واقعا كدام كشور را در دنیا می‌توان یافت كه بودجه‌ریزی آن تا این حد دچار اشتباه محاسبه و سردرگمی و تورش باشد؟ متاسفانه اگر در نظر آوریم كه این اتفاق در سه سال گذشته نیز كم و بیش به همین صورت اتفاق افتاده است و دولت نهم همه بودجه‌های خود را با لوایح متمم و اصلاحیه به پایان برده است آنگاه بیشتر متوجه وخامت اوضاع در تدوین و تصویب قوانین بودجه سنواتی در این دوران خواهیم شد.
نكته قابل تاملی كه در اینجا وجود دارد اینكه دولت احمدی‌نژاد در شرایطی اداره امور كشور را به دست داشته است كه كمترین دغدغه‌ای درباره تامین منابع مالی از ناحیه نفت نداشته و بنابراین كم‌‌ترین توجیهی را برای این همه انحراف و سردرگمی در اجرای قانون بودجه نمی‌تواند داشته باشد اما از اینها كه بگذریم دولت احمدی‌نژاد در سه سال گذشته با توجیه افزایش كارهای عمرانی در كشور از مجلس بودجه گرفته ولی در انتهای سال با آوردن یك اصلاحیه رقم قابل‌توجهی از این بودجه را به هزینه‌های جاری منتقل و هزینه كرده است.

به‌رغم اینكه دولت احمدی‌نژاد به‌‌طور متوسط هرساله بیش از دو برابر و نیم هزینه ارزی نسبت به دولت خاتمی در سال‌های اجرای قانون برنامه سوم توسعه داشته است، سهم هزینه‌های عمرانی در این دولت در کل بودجه تنها 4 درصد نسبت به گذشته بهبود داشته است و این در حالی است كه در سال جاری با هزینه ارزی سه و نیم برابر نسبت به متوسط سال‌های اجرای قانون برنامه سوم و با این جابه‌جایی كه قرار است انجام شود سهم هزینه‌های عمرانی به كل بودجه كمتر از 20 درصد و متوسط آن در سال‌های اجرای قانون برنامه سوم می‌شود و آیا واقعا انجام چنین كاری را می‌توان اصلاحیه نام نهاد؟ بر نمایندگان مجلس است كه با تامل و تعمق در مورد اصلاحیه قانون بودجه تصمیم بگیرند.واقع اینکه در این سال ها بنام هزینه های عمرانی بودجه گرفته شده اما در نهایت و اجرا " بودجه های عمرانی در کام هزینه های جاری " ریخته شده است و من نمی دانم طرفداران دولت نهم چگونه این دولت را با صفاتی همچون دولت کار و تلاش و...توصیف و تبلیغ می کنند؟