« بركات انتخابات | صفحه اول | عدالت ، برنامه عملیاتی »

12 مرداد 87

چهارنوع مدیریت اقتصادی

مسئله مدیریت اقتصادی مهمترین نقش را در استفاده بهینه از منابع در اختیار ، ‌سازماندهی نیروی انسانی و ارائه محصول از سوی هر بنگاه اقتصادی و نهاد خدمت رسان دارد . اگر در ایران بخواهیم به اجمال شیوه مدیریت اقتصادی معمول را تقسیم و توصیف کنیم به « چهار نوع مدیریت اقتصادی » می توان اشاره کرد :

1- مدیریت اقتصادی در بخش دولتی : در این نوع مدیریت غالبا دغدغه ای برای تامین منابع وجود ندارد چراکه از طریق بودجه عمومی منابع در اختیار مدیر قرار می گیرد و بدلیل بوروکراسی حجیم دولتی شاخص های دقیقی برای اندازه گیری میزان کارآیی و اثربخشی و استفاده بهینه از منابع در اختیار وجود ندارد . در مجموع این نوع مدیریت مبتنی بر مدیریت هزینه و روزمرگی است و به همین دلیل مشاهده می شود نسبت هزینه به فائده (محصول) بجای آنکه باافزایش بهره وری روندی کاهشی داشته باشد ، به عکس روندی افزایشی دارد و روزبروز بر حجم هزینه های دولت می افزاید و...
2- مدیریت اقتصادی در بخش عمومی : در این نوع مدیریت تامین درآمد و منابع یکی از دغدغه های اصلی اداره بنگاه را تشکیل می دهد ، چراکه بدون تامین منابع اداره بنگاه ممکن نیست ،از اینرو مدیریت ناچار از برنامه ریزی برای تامین منابع و هزینه آن از طریق چرخه تولید کالا و خدمات می باشد و به نسبتی که این چرخه خالی از دست اندازی به منابع بودجه عمومی و شرایط رانتی باشد بر کارآیی و اثر بخشی و استفاده بهینه از منابع در اداره بنگاه می افزاید . در مجموع این نوع مدیریت مبتنی بر مدیریت هزینه – فائده است و به میزانی که بنگاه های این بخش استقلال مالی و اداری از دولت داشته باشند ناچار از کاهش هزینه و افزایش بهره وری و تولید برای ادامه حیات اقتصادی خواهد بود و در نتیجه مدیریت اقتصادی آینده نگر و دقیق و پاسخگویی را می طلبد .
3- مدیریت اقتصادی در بخش خصوصی : در این نوع مدیریت تامین سود حرف اول را می زند و اصل در ادراه بنگاه دستیابی به سودی معقول است و به همین دلیل برنامه ریزی برای تداوم چرخه تولید و فروش محصول از طریق تامین سرمایه و منابع و محاسبه دقیق هزینه ها راهنمای عمل مدیریت اقتصادی بنگاه در هر مقطع است . در مجموع این نوع مدیریت مبتنی بر مدیریت هزینه – فائده با حاشیه سود انتظاری است و مدیریت اقتصادی بنگاه باید تمام تلاش و سعی خود را برای بهینه سازی استفاده از امکانات موجود و ارتقای بهره وری به منظور دستیابی به سود انتظاری بکار بندد و معیار سودآوری بنگاه شاخصی است که در هر مقطع کارآیی و اثربخشی و استفاده بهینه از منابع را اندازه می گیرد و به مدیر نمره می دهد و جایگاه اورا در قبولی یا ردی وادامه کار تعیین می کند .
4- مدیریت اقتصادی نهادهای مدنی و صنفی : در این نوع مدیریت انگیزه داوطلبانه افراد عضو حرف اول و آخر را می زند و چون تامین درآمد و منابع این بنگاهها داوطلبانه صورت می گیرد اداره بنگاه و ارائه محصولش در برابر انتظاراتی که اعضا (و افراد هدف ) دارند برنامه ریزی غلطانی را نیاز دارد . در مجموع این نوع مدیریت مبتنی بر مدیریت داوطلبانه با حداقل هزینه در برابر حداکثر خدمات دهی است و آنچه شاخص اندازه گیری اداره بهینه بنگاه است رضایت مندی اعضا ( وافراد هدف ) است که بازخورد آنرا می توان در افزایش اعضا و گسترش دامنه فعالیت این نوع از بنگاه ها شاهد بود .
بر پایه آنچه آمد در این « چهار نوع مدیریت اقتصادی » در ایران به جرئت می توان گفت که آسانترین آن مدیریت اقتصادی در بخش دولتی است و سخت ترینش در بخش خصوصی و نهادهای مدنی و صنفی ، و از آنجا که در ایران غلبه کامل با بخش دولتی است می توان نتیجه گرفت که ما بدترین وضعیت را بدلیل مدیریت اقتصادی در کشور داریم . اما نکته جالبتر اینکه مدیریت اقتصادی در نهادهای مدنی و صنفی که کمترین هزینه و بیشترین فائده را برای دولت و جامعه دارند و از اینرو در ادبیات اقتصادی از تعداد آنها در هر واحد ملی به عنوان شاخصی برای اندازه گیری میزان « سرمایه اجتماعی » استفاده می شود در کشور ما مورد کمترین توجه و حمایت از سوی حاکمیت است ، والبته تکلیف بخش خصوصی هم روشن است ! به نظر نویسنده اگر قرار است که کشور ما راه توسعه و رشد را بپیماید و به فردایی بهتر را برای ایران و ایرانی رقم زند جز ار طریق گذار از مدیریت اقتصادی در بخش دولتی به مدیریت اقتصادی در بخش خصوصی و نهادهای مدنی و صنفی ممکن نیست و همانگونه که در قانون برنامه چهارم توسعه آمده بود نگاه و سیاست های حاکمیت در این زمینه باید دگرگونی اساسی یابد و به ویژه آنکه نگاه دولت به بخش خصوصی و نهادهای مدنی و صنفی نباید نگاهی مبتنی بر رقابت باشد بلکه دولت باید اینها را به عنوان مکمل و همکار خود در پیمودن مسیر سخت و دشوار توسعه را بپذیرد و میدان فعالیت را به روی آنها گشاده دارد ، و از اینرو هرگونه برخورد محدود کننده دولت با نهادهای مدنی و صنفی با هر بهانه و دلیلی را باید یک گام ضد توسعه ای و به ضرر نهایی اقتصاد کشور به شمار آورد .



