« فرهنگ سرمايه‌‌گذاري | صفحه اول | ارزيابي عملكرد اقتصادي دولت در انطباق با برنامهء چهارم »

9 خرداد 86

کارنامه مجلس فرمایشی هفتم

با هر نگاه و منظری نظام جمهوری اسلامی ایران هزینه سنگین وغیر قابل محاسبه ای را برای تشکیل مجلس هفتم متحمل شد. حال با گذشت سه سال از عمر این مجلس می توان پرسید که آیا فائده های چنین مجلسی به هزینه هایش می ارزید؟ به عبارت دیگر اگر با نگاه هزینه – فائده به پروژه مجلس هفتم پرداخته شود آیا نسبت فائده به هزینه اش مثبت یا منفی است؟ از نظر من بررسی« کارنامه مجلس فرمایشی هفتم» بخوبی نشان می دهد که نتیجه این نسبت منفی وزیر یک،, و حتی صفر است. در روزگار مجلس ششم که حتی آب خوردن نمایندگان اصلاح طلب زیر ذره بین محافظه کاران و دوربین های صدا و سیما و رسانه های ا قتدارگرا بود و روزی نبود که بحث حقوق و دریافتی های نمایندگان سوژه آنها نباشد و روزنامه هایی مثل کیهان و سیاست روز از طریق ا نتشار شنود دستگاه ا طلاعات موازی از اتاق خواب نمایندگان اصلاح طلب خبرهای آنچنانی می داد ند و... و برای جوسازی علیه نمایندگان حتی در خود مجلس برخی افرادشان ماموریت نطق وسخنرانی با همین مضمون را داشتند و بارها مطرح کردند که هر دقیقه کار مجلس 50 میلیون تومان هزینه برای مردم دارد و اصلاح طلبان به جای استفاده از این وقت برای حل مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم بدنبال مسائل دیگرند و از اینرو نهادهای حامی شان در قالب خبرگزاری و غیره گزارشات حضور و غیاب و میزان پرکاری یا کم کاری نمایندگان را تهیه و انتشار می دادند و همه اقدا مات و تلاشهای مجلس ششم در اصلاح ساختار سیاسی و اقتصادی کشور را به تنش و درگیری با دیگر نهادهای نظام تحویل و تبلیغ می کردند و حتی حاضر به پذیرش یک ا قدام اصلاحی از سوی مجلس ششم نبودند و هر موقع هم لازم می شد افرادی را بطور سازماندهی شده برای ترساندن و مرعوب کردن اصلاح طلبان به جلوی مجلس می آوردند و…الحمدلله برای محافظه کاران و ا قتدار گرایان حالا همه چیز در مجلس هفتم سرجایش است و نیازی هم به بررسی کارنامه این مجلس و..و حتی گزارش حضور و غیاب آنان و ا نتشار عمومی اش نیست! قربون برم خدا را یک بام و چند هوا را؟

