مزروعی : با سلام،بنده براین باورم که حق حاکمیت از آن مردم است( همان متن اصل 56: حاکمیت مطلق بر جهان وانسان از آن خداست وهم او، انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است. هیچکس نمیتواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد .)براین پایه اصل ونوع حکومت برپایه رای اکثریت شکل می گیرد اما یک سری حقوق بنیادین است که در قالب قانون اساسی باید برای همه شهروندان (فارغ از عقاید ایدئولوژیک ، قومی ،...) به رسمیت شناخته شده وتضمین شود که حقوق اقلیت وراه اکثریت شدن آنها از این جمله است . با این توضیح کلی مجرای تشکیل حکومت دینی را هم همین می دانم واجرای قوانین دینی را نیز ار راه رای اکثریت و مجلس می دانم واشکالی بر آن نمی بینم. به گونه ای تجربه جمهوری اسلامی ایران براین پایه شکل گرفته است هرچند در گذر زمان متاسفانه از جنبه های مردمسالارانه فاصله گرفته و اشکالات وارده بر آن در این رابطه معنا دارد، وتجربه دیگر تجربه ترکیه است که اسلامگراها توانسته به شیوه ای کاملا دموکراتیک نهادهای حکومتی را در اختیار گیرند و طبعا تلاش خواهند کرد مدل حکومتی مطلوب خود را با تکیه به رای اکثریتی که دارند دنبال و پیاده کنند. نکته آخر اینکه به همان اندازه که تحمیل یک حکومت به نام دین واز راههای غیر دموکرایتک پذیرفتی و قابل دفاع نیست در مورد هرنوع حکومت دیگر واز جمله حکومتهای سکولاریستی نیز این قاعده برقرار و حاکم است و ما نباید در دام بحث هایی که به نوعی در قابل بیطرفی نوعی جانبداری و جهت گیری را القاء می کنند بیافتیم. در ایران معاصرو بسیاری از کشورهای جهان سوم بدترین استبداد ها در فالب حکومت های سکولاریستی شکل گرفته و مورد تایید کشورهای غربی هم بوده اند واینگونه نبوده ونیست که حکوکت های سکولاریستی الزاما طرفدار آزادی و حقوق شهروندی و...باشند!