« در دولت احمدی نژاد، اغنیا، ثروتمندتر و فقرا، فقیرتر شده اند | صفحه اول | اظهارات رئیس جمهور ایران؛ خلاف واقعیت؟ »

18 آذر 87

تولید ثروت و عدالت

امام علی (ع) در پاسخ به کسانی که با شعار « حکم جز از آن خدا نیست » به نفی حکومت و دولت می پرداختند ، فرمود : " سخنی است حق که بدان باطلی را خواهند .آری حکم جز از آن خدا نیست ، لیکن اینان می گویند فرمانروایی و حکومت ، جز برای خدا روا نیست ، در حالی که مردم را دولتی و حاکمی باید ، نیکوکار یا تبهکار ، تا در حکومت او مومن کار خویش کند و کافر بهره خود برد ، تا آنگاه که وعده حق سر رسد و مدت هر دو در رسد . در سایه حکومت او مال دیوانی را فراهم آورند و با دشمنان پیکار کنند ، و راهها راا یمن سازند ، و به نیروی او حق ناتوان را از توانا بستانند ، تا نیکوکار روز به آسودگی به شب رساند ، و از گزند تبهکار در امان ماند ." (نهج البلاغه ، کلام 40 )

در این کلام پرمغز امام علی بطور خلاصه فلسفه تشکیل حکومت از دیدگاه دین اسلام و سامانه ای را که دولت مستقر باید برای خدمات دهی به همه شهروندان تحت پوشش اعم از مومن و کافر بطور یکسان ارائه کند ، بیان کرده است و به جرئت می توان گفت از این جهت با آنچه در این دوران در علم سیاست مدرن برای تشکیل و وظائف حکومت و دولت شماره می کنند انطباق کامل دارد . برداشتی که من ار این کلام مولا دارم این است که تشکیل حکومت یک ضرورت اجتماعی است و هیچ جامعه ای از آن گریز ندارد ، آنچه در علم سیاست مدرن یک شر ضروری لقب داده شده و امام علی از آن به عنوان " دولت و حاکمی نیکوکار یا بدکار" یاد کرده است ، اما در هر حال این دولت وظائفی دارد که غایتش برقراری امنیت و رفاه برای همه شهروندان است که آنرا می توان در « تولید ثروت و عدالت » جمع کرد .
به نظرم یکی از اشتباهات فاحشی که در نحوه نگاه غالب ما ایرانیان به حکومت و دولت وجود دارد و این امر در درجه اول ریشه در تاریخ و فرهنگ استبدادی دیرین ما دارد و در درجه دوم به اقتصاد نفتی و ساختار سیاسی یکصد سال اخیر ما باز می گردد اینکه ما نگاه « توزیعی » و نه « تولیدی » به دولت داریم و انتظار داریم در سایه اعمال این نگاه به آسایش و رفاه و عدالت دست یابیم در حالیکه تحقق این امر فقط در سایه نگاه « تولیدی » به حکومتداری ممکن است و لاغیر! وظیفه حاکمیت حداکثر بستر و نهاد سازی و فراهم کردن زمینه های حقوقی و فضای کسب و کار و ساخت زیربناها برای فعالیت اقتصادی مردم ( بخش خصوصی ) است بگونه ای که از دل این وضعیت « ثروت » بجوشد و باید بدانیم که از درون این وضعیت « عدالت » اقتصادی هم خواهد جوشید چراکه هرکس نان عمل از خویش خورد و از رانت و فساد و...خبری نخواهد بود . باید دانست همچنانکه اداره اقتصاد و « تولید ثروت » بصورت دستوری توسط دولت انجام نشدنی است تحقق « عدالت » اقتصادی نیز بصورت دستوری و با تکیه بر نظام توزیعی توسط دولت ناشدنی است و تالی های فاسد بسیار دارد . آموزه های دینی و تجربه بشری و به ویژه تجربه های سال های پس از انقلاب باید همچون آئینه عبرت پیش روی ما باشد و اینکه نگاه ما باید به دولت و حکومتداری مبتنی برنگاهی « تولیدی » باشد و نه « توزیعی » ، و اینکه وظیفه اصلی دولت و حاکمیت فراهم آوردن سامانه ای برای اداره کشور است که از دل آن « تولید ثروت و عدالت » بجوشد و وضعیت به گونه ای باشد که همه افراد ملت از فرصت برابر برای حضور در این میدان تولید برخوردار باشند و همه احساس کنند که می توانند با تکیه بر استعداد و توانایی ها و دانش و زحمتکشی و کار خود مشارکت فعال در این عرصه داشته و دستمزد و بهره مناسب بدست آورند . قطعا تا وقتی جریان « تولید ثروت » در یک کشور شکل نگیرد تحقق « عدالت » ممتنع است و در شرایطی توزیع ثروت موجود در نهایت و حداکثر به توزیع عادلانه فقر منجر می شود و روز بروز بر دامنه فقر جامعه افزوده می شود . اگر چه دولت وظیفه دارد در شرایطی تعریف شده بیاری گروهایی خاص از افراد آسیب دیده و محروم جامعه برخیزد اما این نگاه نباید بگونه ای در اداره کشور و تصمیم گیری های دولت و مجلس غلبه یابد که احساس عمومی این باشدکه قرار است کشور به شیوه کمیته امداد و با اقتصادی صدقه ای اداره شود . دولت و مجلس در روزهای آینده و در ارتباط با طرح تحول اقتصادی باید به تصمیم گیری بپردازند ، تصمیم گیری ای که می تواند رقم زننده جهت گیری جدیدی برای اداره اقتصاد ایران باشد و سئوال اصلی که در این شرایط باید از سوی تصمیم گیران بدان پاسخی روشن داده شود اینکه اجرای طرح تحول چقدر می تواند به جریان « تولید ثروت و عدالت » در کشور دامن زند و مدد رساند ؟



   نظرات

دوست منصف :

سلام با نظر حضرتعالی کاملا موافق هستم اما شما طوری از این به اصطلاح طرح تحول اقتصادی صحبت می کنید که انگار ده سال روی آن کار کارشناسی شده بهتر است آن را طرح انتخاباتی تورم زا بنامید.

 

:

با سلام و تبريك عيد سعيد قربان
با شرايط امروز، انسان بايد ديوانه باشد كه به توليد و بخش خصوصي وارد شود. بنده با اطلاعات و فهمي كه دارم با يقين مي‌گويم كه در ايران امروز، به هيچ وجه با توجه به توانايي و شايستگي، كاري را به كسي نمي‌دهند. فلذا!، اول بايد ارتباط و كانال ايجاد كرد و سپس دنبال كار در بخش خصوصي رفت.

 

i :

به نظر من مردم مابسيار به اين گونه بحث هاي اصولي نياز دارند تاباتوجه به اينگونه توجيهات منطقي هدف گذاري دقيق گروههاي سياسي رابشناسند وپيرو مرامي شوند كه به ان معتقد ميشوندو جناحهاي سياسي نيز بايد باتوجه به واقعيت هاي اجتماعي چشم اندازي از اهداف و آرمانهايشان ارايه دهند كه دستيافتني باشد(كوتاه مدت وبلند مدت)لطفا در تبيين انديشه هاي اصلاح گرايانه با ارايه طرحهاي كاربردي درهمه
زمينه هاي سياسي اقتصادي و فرهنگي ديدگاه هاي روشنفكران اين گروه مطرح شود.

 

   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007