« اصلاح نظام بودجه‌ريزي | صفحه اول | لايحه بودجه 86،‌آزمون نهايي »

27 دی 85

سیاست نمد مال کردن

هرچند جریان پرونده هسته ای ایران دارد به جاهای باریک می کشد ودر واقع اعلام استراتژی بوش در باره عراق را باید بیشترمتوجه ایران وتعیین تکلیف پرونده هسته ای وبطور کلی نقش ایران در آینده خاور میانه دانست وطبعا آمریکااز همه امکانات خودودیگران دراین باره استفاده خواهد کرد اما بنظرم مسیری را که آمریکا برای به نتیجه رساندن سیاست راهبردی اش نسبت به ایران در سالهای اخیر وبه ویژه پس از روی کار آمدن دولت نهم ویکدست شدن حاکمیت اقتدارگرایان در پیش گرفته است می شود در قالب "سیاست نمد مال کردن" صورتبندی کرد ومتاسفانه باید گفت همین قالبندی موجب تحلیل وبرداشتهای خطا ونادرست مقامات عالیه وتصمیم گیرکشورمان در پرونده هسته ای واشتباه محاسبه آنها به خصوص آقای احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور ودولت شده است.بطورمثال اینها با توجه به گرفتاری هایی که آمریکا در افغانستان وعراق پیدا کرده ودیگر تحولاتی که در ماههای اخیر در خاورمیانه رخ داد(مثل پیروزی حماس در فلسطین یا جنگ 33روزه حزب الله با رژیم اسرائیل) وایضا رقابتهای میان آمریکا ودیگر قدرتهای جهانی (کشورهای اروپایی،چین ،روسیه،...) به این تصور ونتیجه رسیده بودند(وهستند) که دولت آمریکا(بوش وتیم جمهوریخواهان) در باتلاق عراق گیر افتاده وبدلیل مسائل ومشکلات داخلی وخارجی قادر به برخورد تند ونظامی با ایران نیستند وبنابراین اینان می توانند با طرح مطالبات حداکثری ومواضع قاطع به امتیاز گیری پرداخته وبا موفقیت کار این پرونده را فیصله دهند. اینها حتی تصور اینکه آمریکا پرونده هسته ای ایران را به شورای امنیت ببرد ودوبار با اجماع به صدور قطعنامه علیه ایران مبادرت کند باور نداشتند!

