« قاعده بازی و آقای باقی | صفحه اول | قدرت خريد پول ملي »

12 آذر 86

خط قرمزهاي مطبوعات بيشتر شده

علي مزروعي در جلسه انجمن اسلامي دانشجويان دانشکده اقتصاد دانشگاه سيستان و بلوچستان، ضمن سخناني ‏پيرامون "نقش مطبوعات در توسعه‌ي فرهنگي" گفت: "در مجلس ششم مي‌خواستيم قانون مطبوعات را به قوانين ‏مشابه سال 63 بازگردانيم که اتفاقات نامطلوبي مانع اين کار شد."‏

لادن ربيعي : در ابتداي اين مراسم، محمد احساني دبير انجمن اسلامي دانشجويان با يادآوري بازداشت سه دانشجوي دانشگاه ‏امير کبير و دو عضو شوراي مرکزي دفتر تحکيم گفت: "حاکميت اقتدارگرا تصور مي‌کند با به کارگيري ابزاري ‏مانند زندان اوين، شکنجه فعالين دانشجويي در بند اين زندان و فشار به رهبران جنبش دانشجويي مي‌تواند به هدف ‏خود که از ميان بردن صداي منتقد است، دست يابد، اما جنبش دانشجويي در ايران نشان داده است که با بازداشت ‏دانشجويان، صدور احکام کميته‌ي انضباطي و تعطيلي تشکل‌هاي دانشجويي منتقد از پا نمي‌افتد و به مسير خود ‏ادامه خواهد داد."‏

آنگاه علي مزروعي به پشت تريبون رفت و سخن خود را با ارائه‌ي تاريخچه مختصري در مورد مطبوعات آغاز ‏کرد و از جمله اظهار داشت: "تا سالهاي بسيار زياد بعد از نشر اولين مطبوعه در ايران جريان مستقل و آزاد ‏روزنامه‌نگاري به وجود نيامد و همه‌ي نشريات تا پيش از انقلاب مشروطه به خاندان حکومتي وابسته بود اما با ‏اوج‌گيري انقلاب مشروطه در ايران براي اولين بار آزادي مطبوعات در ايران به رسميت شناخته شد."‏

اين عضو دفتر سياسي حزب مشارکت با اشاره به اينکه به توپ بستن مجلس در عصر استبداد صغير، ضربه‌اي ‏مهلک به فعاليت مطبوعاتي در ايران زد گفت: "اعدام روزنامه‌نگاراني چون صور‌اسرافيل توسط محمدعلي شاه ‏هزينه‌ي سنگيني بر دوش مشروطه خواهان و روزنامه‌نگاران آن دوران وارد کرد تا جائيکه فعاليت‌هاي مطبوعاتي ‏تقريباً تا آغاز جنگ اول جهاني به حالت معلق درآمد."‏

مزروعي سپس با اشاره به اوج‌گيري مجدد مطبوعات آزاد پس از جنگ اول جهاني گفت: "متاسفانه اين جريان نيز ‏در ايران چندان دوام نيافت و با قدرت گرفتن رضاخان و دستگيري و قتل روزنامه‌نگاران بار ديگر از رونق خود ‏افتاد."‏

او آنگاه با اشاره به نوسانات جريان مطبوعات آزاد در ايران بين سال‌هاي 1320 و 32 گفت: "فضاي پر نشاط و ‏فعال اين سال‌ها با کودتاي 28 مرداد 32 بار ديگر دچار رکود گرديد و اين روند تا اواخر رژيم پهلوي نيز ادامه ‏داشت."‏
‏ ‏
مزروعي سپس به فضاي مطبوعاتي ايران در سالهاي انقلاب اسلامي و بعد از آن رسيد و گفت: "با پيروزي ‏انقلاب اين فضا شکست و تا سال‌هاي 1360 شاهد اوج‌گيري مطبوعات بوديم به نحوي که هر فردي و هر گروهي ‏يک نشريه منتشر مي‌کرد. اما فضاي مذکور در طول سال‌هاي جنگ تحميلي به شدت افت کرد."‏
‏ ‏
دکتر مزروعي با ارائه‌ي اين تاريخچه به روزنامه‌نگاري آزاد در حال حاضر در ايران پرداخت و گفت: "تاريخ ‏‏180 ساله‌ي مطبوعات شاهد افت و خيزها‌ي فراواني بوده است. بررسي تطبيقي اين دوران ما را به يک جمع‌بندي ‏کلي نزديک مي‌کند آن هم اينکه رشد و آزادي مطبوعات با فضاي باز سياسي از سوي حاکميت موجود همراه بوده ‏و تعطيلي مطبوعات با حکومت‌هاي اقتدارگرا همزمان گرديده است. لذا مطبوعات نتوانسته‌اند در زمان‌هاي ‏مقتضي از فضاي کشور استفاده‌ي مناسب نمايند."‏