حالا حقوق ودریافتی های راهیافتگان مجلس هفتم، که نزدیک به دوبرابر نمایندگان مجلس ششم است، چون خودی هستند دیگر محل هیچ اشکالی و طرح در رسانه ای نیست وحلال و طیب وطاهر است ( از نظر من اصل طرح این بحث بیهوده و انحرافی است اما این طنابی است که ا قتدارگرایان بر دست وپای دیگران بستند و حالا اصلا بروی مبارک نمی آورندکه گردن خودشان افتاده است) ! درمورد نظم تشکیل جلسات وپرکاری وکم کاری مجلس هفتم هم فکر می کنم اوضاع آنچنان وخیم است که همان نهادهای گزارش دهنده سابق(مثل خبرگزاری فارس) روشان نمی شود گزارشی دهند ودیگر اینکه هر دقیقه کار مجلس هفتم 100 میلیون تومان برای مردم هزینه دارد هم اهمیتی ندارد و آقای عبدالهی نماینده ماه نشان هم که در همراهی اش با ا قلیت محافظه کار مجلس ششم مرتب این موضوع را در آن مجلس یاد آور می شد چون در مجلس هفتم جایزه خود را گرفته و رئیس کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات شده نیازی به یادآوری این موضوع نمی بیند! ا ما به نظرم هیچکدام اینها مهم نیست حتی اگر به آنها پرداخته شود، آنچه از نظر من مهم است اینکه این مجلس فرمایشی هیچ اقدام مهم و قابل عرضه ای در عرصه قانونگذاری و نظارت در مقایسه با مجلس ششم ندارد و برخی مصوباتی که بزعم ریئس این مجلس عیدی بزرگ به مردم بود( مثل قانون تثبیت قیمتها) جز اینکه هزینه و خسارت برای اقتصاد ایران ببارآورده حاصلی به همراه نداشته است. نمی خواهد خیلی به عقب برگردیم کافی است مروری بر عملکرد این مجلس از زمان رسیدگی به لایحه بودجه سال 86 تاکنون داشته باشیم تا آشفتگی و سر درگمی راهیافتگان این دوره مجلس را در رفتار ضد و نقیض با مصوبات خودشان دریابیم. در قانون بودجه سال 86 تصویب کردند قیمت هر لیتر گازوئیل از 165 ریال به 460 ریال تغییر یابد اما هنوز مرکب این قانون خشک نشده بود که دولت نهم لایحه برد به مجلس برای برگردا ندن قیمت ، ومجلس هم پذیرفت و بازگشت به قیمت قبلی را تصویب کرد! از عجایب این لایحه ومصوبه، که در تاریخ قانونگذاری پس از انقلاب سابقه مشابه ندارد، اینکه معلوم نشد که در قالب چه عنوانی به مجلس ارائه و تصویب شد (مثلا در قالب متمم یا اصلاحیه قانون بودجه) وشورای نگهبان هم که در بررسی مصوبات مجلس ششم مو را از ماست می کشید بدون هرگونه تاملی و ایرادی آنرا تایید کرد و معلوم هم نشد که کاهش درآمد ناشی از این مصوبه که در قانون بودجه سال 86 محاسبه و ما بازای آن هزینه پیش بینی شده است چگونه تامین و جبران خواهد شد ! قطعا اینرا باید به عنوان یکی از شاهکارهای قانونگذاری قوه مقننه دوره هفتم در تاریخ ایران ثبت کرد و از آن خوشمزه تر رفتار راهیافتگان مجلس هفتم در برخورد با مسئله بنزین است که چون داستانش به دارازا می کشد فقط به پرده آخرش اشاره می کنم وآن اینکه 202 را هیافته طرحی را برای تک نرخی بودن قیمت بنزین برای هرلیتر 150 تومان بدون سهمیه بندی تهیه و ارایه می کنند اما همین طرح هنگام رسیدگی رای نمی آورد! خوب این نشانه چیست؟ آیا جز پریشان احوالی و تشدد فکری در فراکسیون اکثریت اقتدارگرا را به نمایش می گذارد؟ ونشان می دهد که فرمایشی بودن چه هزینه هایی دارد؟و حتی نمی تواند بر سر موضوعی مثل بنزین کارایی داشته باشد چه برسد به دیگر مسائل و موضوعات؟و… نمونه دیگر مصوبه تجمیع انتخابات مجلس هشتم و ریاست جمهوری دهم است ، که خلاف بین قانون اساسی و معرکه است، و عجب اصراری هم بر تصویب آن دارند بگونه ای که آنرا پس از چند رفت و برگشت به شورای نگهبان سرانجام به مجمع تشخیص مصلحت فرستادند و امید دارند در آنجا تصویب شود!...یک لحظه چشمانتان را ببندید و تصور کنید اگر اینکار را مجلس ششم می کرد آنوقت چه بلوایی در کشور براه می افتاد وسیل کفن پوشان و ارزشگرایان بود که بسوی مجلس روانه می شد تا با رانت خواری و منفعت طلبی و دیکتاتوری اصلاح طلبان که بدلیل ترس از عدم رای مردم بر عمر خود می ا فزایند و از عمر دولت مردمی می کاهند تظاهرات و مخالفت و...نمایند! حتما یادتان نرفته است که بر سر دولایحه اختیارات ریاست جمهوری و انتخابات در مجلس ششم چه بلوایی که بر پا نشد و اقتدارگرایان علم برداشتند و فریاد براه انداختند که ایهاالناس چه نشسته اید که با تصویب این دولایحه صدای پای دیکتاتوری می آید و...

