« دنيا دار مكافات است | صفحه اول | تكذيبيه يك مصاحبه »

24 اسفند 83

تخت جمشيد امروز

عصر روز سه‌شنبه (11/12/83) همراه ياران ديرين و با وفا آقايان نعيمي‌پور و بورقاني و زحمتكش و ... براي مراسم بهره‌برداري از سد و نيروگاه كارون 3 عازم خوزستان شديم.
بنده و آقاي نعيمي‌پور قبل از نمايندگي مجلس ششم در شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران مشغول بكار بوديم و بعد از مجلس هم به همانجا بازگشتيم و كمك كار سدسازان شديم! آقايان زحمتكش و تابش مدير عامل و مجري كارون 3 هم سالهاست كه بكار در اين شركت و سدسازي مشغولند، و البته آقايان حجتي(وزير جهاد كشاورزي) و بيطرف(وزير نيرو) نيز قبل از دوم خرداد 76 در همين شركت مشغول به كار بودند.


حاصل تلاش سالهاي پس از 69 اين شركت با بهر‌ه‌برداري از دو سد و نيروگاه كرخه و مسجد سليمان در سال 82 و سد و نيروگاه كارون 3 در اين‌روزها به اوج خود رسيده است و انشاءالله با همين روند در سالهاي آتي شاهد بهره‌برداري از ديگر طرحهايي خواهيم بود كه هر يك مي‌تواند در رشد و توسعه كشور تاثير گذار باشد.
در روز افتتاح بهره‌برداري از سد و نيروگاه كارون 3 آقاي تابش مجري اين كار بزرگ آنچنان كه شايسته اين طرح بود بود سخن گفت و متن سخنان او را در روزنامه اقبال (روز يكشنبه 16 اسفند ماه) چاپ كرد كه علاقمندان مي‌توانند به آن رجوع كنند.
اما غرض من از نوشتن اين مطلب (كه چند روز در نوشتن آن ترديد داشتم چون با نظرهايي كه تاكنون از برخي مراجعان ديده‌ام بايد دست به عصا در فضاي وبلاگستان قدم زنم تا ...) اين است كه در اين وانفساي عالم سياست در سرزمين ما و بلبشويي كه بر اداره امور حاكم است و ... بالاخره آنچه كشور را به پيش مي‌برد كوشش و تلاش عده‌اي است (اكثرا" گمنام و كم توقع و ...) كه به آباداني و توسعه فكر و عمل مي‌كنند. به تعبير يك مهندس كانادايي كه در سد و نيروگاه كارون 3 كار مي‌كند و جهانديده است اين طرح را مي‌توان تخت جمشيد امروز ايران لقب داد و اينكه ايرانيان مي‌توانند تمدن ساز باشند. با خود فكر كردم كه اگر شرايط محيطي ما مساعد بود و اداره امور بر پايه حاكميت قانون و قواعد مردمسالارانه و علمي شكل مي‌گرفت ما ايرانيان چه مي‌توانستيم باشيم؟ حيف و صد حيف كه ما قادر به استفاده كامل از ظرفيت‌ها و توانايي‌ها و امكانات و ... خودمان نيستيم و در دنيايي كه رقابت و سرعت شاخصه‌هاي اصلي آنرا تشكيل مي‌دهند از قافله عقب مانده‌ايم و ... نمي‌دانم چگونه احساسات دروني خودم را از اينكه شاهد بهره‌برداري اين كار عظيم بودم بيان كنم و چون نمي‌توانم مي‌گذرم و فقط انتهاي متن سخنان تابش را مي‌آورم:
سخن بسيار يا كم، وقت بي‌گاه است
نگه كن، روز كوتاه است
هنوز از آشيان دوريم و شب نزديك
به اميد روزي كه همه ما ايرانيان در سايه تلاش و خرد جمعي به آشيان برسيم، آشياني كه شايسته ماست.




 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007