ايشان در ادامه با اشاره به مطبوعات کشورهاي پيشرفته گفت: "تجربه‌ي مطبوعات ما با هيچ جاي دنيا مطابقت ‏ندارد و اصولاً نقش مطبوعات در غرب و در ايران بسيار متفاوت از هم هستند. در کشورهاي غربي دانشگاهيان ‏به عنوان مغز متفکر جامعه هستند اما در ايران به ويژه بعد از سال 68 اين مطبوعات بودند که بسياري از مطالب ‏را بيان کردند. يکي ديگر از تفاوت‌هاي مطبوعات در ايران و ساير کشورها سيستم‌ مجوز دهي و نظارتي موجود ‏در ايران است. در کشورهايي مانند پاکستان که شاخص توسعه‌ي کمتري از ايران دارند هم نظارت و قوانين مشابه ‏ايران وجود ندارد."‏

نماينده‌ي مردم اصفهان در مجلس ششم در پاسخ به اين سوال دانشجويان که بحث مطبوعات در مجلس ششم چگونه ‏بود گفت: "آن ايام حداکثر اصلاحي که مد نظر ما بود اين بود که مي‌خواستيم قانون مطبوعات را به قوانين مشابه ‏سال 63 بازگردانيم که اتفاقات نامطلوبي مانع اين کار گرديد."‏

وي در پاسخ به سوال ديگري پيرامون آزادي مطبوعات گفت: "آزادي مطبوعات هم مانند حقوق شهروندي بايد در ‏چارچوب قانون توسط نمايندگان مجلس تعيين شود."‏

رئيس انجمن صنفي روزنامه‌نگاران در پاسخ به سوالات دانشجويان درباره‌ي شرايط کنوني مطبوعات اظهار ‏داشت: "نشريات بسياري در دوره‌ي فعلي تعطيل شده‌اند. متاسفانه اين نشريات بر خلاف دوران رياست جمهوري ‏آقاي خاتمي نمي‌توانند مجوز نشريه‌ي جديدي را بگيرند بعلاوه در دوره‌ي کنوني فشارها و خط قرمزهاي بسياري ‏بر روي نشريات به وجود آمده است. وظيفه‌ي انجمن صنفي روزنامه‌نگاران حمايت از دست‌اندرکاران و کارمندان ‏نشرياتي است که در اثر اين سياست‌ها بيکار شده‌اند."‏



   نظرات

دانش :

من فكر مي كنم بيش تر تلاشي كه در ايران براي برپاداشتن اصول دموكراسي و حقوق بشر است صرفا بر پاداشتن صوري عناصر دموكراسي مثل صندوق راي و مطبوعات و... است...كه نتيجه ي طبيعي آن ظهور پوپوليسم در جامعه ي است...دفاع از آزادي بيان فقط به شرط وجودنهاد هاي علمي حاذق و ارائه ي راهبرد ها در چهارچوب علم روز و با تكيه بر آكادمي آزاد و دپارتمان هاي زبده معقول است كه هيچ كدام در فضاي كنوني ايران نيست...وگرنه به عقيده ي من از دل اين به پا داشتن هاي صوري مثل احياي انتخابات آزاد و آزادي بيان فقط پوپوليسمي خام ظهور مي كند...مثل احمدي نژاد كه از دل انتخابات شوراهايي برخاست كه خاتمي احيايش كرده بود در حال حاضر بيش تر اهالي آكادمي اعتقاد بر ديكتاتوري نخبگان و تقدم توسعه بر دموكراسي و آريستو كراتي دارند تا حكومت ي اسلامي-شبه ليبرالي

مزروعی : با سلام ، من نمی دانم بر اساس کدام تحقیق وپژوهشی شما به این نتییجه رسیده اید که اهالی آکادمی ایران اینگونه فکر می کنند اما اینرا به قطعیت می دانم که برقراری دمکراسی بدون انتخابات و مطبوعات و احزاب و نهادهای مدنی آزاد و مستقل و مردمی امان پذیرنیست اما در اینکه می شود از این نهادها سوء استفاده کرد هم شک وتردیدی نیست اما این دلیل رها کردن یا کم اهمیت جلوه دادن آنها نمی شود.عزیزگرامی ! وقتی از کتاب خدا سوء استفاده شده و می شود آیا این دلیل می شود ما کتاب خدا را رها کنیم؟

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007