   نظرات

سیاست با زبانی ساده :

وبلاگ و مطالب قابل تاملی دارید
خوشحال میشم نظر شما رو در مورد مطالب وبلاگم بدونم
به امید دیدار شما

مزروعی : باسلام ، من دو مطلب از وبلاگتان را خواندم که هر دو مضمونی اقتصادی و سیاسی داشت . واقع اینکه من نمی دانم سطح سواد شما در چه حدی است و آیا در رشته اقتصاد درس خوانده اید یا مطالعه دارید اما از نوشته شما بر می آمد که در چارچوب یک نظریه و پارادایم اقتصادی نیست و به همین دلیل از آن نمی توان نتیجه روشنی گرفت و من پیام روشنی آز آن نگرفتم جز بی کفایتی دولت نهم که آنهم احتیاج به این نوشته ندارد .

 

منصور اولي :

جناب آقاي مزروعي روز خبر نگار بر شما مبارك باد.

مزروعی : باسلام ، هرچند درایران کار برای خبرنگاران بسیار سخت و طاقت فرساست و جای تبریک چندانی به این قشر زحمتکش باقی نمی گذارد اما این روز می تواند بهانه ای باشد برای قدردانی از زحمات این عزیزان و منهم به سهم خودم اینروز را گرامی داشته و به همه همکارانم تبریک می گویم و آروزی موفقیت و بهروزی برای همه آنان دارم .

 

نکته بین :

باسلام
ضمن تشکر از یادداشتهای سیاسی واقتصادی بسیار ارزنده حضرتعالی , بر بی کفایتی دولت نهم همین بس که یک کارمند دولتی که از دولت حقوق میگیرد در ساعات کاری خود پشت میز کار خود بنشیند وساعتها فکر نماید ,بنویسد و از امکانات دولتی استفاده نماید ویادداشتهاوانتقادات خود بر علیه دولت را در بهترین ساعات کاری به دیگران عرضه کند وبا حوصله نظرات خوانندگانش را بررسی نماید وجواب نیز دهد و بجای برطرف کردن مشکلات اقتصادی سازمان خود در پی کشف کردن مشکلات اقتصادی مملکت باشد!

