« با زنجیر های دست و پای خود چه کنیم؟ | صفحه اول | پاسخ به پنج نظر »

16 بهمن 85

سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه

در جامعه‌اي با مشخصه‌ها و ويژگي‌هاي جامعهء ما به ويژه جمعيت روبه رشد و جوان و مشكلات اقتصادي و اجتماعي فراوان، «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» عمومي دولت بسيار حايز اهميت است; چراكه از اين طريق دولت مي‌تواند با ساخت زيربناها زمينه و بستر رشد و توسعهء اقتصادي را فراهم آورد. يكي از مدعاهاي اصلي اصول‌گرايان كه توانستند زمام مجلس هفتم و دولت نهم را به دست گيرند نيز «آبادگري» و پاسخگويي به مطالبات اقتصادي و معيشتي مردم به ويژه اقشار محروم و متوسط جامعه بوده است و طبعاً تخصيص منابع به تملك دارايي‌هاي سرمايه‌اي و به سرانجام رساندن طرح‌هاي عمراني ملي و استاني نوعي پاسخگويي درست به اين مدعاها به شمار مي‌رود و جناح حاكم بايد حساسيت بس فوق‌العاده‌اي نسبت به اين موضوع داشته باشد به ويژه اين‌كه حاكميت فعلي با بهترين شرايط ذخاير ارزي براي كشور و درآمد سرشار نفت طي دو سال اخير مصادف و مواجه شده است.

براي يادآوري بايد گفت كه آقاي احمدي‌نژاد در هنگام ارايهء لايحهء بودجهء سال 85 به مجلس مهم‌ترين ويژگي اين لايحه را افزايش قابل توجه سهم هزينه‌هاي عمراني در آن نسبت به عملكرد سال 84 دانستند و البته اين اقدام را با برداشت قابل توجه از حساب ذخيرهء ارزي انجام داده بودند.

هرچند در مجلس به دليل افزايش قابل توجه رقم بودجهء عمومي دولت نسبت به سال‌هاي 84 و 83 و پيامدهاي منفي محتمل، رقمي حدود دو هزار ميليارد تومان از سقف هزينه‌هاي عمراني لايحهء بودجه كاسته شد و همين امر موجب مناقشه و بحث ميان دولت و مجلس شد و رييس دولت از همان زمان تصويب بودجهء سال 85 در مجلس وعدهء ارايهء متمم براي تامين هزينه‌هاي عمراني را داد و گفت مي‌خواهد كه كشور را تبديل به يك كارگاه بزرگ عمراني كند و بودجهء تصويبي كفايت نمي‌دهد;اما حال كه در دو ماه پاياني سال 85 و در مقطع بحث و بررسي پيرامون عملكرد بودجهء اين سال و لايحهء بودجهء سال 86 هستيم به راحتي مي‌توان داوري كرد كه نه تنها مدعاي رييس دولت نهم تحقق نيافته است بلكه با ارايهء چهار لايحهء متمم و اصلاحيهء بودجه از سوي دولت به مجلس و تصويب آن‌ها شاهد تغيير چشمگيري در «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» سال 85 نسبت به سال‌هاي 83 و 84 نبوده و در لايحهء سال 86 نيز وضعيت چندان بهبود نيافته است.

بر پايهء گزارش عملكرد بودجه در سال 83 و 84 «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» اين دو سال 5/19 و_ 6/23 درصد بوده است. در قانون بودجهء سال 85 «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» برابر 5/28 درصد پيش‌بيني شده بود و هرچند تا پايان سال 85 و عملكرد بودجهء اين سال زمان باقي است اما با در نظر گرفتن ارقام قانون بودجهء سال 85 و چهار اصلاحيهء آن و به شرطي كه همهء بودجهء عمراني بر طبق قانون بودجهء سال 85 تخصيص و هزينه شود «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» سال 85 معادل 7/26 درصد خواهد شد.

بر پايهء اعداد و ارقام لايحهء بودجهء سال 86 نيز «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» سال 86 معادل 5/28 درصد پيش‌بيني شده است كه به طور قطع و همانند سال‌جاري محقق نخواهد شد. ملاحظه مي‌شود باوجود منابع قابل توجهي كه در اختيار دولت نهم بوده است «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» دچار تغيير چشمگير نشده و همچنان اين سهم در دامنهء سنتي خود (حدود 20 الي 30 درصد) محصور مانده است و اين به معناي آن است كه همچنان بخش غالب منابع درآمدي كشور صرف هزينه‌هاي جاري و گذران روزمره مي‌شود.

طبيعي مي‌نمايد كه تداوم اين وضعيت پاسخگوي مسايل توسعه‌اي و معيشتي جامعهء ايران نخواهد بود. حتي اگر تفسير اخير رييس دولت را در مورد بردن درآمد نفت بر سر سفره‌هاي مردم بپذيريم قطعاً «سهم هزينه‌هاي عمراني در بودجه» سال‌هاي 84، 85 و 86 نشانگر چنين اقدامي نيست و اين در حالي است كه كشور در اين سال‌ها با بهترين شرايط از لحاظ درآمد نفت مواجه بوده است.

به طور قطع مي‌توان گفت كه در سايهء اين وضعيت هيچ گونه پيشرفتي در مسير توسعهء اقتصادي و اجتماعي ايران به وقوع نخواهد پيوست و حداكثر اوضاع مانند قبل ادامه خواهد يافت.