امادوره این مجلس در حال تمام شدن است همانگونه که دوره عمر ما و حکومت و حاکمان در حال سپری شدن است و فقط اعمال ما می ماند اما آنهائیکه صادق ا ندو کمی به خدا و قیامت باور دارند و آنهمه در کار اصلاح طلبان بحران آفرینی و کارشکنی کردند و هر نه روز یک بحران ساختند کلاه خود را خدا وکیلی قاضی کنند که فارغ از نوع انتخابات و رای مردم( که محل اصلی مناقشه اصلاح طلبان با اقتدارگرایان است) کدامیک از این دو مجلس خدمت بیشتری به مردم و نظام کردند؟ به نظر من از هر وجهی مجلس ششم را با هفتم مقایسه نمائیم آن مجلس سرآمد است و گذشت روزگار این مدعا را بهتر اثبات خواهد کرد هرچند آبروی نظام و مسئولان بسیاری( به ویژه آبروی خاتمی ودولتش) در پای تشکیل چنین مجلسی هزینه شد و هرگز نمی شود این آب رفته را به جوی بازگرداند. امید آنکه این تجربه عبرت آموز مقامات عالیه کشور باشد و اینکه آبروی نظام را صرف کاری که نمی ارزد نکنند و بگذارند مجلس با رای واقعی مردم تشکیل شود و قطعا آن مجلس بهتر از این مجلس خواهد بود. این گفته امام که مجلس باید در راس اداره امور کشور باشد امروز آنقدر تنزل یافته است که سطح بحثهای مجلس و دولت به نحوه تعیین ساعت کار ادارات یا عقب و جلو کشیدن ساعت رسمی کشور و...کشیده شده وآش آنقدر شور شده که صدای برخی چهره های اصولگرای دانشگاهی، که کمی مستقل و صاحب رای اند ،را درآورده که امروز مجلس نه در راس امور بلکه در ته امور است و تو حدیث مفصل بخوان از این مجمل! با این احوال ا نتخابات در پیش رو آزمونی بر این فرضیه خواهد بود و اینکه آیا مقامات و نهادهای درگیر با انتخابات با بررسی« کارنامه مجلس فرمایشی هفتم» چقدر حاضرند مایه بگذارند و از تجربه تلخ و پر هزینه عبرت بگیرند و براه قانون و انتخابات آزاد و سالم باز گردند و بگذارنند کشور با رای واقعی مردم اداره شود و مجلس در راس امور باشدو…



   نظرات

نیما :

آقای مزروعی!با سلام بنده تاکنون چند بار نوشته های شما را در تحلیل ونقد مجلس هفتم خوانده ام.ابتدائا عرض می کنم که بنده در نادرست بودن انتخابات مجلس هفتم وغیرمنطقی بودن ردصلاحیتهای فله ای آن با شما موافقم ولی به نظر من همین مجلس هفتم هم با وجود ایراداتی که به آن وارد است دارای گزینه های مثبتی هم بود.مثل این که با وجود یکدستی فکری با دولت نهم در مواردی برخی از نمایندگان مواضع منتقدانه درستی نسبت به دولت گرفتند.یادم نمی رور هشدارهای آقای افروغ هنگام معرفی کابینه را در مورد آقای پور محمدی وامنیتی شدن فضای وزارت کشور یا برخی انتقادات کسانی مانند آقای خوش چهره که شبیه به انتقادات شما دریاره افزایش تورم بود.در ضمن به نظر من اگر موضع گیری اکثریت مجلس هفتم را با اکثریت مجلس پنجم مقایسه کنیم در می یابیم که تفاوتهایی در آنان به وجود آمده است واین که آنان به موضوع بهبود معیشت مردم توجه کرده اند صرف نظر از این که راههایشان غیرعلمی بوده یا خیر می تواند گامی به پیش باشد ونشان دهد که همین دموکراسی نیم بند ما هم نتیجه داشته است.البته این مطالبم به معنای دفاع از عملکرد این مجلس نیست.تنها می خواستم این تذکر رابه شما مطرح کنم که بهتر است درباره عملکرد آنان منصفانه وکارشناسانه تر عمل کنیدوطوری که آنان بی انصافانه در نقد عملکرد مجلس ششم عمل می کردند شما این طور نکنید تا مرز میان نقد اصلاح طلبانه با نقد انتقام جویانه مشخص گردد.

مزروعی : با سلام وتشکراز تذکر شما، با اینکه من در این باره تلاش کرده ام انصاف به خرج دهم اما نظرشما را هم انتشار می دهم تا میدان داوری بروی همه ما باز باشد.