مزروعی : باسلام به شما همکار گرامی نکته بین ! من واقعا مانده ام که چه جوابی به شما بدهم برای اینکه فکر می کنم وضعیت از اینکه شما توصیف کرده اید بدتر است و این تنها به نوع بینش و عمل دولت برنمی گردد بلکه به عملکرد نظام سیاسی ما برمی گردد که نمی تواند از شهروندانش در جای مناسب خود استفاده کند و به ارتقای رشد و کارآمدی نظام دامن زند . دوست نکته بین عزیز! نمی دانم این نکته بینی را فقط در مورد من بکار می برید یا در مورد همه افراد و نهادها؟ اما من وقتی در چنین موقعیتی قرار گرفته ام که دولت نمی خواهد از دانش و توان من حتی در سطح شرکت استفاده کند چه می توانم بکنم؟ با اینکه من یکسال است درخواست بازنشستگی وترک قانونی از دولت کرده ام نمی دانم چرا مرا بازنشسته نمی کنند که دیگر این چنین مورد نکته بینی قرار نگیرم ولی من تلاش می کنم با استفاده از وقتم آنچه را فکر می کنم به صلاح مردم و کشور و نظام است بنویسم و انتشار دهم تا دیگران و از جمله دولتمردان با دیدگاههای دیگر هم آشنا شوند و بدانند که به چه راهی می روند؟ شما براحتی می توانید با مرور نوشته های من در همین وبلاگ دریابید که آنچه در سه سال پیش در مورد سیاست های اشتباه اقتصادی دولت و نتایج و پیامد های زیانبار آن نوشته ام امروز متاسفانه تحقق یافته است و چه خدمتی بهتر از این بنده می توانستم بدولت بکنم ؟ و مطمئن باشید که سرنوشت و سیاست های اجرایی مملکت است که مسیر سازمان ها و نهادهای زیرمجموعه دولت را تعیین می کند و اگر آنها نادرست و اشتباه باشد نه تنها کمکی به حل مشکلات سازمان ها نمی کند بلکه با گذر زمان برحجم مسائل و مشکلاتشان می افزاید! نمونه خیلی روشنش اعمال سیاست تثبیت قیمت ها در مجلس هفتم ،که آنرا عیدی به ملت لقب دادند ، ودولت نهم از سال 84 به این طرف است که می بینید نتایج سحرش در خاموشی های اخیر و کمبود منابع در شرکت های زیر مجموعه وزارت نیرو از جمله شرکت آب و نیرو ظاهر شده است ، یا بحث خصوصی سازی که بسیار روی آن مانور داده می شود اما چون دولت نهم واقعا به انجام آن باور ندارد می بینید که هیچ اتفاقی نمی افتدو...دوست عزیز! امثال بنده چه گناهی کرده ایم که به هردلیل می خواهیم در این کشور بمانیم و کار کنیم اما نظام سیاسی حاکم و دولت با نگاهی کاملا سیاسی و انحصار طلبانه و قیم مابانه و...قصد استفاده از امثال بنده را ندارند؟ حال شما بگویید که من باید چکار کنم و اگر شما بجای من بودید چکار می کردید؟ در مورد حقوقی که به بنده می دهند نگران نباشید که در بخور ونمیر است و لابد سهم بنده از درآمد نفت ! چرا که من مطمئن هستم ضرری برای مردم و کشور ندارم نگران آنهایی که بدون تناسب جایگاهها و مقاماتی را در این کشور در اختیار گرفته اند و از بیت المال ارتزاق بدون حساب می کنند و جز ضرر و زیان نصیب ملت و کشور نمی کنند! و البته اینرا به شما بگویم که اگر بنده این وضع و روزگار را پیش بینی می کردم هرگز وارد کار دولتی نمی شدم که هم دنیا را نداشته باشم و هم آخرت را ؟ و دعا می کنم که خداوند عاقبت کار همه ما را ختم به خیر گرداند ، و اینکه اگر شمای نکته بین می توانید سرخیر شوید و بازنشستگی مرا تسریع بخشید که نگرانی شما هم مرتفع شود و منهم راحت شوم و دعا می کنم که بقیه افرادی که از دولت حقوق می گیرند بدرستی مورد استفاده قرار گیرند و متعهد به کارشان باشند و به ملت خدمت کنند و متاسفمم که توفیق خدمت در این دولت از بنده سلب شده است .

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007