   نظرات

بهروز :

تازه روی درست هزینه شدن اعتبارات عمرانی هم هزار حرف و حدیث وجود دارد . ضمنا درمورد قیمت واقعی نفت در لایحه بودجه سال آینده هم صحبت هایی بود اگر شما هم اعلام نطر کنید قطعا مفید است.

مزروعی : با سلام وتشکر، قطعا سخن شما در مورد هزینه های عمرانی درست است. اما در مورد محاسبه قیمت واقعی هر بشکه نفت در لایحه بودجه تقدیمی به مجلس بدلیل بهم ریختگی اعداد وارقام بودجه وبسته به اینکه چگونه ارقام را محاسبه کنیم از حداقل 41 دلار تا حداکثر 55 دلار متغیر است وآنچه قطعی می توان گفت اینکه عدد7/33 دلار اعلامی توسط رئیس دولت نهم مجاس نادرست ونوعی بازی با قیمت است که قصد آرام سازی نمایندگان ومنتقدان دولت را هدف دارد.

 

مهدي :

سلام آقاي مزروعي
راستش را بخواهيد به عقيده من عامي مشكل بودجه مختص اين دولت نيست تقريبا در همه دوره ها بخش زيادي از بودجه عمراني در دستگاه هاي مجري صرف هزينه هاي جاري شده ومي شودواين بدليل عدم وجود مكانيزمي براي كنترل وپيشگيري از اين تخلف اداري مالي ميباشدتازه چاره اي هم كه به ادعاي وزير محترم دارايي انديشيده شده فقط خواهد توانست جلوي پرداخت هاي دستگاه هارا بگيرد
در صورتيكه سرفصلهاي هزينه اي بسياري در رديف هزينه هاي جاري هستند كه تقريبا قابل كنترل نيستند وتازه اگر هم باشند در ديوان محاسبات و يا ديوان عدالت اداري در مورد تخلفات اينچنيني با تسامح وتساهل برخورد مي شود براي اين مسئله بايد دنبال راهي بود وگرنه اگرلايحه بودجه پيشنهاد شما نيزباشد قابليت چنين نقدي را در اجرا و مچگيري بعد از اجرا را خواهد داشت آقاي كرباسچي مثال روشني است ايشان از اين خلا قانوني براي پيشرفت كارها استفاده ميكرد و درست از همين نقطه نيز آسيب ديدو به دليل استفاده از اختياراتي كه هم داشت وهم نداشت سر از ندامتگاه درآورد
زياده جسارت است موفق باشيد .

مزروعی یاسلام، من همنظر باشما هستم با این توضیح که در دوره دولت خاتمی ومجلس ششم ما تلاش کردیم ماشین بودجه را روی ریل درستی قرار داده وبه تدریج آنرا اصلاح کنیم ودلیل آنهم قانون برنامه چهارم توسعه است اما با تغییراتی که راه یافتگان مجلس هفتم در محتوا ی قانون برنامه انجام دادند وباتصویب طرحهایی همچون تثبیت قیمتها وبعدهم اقدامات دولت احمدی نژاد در افزایش هزینه های دولت کلا این ماشین ازریل خارج شده است وفکر نمی کنم که دیگر به این آسانی ها بتوان آنرا به ریل برگرداند بنابر این در مقایسه این دو وضعیت تفاوت بسیار است و نوع مواجهه با مشکل در اینجا نقش کلیدی دارد.

 

ali :

هم چنان بررسی های اقتصادی دلسوزانه ی شما را ارج می گذارم و همچنان بر نکات پیش گفته تاکند می کنم که :

آقای رئیس دولت به خطا هستند اگر تصور داشته اند که تا کنون نقت بر سرسفره های مردم نبوده است . ده ها سال است که برسر سفره های مردم ایران تنها و تنها نفت بوده است و حتی نفت هم جواب نداده است و این است که ثانیه به ثانیه محیط زیست ایران در اثر جنگل زدایی ،کویر زایی و تهی شدن منابع آب زیر زمینی ناشی از نیاز و فقر در حال تخریب و نابودی است .
گمان من آن استکه آقای رئیس دولت و اکثریت غالب هم اندیشان ایشان واقعا خواستار پیشرفت اقتصادی ، علمی و رفاهی ایران هستند اما به خطا می روند که می اندیشند که ما هم چنان در دوران استعمارقرن نوزدهمی زندگی می کنیم و کشورهای پیشرفته هیچ فکر و ذکری ندارند جز اینکه ما را استعمار و استکبار ! کننند .
این خطای آنان زیانی را به اقتصاد ما تحمیل می کند که چندین برابر تولید ناخالص ملی کنونی ایران است .
از اقای رئیس دولت و همه ی هم اندیشان ایشان دعوت می کنم ، به آنها التماس می کنم دست و پایشان را می بوسم که دست از این اندیشه ی نادرست بردارند ، با جهان و بویژه با جهان صنعتی و پیشرفته - و در راس آن ایالات متحده ی آمریکا - از در آشتی و سازگاری درآیند ، از ویتنام قهرمان بیاموزند ، از چین بیاموزند از هند بیاموزند از دوبی بیاموزند از کویت بیاموزند حتی از نیکاراگوا بیاموزند ؛ دست در دست اصلاح طلبان و آزادی خواهان و ایران دوستان دگر اندیش بگذارند به مهر و آنگاه ناباورانه بببنند : کاین طفل یک شبه ره صد ساله می رود .

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007