 

محمود :

جناب آقای مزروعی ، من محمود هستم از بندرگناوه ( استان بوشهر ) . بارها اظهار تمایل به دیدن و حتی شنیدن لحن شیوایتان داشتم . حتی یکبار شماره هم به من دادید اما متاسفانه موفق به شنیدن صدایتان نشدم . شاید این صفحه تان توسط شخص دیگری بروز می شود و حضرتعالی این سطور را نمی بینید اما باز هم می گویم ، آرزوی قلبی من دیدن حضرتعالی و دیگر همفکرانتان هستم . چشم انتظار جواب شما : فرزند 27 ساله تان محمود .

مزروعی : با سلام وتشکر از لطف ومهربانی شما، شما می توانید هروقت به تهران آمدید با شماره تلفن انجمن صنفی روزنامه نگاران 88963539 تماس بگیرید تا من بتوانم شما را ببینم.

 

ع - مقدم :

آقاي مزروعي باسلام نمي دانم اصلا چه اصراري داري كه ثابت كني مجلس ششم بهنر از مجلس هفتم بوده و غيره . مردم كه در اين شكي ندارند. چون نماينگان واقعي خودشان را با بيشترين و كيفي ترين آرا در م 6 انتخاب كرده بودند. اما به اين كاري نگير اصلا م 6 مجلس كفر مجلس معاويه مجلس استالين و لنين و مجلس شوراي ملي طاغوت بود. بيشتر از اين كه نيست .قبول . اما
اما اين مجلس هفتم : كه به خدا ننگ بشر بود. اينهاچي اينها كه سالها قبل شروع كرده بودند و تمام ائمه جمعه و جماعات دارغوزآباد تا تهران هم به حمله و فحش مجلس ششم برخاسته بودند كه انشاا... كارشان براي رضاي خدا بوده و گيريم كه بوده چرا حالا هيچ ... نمي خورند. اون مجلس ملعون ششم كه به قول عزيزان هيچ كاري نكرد و بنا بود ملت با عزيمت عزيزان به مجلش هفتم تمام مشكلاتشان به خصوص معيشت حل شود پس چرا نشد چرا نشد به خاطر خدا جواب بدهيد. ائمه جمعه ديندار و آقايان ديندار مجلس 7 . چرا نشد كه بدتر هم شد .
جوابتان را مي دانم همه ملت مي دانند اتفاقا جوابهايتان كمي منطقي و اقتصادي است اما چرا در زمان خاتمي بدبخت اين جوابها را به ملت نمي داديد. چرا در حاليكه آن موقع دولت هم به اين مشنگي و غير قابل دفاعي نبود
خوش باشيد عزيزان خوش باشيد جواب ملت را بلديد بدهيد و ته دلتان بخنديد . جواب خدا را ديگر نمي توان اينجوري داد. شفاعت غلامعلي و احمدجنتي و غيره هم به درد ننه تان نمي خورد آنجا. برويد كار آن دنيايتان را درست كنيد و گرنه اين دنيايتان كه درست درست است درست.
ع - مقدم

 

مسعود :

با سلام
ببخشید که بی ربطه

نظر شما در مورد انقلاب میجی با انقلاب مشروطه ایزان چیه؟

مزروعی : با سلام، اگر در آینده فرصت ومناسبتی بود دراین باره نظرم را خواهم نوشت.

 

راوی :

آقای مزروعی همین مجلسی که جنابعالی برایش اشک تمساح میریزید 8 سال در دست شماها و پیشوای اصلاحات آقای خاتمی سید خندان بود مگر چه کار کردید؟ همین بهتر که در دست صاحب اصلیش ولی فقیه باشد تا رسوا شوند هر که در او غش باشد.

مزروعی : با سلام، شما از فرط عجله در نظر دادن فراموش کرده اید که مجلس 8 سال دست اصلاح طلبان نبود بلکه 4 سال وآنهم مجلس ششم بود وکارنامه این مجلس بسیار روشن است ونیازی نیست که دوباره مرور شود واین در حالی بود که بجز دولت دیگر قوا ونهاد ها سر سازگاری با این مجلس نداشتند وجز به کارشکنی قدمی بر نمی داشتند وسرانجام نیز با رد صلاحیت بیش از 80 نماینده این مجلس راه را برای تشکیل مجلسی فرمایشی ونمایشی بازکردند تا خیالشان آسوده شود وهر وقت پیچ رادیو مجلس را باز می کنند تنشان نلرزد.

