« سه پاسخ به نظرات | صفحه اول | عذرخواهي »

18 مهر 84

ضرورت كار صنفي

با فرارسيدن نهم مهرماه 84، انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران هشتمين سالگرد تولد خود را جشن مي‌گيرد. مرور كارنامه انجمن در عمر كوتاه خود و برشماري موفقيت‌ها و ناكامي‌ها و نقاط قوت و ضعف اين كارنامه، وظيفه تك تك اعضاست چرا كه راه پيمودن به سوي آينده بهتر، از درون انباشت تجربه و بهره‌گيري بهينه از راه طي شده مي‌گذرد، و به ويژه در اين عرصه هيأت مديره و بازرسان انجمن به عنوان منتخبان و معتمدان اعضا، مسؤوليت مضاعفي را برعهده دارند و بايد پاسخگوي انتظارات و مطالبات مشروع و صنفي اعضا باشند.

تجربه «نهادهاي مدني» در ايران به دليل خصلت‌ها و ويژگي‌هاي فرهنگي، اجتماعي و تاريخي ما ايرانيان تجربه چندان موفقي نبوده است. از يك طرف روحيه كار جمعي و صنفي در جامعه ايراني بسيار ضعيف و نارس است و از اين رو «جامعه مدني» به مفهوم مصطلح و جهاني آن در عرصه عمومي ايران غايب است. از سوي ديگر حكومت‌ها و دولت‌ها در ايران نيز چندان روي خوشي با «نهادهاي مدني» از خود نشان نداده اند و با نگاهي بدبينانه، همواره در صدد مهار و كنترل آنها برآمده‌اند. در اين ميان، با توجه به اينكه در دو دهه اخير روز به روز بر اهميت، نقش و جايگاه «نهادهاي مدني و صنفي» در عرصه عمومي كشورها و اداره امور جوامع افزوده شده است، تلاش‌هايي از نوع «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران» يك غنيمت است، و بر همه ماست كه آن را قدر بدانيم و در جهت قوام و استحكام و تداوم حيات آن از هيچگونه بذل همت و تلاش مضايقه نكنيم.

روزنامه‌نگاران در تاريخ معاصر ايران نقش بي‌بديل و يگانه‌اي داشته‌اند! و علي‌رغم همه مصائب و گرفتاري‌هايي كه گريبانگيرشان بوده است، در كانون تحولات ايران قرار داشته و به عنوان پيشتاز عمل كرده‌اند. تأسيس «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران» پس از رخداد دوم خرداد 76 و روي كار آمدن دولت خاتمي خود به خوبي نقش پيشتاز روزنامه‌نگاران را در شكل‌گيري دوراني كه دوره «اصلاحات» نام گرفت، و مطبوعات در آن نقشي ممتاز و تحول‌آفرين بازي كردند نشان مي‌دهد؛ هر چند در همين دوره، مطبوعات و روزنامه‌نگاران هزينه‌هاي سنگيني را متحمل شدند و بسياري‌شان بار بيكاري، بازداشت و زندان را به دوش كشيدند، در همه اين سال‌ها «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران» با تأكيد مطلق بر «كار صنفي» درصدد حمايت و پشتيباني از حقوق صنفي و مدني و قانوني مطبوعات و اعضايش برآمد و همواره در كنار روزنامه‌نگاران (فارغ از نوع نگرش و گرايش آنها) بود، و به ويژه با تكيه بر منابع مالي محدود خود و كمك‌هاي مردمي، در حدي كه مي‌توانست به ياري آنها شتافت.

گسترش فعاليت‌هاي صنفي با استقبال روزنامه‌نگاران مواجه و خوشبختانه تعداد اعضاي انجمن در طول زمان رو به افزايش بوده است. تعداد يك هزار عضو انجمن در بدو تأسيس امروزه به حدود سه برابر ارتقا يافته است و اميدواريم كه اين روند تا پوشش دادن همه روزنامه‌نگاران كشور ادامه يابد؛ در عين حال بايد متذكر شد كه هويت صنفي و كاركردي انجمن در يك رابطه كاملاً دوسويه و فعال با همه اعضا تعريف مي‌شود. هرگونه پيوند يا گسست اعضا با انجمن و ميزان مشاركت آنها در فعاليت‌هاي صنفي در برآيند كار انجمن تأثيرگذار بوده و در تعيين جايگاه آن در جغرافياي «جامعه مدني» و عرصه عمومي نقش بسزا دارد. هر چند تك تك اعضاي انجمن از حق پرسش، انتقاد، مطالبه و بيان انتظارات خود از مسؤولان اداره انجمن برخوردارند، اما در مقابل اين سؤال هم قابل طرح است كه هريك از اعضا چقدر براي «كار صنفي» هزينه كرده و در پيشبرد كار «انجمن» مشاركت داشته‌اند؟

«ضرورت كار صنفي» نياز ديروز، امروز و فرداي ما براي دفاع از حقوق صنفي، مدني و قانوني ماست؟ و اگر مي‌خواهيم كه هويت صنفي و حرفه‌اي ما حفظ و به رسميت شناخته شود و هيچ نهادي حق دست‌اندازي به صنف را نيابد، جز از طريق انسجام و وحدت در قالب تشكيلات صنفي ميسر نيست. برپايه يافته‌هاي انجمن از دو نظرسنجي انجام شده، متأسفانه اعضاي انجمن علي‌رغم انتظارات و مطالباتي كه از مسؤولان انجمن دارند، ميزان مشاركت و همكاري آنها با انجمن و حتي اطلاع‌گيري از فعاليت‌هاي آن بسيار ضعيف است. روزنامه‌نگاران به عنوان قشر پيشتاز جامعه مي‌توانند الگويي كارآمد و مطلوب از يك «نهاد مدني و صنفي» را به نمايش گذارند. هر چند به نظر مي‌رسد علي‌رغم مشكلات و كاستي‌هاي پيش گفته انجمن در همين دوران عمر كوتاه خود نقش درخور و بسزا در دفاع از حقوق صنفي اعضاي خود را به نمايش گذارد، اما دستيابي به الگوي كارآمد و مطلوب تلاش بيشتر همه ما روزنامه‌نگاران را مي‌طلبد، و در اين مسير «ضرورت كار صنفي» بايد راهنماي عمل ما در همه امور مربوط به صنف باشد.




 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007