در عالم سیاست تحلیل رخدادها وپیش بینی وقایع وسیاستگزاریهایی که معطوف به اینها وتامین منافع آتی باشد از وظایف عادی وروزمره احزاب وگروهها ونیروهای سیاسی به ویژه اداره کنندگان یک کشور ودولتمردان حاکم به شمار می رود اما این لزوما به معنای آن نیست که اینها (حتی با احتمال کمترین خطا) بتواند ضامن موفقیت بازیگرصحنه باشد وبدا به حال بازیگرانی که درهمین سطوح دچار خطای در تحلیل وتصمیم گیری باشند!بررسی وقایع بصورت اسلایدی وروند رویدادها پس از روی کارآمدن دولت نهم در رابطه با سیاست خارجی وبه ویژه پرونده هسته ای ومدیریت آن با تیم جدید نشانده حظاها واشتباهات پی درپی در تحلیل رخدادهاوپیش بینی وقایع وسیاستگزاریهای نادرست توسط افراد دست اندرکار ونهادهای تصمیم گیری است بگونه ای که امروز شرایط بجایی رسیده است که قدرت مانورایران در هرگونه تصمیم گیری کاهش یافته وبا گذشت زمان این وضعیت بدتر می شود. برخلاف نظر وبرداشتی که دولمتردان ایران از رفتار آمریکا درتطویل رسیدگی به پرونده هسته ای ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی وسپس شورای امنیت داشتند واین زمانبری را ناشی ازعدم توان وضعف آمریکا دربرخوردبا ایران تفسیر وتبلیغ می کردند بنظرم آمریکاهیچ عجله ای در برخورد با ایران نداشت وبرای اتمام حجت با دیگر کشورها همراهی خود را باهمه گزینه های موجود برای حل موضوع اعلام کرد وبا مدیریتی حسابشده همه آنان را به این نتیجه رساند که جز از راه شورای امنیت وافزایش فشار به ایران نمی توان به حل این موضوع دست یافت وبه عبارتی با در پیش گرفتن"سیاست نمد مال کردن"توانست گام به گام سیاست خود را به پیش برد ودرنهایت با ایجاد اجماع علیه ایران راه را برای اعمال فشارهای بیشتر هموار نمایدکه افزودن دامنه تحریم اقتصادی ایران از نتایج اولیه آن است. یادم نمی رود حدود دوسال پیش یک استاد آلمانی رشته ارتباطات به ایران آمده بود وبحثی را راجع به رسانه های صوتی وتصویری بزبانهای عربی و فارسی که در سالهای اخیر توسط کشورهای غربی براه افتاده است ارائه می کرد.او در ضمن حرفهایش با استناد به شواهد وسخنان مسئولان آمریکایی می گفت که هدف از راه اندازی این رسانه ها توسط دولت آمریکا نسل نوجوان و جوانی است که در سالهای آتی(حداقل پس از یکدهه) سکاندار کشورهای خاورمیانه می شوند.به عبارت خیلی روشن آنها امروز سرمایه گذاری می کنند تا دهه های بعد ثمره آنرا برداشت نمایند!آنها هیچ عجله ای در کارشان ندارند ودرست بر عکس روحیه ومنش ما ایرانیان با حوصله وبرنامه وآیندنگرانه عمل می کنند ومتاسفانه ما این نوع عمل کردن را نشانه ضعف وفتور طرف مقابل تصور کرده وبر اومی تازیم. آنها به نتیجه فکر می کنند ونه به سختی وناهمواری وطولانی بودن راه! البته این به آن معنا نیست که آنها قادر مطلق اندو دچار مشکل ومصیبت وحتی شکست مقطعی نمی شوند چرا آنها هم در طی مسیر دچار اشتباه وتحمل خسارت ومصیبت می شوند اما در سایه قدرت وتوانی که دارند اشتباهات خودرا اصلاح وترمیم می کنندوبرای به نتیجه رسیدن به پیش می روندآنچه که ظاهرا بدلیل ساز وکارهای موجود حکومتی از انجامش ناتوانیم. نگرانی من به عنوان یک شهروند ایرانی آنستکه هنوز دولمتردان ونهادهای تصمیم گیری ما متوجه این "سیاست نمد مال کردن" نباشند وهمچنان بخواهند همچون گذشته سوار برتوسن سرکش خود در میدان سیاست بتازند ومتوجه نباشند که چه برسر خودشان وجمهوری اسلامی ایران می آورند وامیدوارم دراین اندک فرصتی که باقی مانده است راه چاره ای بیابند وخود وکشور ومردم را از در افتادن به چاهی که انتهای آن معلوم نیست نجات دهند .



   نظرات

Afrasiyab :

جناب اقای مزروعی

با عرض سلام

وقتی که شورای محترم نگهبان فردی را که اصلا هیچ گونه سابقه کاری در سطح کشوری از قبیل وزارت/ معاون وزارت/ نمایندگی مجلس و غیره را رجل سیاسی بداند و استانداری یا شهردار بودن را به عنوان سابقه سیاسی کافی به حساب بیاورد نتیجه همین میشود که میبینید. اداره مملکت میشود شوشی. نه برنامه ای نه حسابی نه کتابی.هر وقت بودجه برای حرفهای الا بختکی که زدهایم کم امد میرویم سراغ پساندازهایمان. شکر خدا امداد غیبی هم فعلا دارد کمکمان میکند. فردا را هم که کسی ندیده. فقط ترا به خدا بگویید یک کاری نکند که نه از تاک نشان ماند و نه از تاک نشان. همگی ما در قبال این اب و خاک که نسل اندر نسل در ان زندگی کرده ایم مسیولیت داریم. نکند کا ماند سلطان محمد خوارزمشاه مغول ها را سرازیر این کشور کرده سر بزنگها هم فرار را بر قرارترجیح بدهیم. همگی دلاوری پهلوان پنبه ها قبلا با گوشت وپوست و جان و مالمان دیده ایم. قرار بود یا همه عالم بگیریم یا بر عالم پی زنیم که تا حالا که فقط زر زدیدیم.