 

قاضیجهانی :

آقای مزدوعی> وقتی یک شخص یا حکومتی زبانها را بسته و قلمها را می شکنه و نظر دیگران را سانسور می کنه این بدان معنی است که می خواهد اعمال خلاف خود را بپوشاند و یا در حال انجام اعمال خلاف هست و می خواهد در آینده نیز خلاف بکند که کسی آگاه و روشن نشود تا در تاریکی یه خلافهای خود ادامه بدهد آیا به نظر شما اینطور نیست؟ آیا شما نیز اینگونه به اصلاحات باور دارید؟

مزروعی : با سلام ، در این باره من اختلافی باشما ندارم با این تفاوت که در حکومت فعلی اینگونه نیست که همه زبانها بسته وقلمها شکسته شود وکسی نتواند حرفش وانتقادش را بیان کند اما آنگونه هم نیست که آزادی بیان به وجه مطلوب باشد وبهر حال نوعی آزادی برای بیان وجود دارد وبه همین دلیل هم حکومت یا حکومتگران هرکاری وخلافی را نمی توانند بکنند ضمن آنکه شرایط امروز چهان وایران اجازه جنین کاری را به حکومت وحکومتگران نمی دهد. طبعا با همین نگاه من به اصلاحات باور دارم واینکه باید با استفاده از آزادیهای موجود بدنبال فراخ سازی آن ودستیابی به آزادی مطلوب بود ودر جهت تحقق نظام مبتنی بر حقوق بشر ودمکراتیک حرکت کرد.

 

:

با عملكرد دولت نهم اينطور به نظر ميرسد كه تعدادي... مديريت انرا به عهده دارند چرا كه كارهاي انها حتي در راستاي منافع خودشان هم نميباشد وبسيار از هم گسيخته و واكنشي عمل مينمايند بنابراين من به عنوان يك ايراني از كساني كه بيشتر از مردم عادي توانائي تاثير گذاري را دارند تقا ضا ميكنم تا اين ...كار را به بن بست نرسانده اند فكري به حال مردم وكشور ودين بنمايند ايا واقعا فكر ميكنيد شايسته ملت بزرگي چون ملت ايران وكشوري اينچنيني واز اين هر دو شايد مهمتر دين مردم چنين الت دست يك عده انگشت شمار... قرار بگيرد..اگر همگي عزم جزم كنيد درست است كه اينها هم... بنابراين بسيار خطرناكند ولي ميتوان با يك اراده دست جمعي از دست اينها رهائي يافت ..اگر به اين سخن كم بها دهيد وفقط با لبخندي واكنشي اندكي نشان دهيد وبيشتر تعمق نكنيد بزودي اين... كشور مردم ودين را در معرض تعرض دشمنان ايران قرار خواهند داد وهمه ما را نابود ميكنند ...خواهش ميكنم دقت كنيد ..اينها... هستند كه نياز به درمان دارند ممكن است البته عامل... شدن اينها را شايد بعضي در خودمان بايد جستجو كنيم ..ولي در حل قضيه فرق نميكند دليل ان هر چه باشد انچه كه هم اكنون اهميت دارد كنترل كردن انها است البته بس از كنترل كرد ن انها ميتوان با بررسي دقيق دلايل به كمك انها شتافت ودر درمان انها كوشيد ...فعلا خواهش ميكنم موضوع را جدي بگيريد وبا چند نفر ديگر انرا بررسي كنيد خواهش ميكنم تقاضاي عاجزانه دارم بيشتر تامل كنيد ..جان ومال وناموس ودين 70 مليون جمعيت افتاده است به دست تعدادي . ..امروز اقدامي كنيد..فردا دير است

مزروعی : با سلام، البته من پیام شما را برای انتشار بهداشتی کردم اما نکته ای که نباید فراموش شود اینکه اینها بالاخره با استفاده از قواعد بظاهر دموکراتیک روی کار آمده اند ورای بخشی از مردم را با خود دارند وباید اجازه داد کارشان را آنگونه که خود می فهمند ومی خواهند انجام دهند وتجربه دموکراسی یعنی همین! وهمه ما باید از این تجربه بیاموزیم وبرای انتخاباتهای بعدی فکری بکنیم ضمن اینکه چرا شما این مسئولیت را متوجه دیگران می کنید خود شما هم باید در این باره اقدام کنید ووقتی همه شهروندان هوشیارشوند واقدام کنند خودبخود این جریان کنترل واصلاح می شود.

 

احمدپور :

سلام
وجود نمایندگان غیر فرمایشی و مستقلها را نباید فراموش کرد.ضمنن به این پست در پژواگ خاموش لینک داده میشود.

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007