمله کشتار بیگناهان بزنند! دوست عزیز! همانگونه که امام علی فرموده :" حق وسیعترین واژه در توصیف و تنگ ترین در عمل است " و طبیعی می نماید که هر فردی حق را باخود بداند اما در عمل اینگونه نباشد. من حقی را در انحصار خود نمی دانم که بخواهم آنرا سانسور بکنم یا نکنم اما ترجیح می دهم وارد بحث هایی که چندین بار در این وبلاک مطرح شده و پاسخ داده ام نشوم چراکه اگر فردی واقعا خواستار نظرات بنده در این باره است می تواند با ورق زدن در وبلاگ آنها را دریابد و وقت من و خودش را تلف نکند. آنچه شما مطرح کرده بودید سئوالها و مسائلی بود که من قبلا به آنها پاسخ و نظراتم را داده ام و به نظر تازه ای هم نرسیده ام که دابراز دارم و اینکه آورده ام شما هم یک وبلاک بزنید و نظراتتان را منتشر نمائید برای این است که امثال بنده را به سانسور متهم ننمائید ضمن اینکه وقتی وبلاک زدید مسئولیت اظهار نظراتتان را هم می پذیرید و مسئولانه تر و دقیق تر نظر می دهید نه اینکه از من انتظار داشته باشید هرآنچه شما بدون نام و مسئولیت پذیری و...می دهید من انتشار دهم و در واقع هزینه نظرات شما را هم من بپردازم!

 

امید :

آیا شما هزینه تصمیمات اقتدارگرایان را نیز نمی پردازید؟
بسیار خوب
با نظر شما موافقم و دوست ندارم اگر نظرات ِ( طبق قانون و بدون توهین و بدون اسم بردن از کسی )اینجانب برای شما مشکلی ایجاد میکند آنرا منتشر کنید
ولی می توانم سؤال کنم چرا بار مسئولیت مرا بعنوان یک شهروند معمولی و ضعیف شده و خاموش بدوش نمی کشید ولی بار مسؤلیت کارها و اعمال اقایان اقتدار گرایان را با مشارکت با آنها و با میل می کشید؟ که نوشته اید: نه اینکه از من انتظار داشته باشید هرآنچه شما بدون نام و مسئولیت پذیری و...می دهید من انتشار دهم و در واقع هزینه نظرات شما را هم من بپردازم!

مزروعی : باسلام ، اینکه بنده بطور مستمر به نقد عملکرد اقتدارگرایان می پردازم برای همین است که باز مسئولیت و هزینه آنها را بدوش نکشم و نمی دانم شما بر چه پایه چنین مدعایی را مطرح کرده اید ؟ اتفاقا بنده بدلیل اینکه بار هزینه شهروندان معمولی و ضعیف شده را بدوش بکشم وارد عرصه سیاست شده ام وگرنه دلیلی نداشت و ندارد که این همه هزینه را بدوش بکشم و الحمدلله شما خاموش نیستند و اتفاقا خیلی هم صدا دارید فقط اشکال این است که صدای شما آنچنان بلند است که من نمی توانم با شما همصدا شده و بار هزینه اش را بدوش کشم.

 

امید :

شما وقتی در نظامی که تصمیمات فردی در آن ارجحیت دارد همچون حکم حکومتی که به آن تن دادید یعنی هزینه رفتارها و تصمیمات او را به دوش گرفته اید . اینطور نیست؟
انتقاد کردن وقتی بصورت نقد در می آید که مشارکت با کسانی که به مردم تعدی روا داشته اند را قطع کنید و گرنه شریک جرم به چه چیز دیگر اطلاق میشود؟
یعنی وقتی شما زین اسب ظالمی را زین کردید شریک جرم هستید
یعنی وقتی موتور او را روشن نگاه داشتید یعنی شریک جرم هستید و هزینه ی اعمال او را به دوش گرفته اید نمی خواهیم که با کلمات بازی کنیم. بله انتقاد که خوداقایان هم انتقاد میکنند. آن یک وجه نسیه است. نقد این است که شما چند سؤال مرا گوش فلک کر کن میدانید و هم آغوشی با اقتدارگرایان را انتقاد
این نیز بکذرد
در چها راه بعدی باز با هم در این مورد صحبت خواهیم کرد.

مزروعي : باسلام ،دوست عزيز! آيا ما شهروند ايران هستيم يا نه؟اگر هستيم پس وظيفه و مسئوليت ما چه مي شود ؟اينگونه كه شما نطر داده ايد لابد شما شناسنامه هم نداريد و در غار زندگي مي كنيد چون شناسنامه بايد از همين حكومتگران كه ظالم خطابشان كرده ايد( والبته خيلي چسزهاي ديگر مثل اسناد ملكي و ازدواج و...)بگيريد و اگر در جامعه زندگي مي كنيد قوانين همين حكومت را رعايت كنيد وگرنه جريمه و مجازات مي شويد! اين يك تصور خام است كه ما فكر كنيم مي توانيم از حكومت و سياست كناره بگيريم وبقول شما شريك آنها نباشيم !مشكل شما اين است كه نگاهتان به مسائل همانند غالب ايرانيان صفر و صدي است در صورتي يك شكل از شراكت در حكومت مي تواند انتقادي باشد و صف شما را از افراد بقول شما ظالم جدا كند.در مورد تصميمات يك فرد و حكم حكومتي هم دوست عزيزموضع امثال بنده روشن است اما از ايران فاصله بگير و به آمريكا برو( هرچند اين قياس مع الفارق است )آيا در آمريكا همين حق را رئيس جمهور ندارد؟و آيا رئيس جمهور نمي تواند مصوبات كنگره را وتو كند؟ و آيا رئيس جمهور نمي تواند فرمان جنگ و صلح و شرايط اضطراري بدهد؟ بنابراين خيلي اتفاق آنچناني كه شما گير داده ايد نيست و با نقد و انتقاد و قرهنگ سازي مي توان از اين گذشت اما مشاهده مي كنيد كه حتي در جامعه اي مثل آمريكا بوش با استفاده از همين اختيارات وارد جنگ با صدام شد و عراق را اشغال كرد و حالا پس از 5سال و تحميل هزينه هاي سنگين جامعه آمريكابا راي اش اشتباه بودن اين تصميم ربيان مي دارد. برپايه استدلال شما پس همه مردم آمريكا در جناياتي كه بوش انجام داد شريكند؟ در حاليكه مي دانيم بسياري از آمريكائيان در همان زمان به اين تصميم بوش اعتراض و صف خود را جدا كردند اما به لحاظ ساختاري قادر به تغيير اين تصميم نبودند اما با تلاش خود توانستند نظر اكثريت مردم را با خود همراه كرده و رئيس جمهوري را روي كار بياورند كه يكي از وعده هايش خروج نيروهاي نظامي آمريكا از عراق بود.و در ايران هم راه اضلاخ همين هست كه ما بتوانيم نظر اكثريت مردم را جلب و اينگونه اشكلات را اضلاح كنيم و با كناره گيري و نظرات راديكال بدون عمل دادن هم هيچ اتفاقي نمي افتد و فقط تداوم بيشتر اين وضعيت را دامن مي زند .

 

:

سلام باید مردم تصمیم بگیرند ونظر آنها محترم شمرده شودآنگاه حکومت مردمی است وراحت میتوان با هم زیست .وآلا زندگی بر همه سخت می شود واحترام به عقیده انسانهااحترام متقابل است هرکس هر عقیده ای داشه باشد محترم است وهمه حق هستند

 

   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007