با تشکر از حوصله شما و امیدواری اینکه درد سری برای شما بوجود نیاورم

 

نیما :

با سلام خدمتتان جناب آقای مزروعی به عنوان یکی از خوانندگان ثابت سایتتان برای پربارتر شدن آن پیشنهادی دارم.آقای عباس عبدی در سایتشان قسمتی دارند که نظرات برخی افراد را که از طریق کامنت ارسال می شود ودر حد یک نوشته کامل است به عنوان سخن میهمان منتشر می کند.می خواستم بپرسم اگر مطلب مناسبی برای شما بفرستیم آن را به صورت یک نوشته کامل در قسمت اصلی منتشر می کنید؟البته اگر مشکلی نداشته باشد وصلاح بدانید اگر شما هم قسمتی با عنوان سخن مهمان راه اندازی کنید فکر می کنم جالب باشد.متشکرم.

مزروعی : باسلام وتشکراز پیشنهاد خوب شما حتما اینکار را عملی می کنم واگر حنیف کمک کنددرآینده شکل سایت را بگونه ای خواهیم کرد که امکان مشارکت خوانندگان بیشترباشد.

 

arash :

Ba salam,man shoma ro be onvane yek namayande ba shahamat mishenakhtam,chera shoma va dustanetan ba mozu parvande hastie inghadr sarsari va dar hade bayaniyeh amal mikonid?!!mamlekat baraye aghaye ahmadi nejad nist ke hamchi mikone!!be nazare man shoma bayad ye ejlase ya conference bargozar konid,va az hame shakhsiathaye siasi davat konid ta dar in rabete nazar bedan,ya berid dame daftare rahbar tajamo konid,be har hal shoma bishtar az afrade mamuli masouniat darid.nemitunan shoma ro be tir bebandan

 

faran :

باعث تاسف است که نگرانی اصلی شما "خودشان" و "جمهوری اسلامی" است ولی ظاهرا ملت و مملکت ایران ارزشی برای نگرانی ندارند. فراموش نکنیم که این مشکلات کمتر ارتباطی با منافع ملت و مملکت نداشته و ندارد و فقط و فقط ریشه در جاه طلبی های جمهوری اسلامی عزیز شما دارد.

مزروعی : برادر عزیز!جمهوری اسلامی ایران بدون مردم چه معنایی می تواند داشته باشد؟ واگر عده ای که متولی امورند به فکر خودشان نباشند آنوقت شما چه انتظاری دارید که به فکر دیگران باشند؟ ظاهرا شما بین ظرف ومحتوا اصالت را به ظرف داده اید در حالیکه ظرف بدون محتوا ارزش ومعنا ندارد واینرا حتما می دانید که مسئولین جمهوری اسلامی ایران ازکره مریخ یا سرزمین های دیگر نیامده اند واز درون همین ظرف برآمده اند ومن وشما هم در درون همین ظرفیمیم واگر من وشما(ودرنتیجه اکثریت ملت) دراین ارتباط ودیگر مسائل کشور اعلام نظر وعمل می کردیم آنوقت اوضاع تغییر می کرد ولازم هم نبود که مسئولیت را گردن دیگران بیاندازیم واگر من در همین حد اعلام نظر کرده ام بدلیل نگرانی از آنچه که به سر ملت ومملکت ممکن بیاید بوده است ولاغیر.

 

امير :

به نظر مي‏رسد كه آقايان منتظرند كه دوره رياست جمهوري بوش تمام شود. حقيقتش فكر كردم بعد از آن احتمالا دمكراتها به قدرت مي‏رسند و شايد فشار ها كمتر شود ولي بعد ديدم كه اين دمكراتها نمدمال‏تر هستند!!! در هر صورت ما چه انرژي هسته‏اي بخواهيم چه نخواهيم، چه آمريكايي‏ها نمد بمالند و چه خيال ببافند، نبايد با طرح موضوع هولوكاست منافع خود را تهديد مي‏كرديم.

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007