« افزايش قيمت‌ها | صفحه اول | سيمان و موبايل؛ آشفتگی در تصمیم گیری »

27 خرداد 85

مجلس فرمایشی هفتم در سرازیری

نظام ونهادهای مرتبط با انتخابات مجلس هفتم ( به ویژه شورای نگهبان و دولت خاتمی ) هزینه بسیار سنگینی را بابت برگزاری این انتخابات وتشکیل مجلس برخاسته از آن پرداختند اما با گذشت زمان بیش از پیش روشن می شود که پرداخت آنهمه هزینه برای تشکیل چنین مجلسی نه تنها ضرروتی نداشت بلکه هر روز هزینه های بیشتری را هم می طلبد وقطعا تجربه انتخابات مجلس هفتم وعملکرد آن در تاریخ جمهوری اسلامی ایران همانند مشابه اش یعنی مجلس هفتم پس از مشروطه با تمام جزئیاتش ثبت وضبط خواهد شد وروسیاهی اش برای آنانی خواهد ماند که تن به این انتخابات ونتایج آن دادند. بله ، "مجلس فرمایشی هفتم در سرازیری" افتاده وعمرش روبه پایان است اما با چه هزینه ای وبا چه دستاوردی؟ فقط نکاتی را در این باره یا آور می شوم:

1 – با اعمال "نظارت استصوابی شورای نگهبان" تقریبا غالب آنانی که بوی اصلاح طلبی می دادند ( به تعبیر طعنه آمیزدوستان اصلاح طلبان حکومتی !) با تیغ نظارت سربریده شدند واز حضور در انتخابات محروم ، وبه ویژه عنایت ویژه ای به نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم ، که نامه به رهبری را نوشته وامضاء کرده بودند ،شد وبیش از هشتاد نفرآنان را( البته برخی را پس از مصاحبه در شورای نگهبان !) ردصلاحیت کردند تا آقای جنتی دبیر محترم شورای نگهبان پس از آن بتواند راحت بخوابد. با این وضعیت نتیجه انتخابات حداقل برای 190 کرسی مجلس پیشاپیش روشن بود ونیازی به برگزاری انتخابات وهزینه از جیب بیت المال نداشت وتطبیق این فهرست قبل وبعد از انتخابات در همان روزها انجام ومنتشر شد. الحق والانصاف القاب "کودتای پارلمانی"، "انتخابات نمایشی " و "مجلس فرمایشی "، که اکثر نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم در متن نطق استعفای دسته جمعی خود برا ی توصیف انچه درحال انجام بود،بکار بردند امروز بیش از آن روز معنا ومفهوم می دهد.

2 – درهمه دوران پس از دوم خرداد 76 ایراد مخالفان اصلاحات ( محافظه کاران آنروز، آباد گران دوران انتخابات ،اصولگرایان کنونی ،واقتدار گرایان همه دوران !) به دولت خاتمی ومجلس ششم این بود که شما بیش از حد به مسائل سیاسی وفرهنگی پرداخته واز مسائل اقتصادی واجتماعی غافل مانده اید در حالیکه مسائل اصلی غالب مردم اقتصادی و معیشتی است . یادم می آید در یک جلسه غیر علنی دولت ومجلس عصاره نطق آقای حداد عادل این بود که مردم نیاز به نان وکار دارند وبه اینها از طرف دولت ومجلس توجه نمی شود که بنده در همان جلسه پاسخ اورا دادم وگفتم که مردم هم نیاز به نان وکار دارند وهم نیاز به آزادی ، وهیچیک را نمی توان فدای دیگری کرد. بعدا که بر سر این موضوع بحث بیشتری با ایشان داشتم ودلیل آن مدعا را پرسیدم ایشان به تعداد مراحعه کنندگان جویای کار وکمک مالی به دفتر شان وایضا نظر سنجی های رایج آنزمان استناد می کرد.
خوب حالا با همین مدعاها مجلس ودولت (ودر واقع کل قدرت وحکومت )را در اختیار گرفته اندو شانس واقبال هم یارشان بوده وقیمت نفت به بالا ترین حد خود در تاریخ اقتصاد ایران رسیده است با این وضعیت چقدر نان را بهبود بخشیده وبیکاران را به سر کار فرستاده اند؟ بیایند گزارش عملکرد بدهند وآنرا با آنچه مخالف ومنتقدش بودند مقایسه کنند تا سیه روی شود آنکه در او غش باشد! وبه همین دلیل می گویم که آن همه هزینه از جیب نظام برای تشکیل این مجلس نمی ارزد. به نظرم مصوبات اقتصادی مجلس هفتم جز آنکه مسیر توسعه اقتصادی واجتماعی شکل گرفته در دوران گذشته را برهم زده وبر مشکلات کشور بیفزاید هیچ نتیجه ودستاورد دیگری بهمراه نداشته والبته گذشت روزگار اینرا بهتر ثابت خواهد کرد واصلا قابل مقایسه با مصوبات اقتصادی واجتماعی مجلس ششم نیست هر چند در کل عملکرد این دومجلس نیز این مدعا را صادق می دانم.

3 – بنا به ادعای اقتدارگرایان وضع اقتصادی مردم در دوران اصلاحات بهتر نشده وبه همین دلیل از اصلاح طلبان رویگردان وبه اینان روی آورده اند . سلمنا که مدعایشان درست است وبا روی کار آمدن اینان در مجلس ودولت اوضاع اقتصادی مردم رو به بهبود وآبادانی نهاده است ، خوب چرا در این دوران شاهد رخدادهایی بوده ایم که در همه دوران اصلاحات نظیر ندارد؟ رخدادهای کردستان، خوزستان ، سیستان و بلوچستان، کرمان واخیرا در استانهای ترک زبان ، آیا اینها بدلیل بهبود در وضعیت اقتصادی واجتماعی شان بوده وخوشی زیر دلشان زده است؟قطعا چنین نیست پس چرا این رخدادها قبلا نبود؟آری وقتی تلاش شد ومی شود که "مجلس آرام" و"دولت مطیع" بسازند آنگاه "جامعه ناآرام " می شود چون دیگر صدای اقشار و اقوام مختلف در ساحت نهادهای انتخابی پژواک نمی یابد وخود ناچار از فریاد می شوند. مجلس ودولت اصلاحات قطعا نتوانستند به بسیاری از خواسته ها ومطالبات مردم پاسخگو باشند اما لااقل صدای آنان را بازتاب می دادند ومر جعی برای رجوع مظلومان وستم دیدگان بودنداما حالا دیگرچون اینان مرجعی نمی یابند اینگونه رفتار می کنند واین هزینه کمی نیست که از رهگذر این مجلس ودولت برجامعه ونظام تحمیل می شود.

4- در سطح خرد نیز مقایسه رفتار راهیافتگان مجلس هفتم با نمایندگان مجلس ششم جای بسی تامل دارد. درهمه دوران مجلس ششم روزی نبود که در مطبوعات راست از حقوق ومزایا و…نمایندگان اصلاح طلب مطلبی ننویسند وانها را هو نکنند!با اینکه در همین مجلس 60 نفر به جناح اقتدار گرا تعلق داشته واز همین حقوق ومزایا و…استفاده می کردند اما همه حملات متوجه اصلاح طلبان بود که حقوق یک میلیونی وپژو پرشیا و…گرفته ودیگر درد مردم فقیر وبیچاره وکارمندان و کارگران و…متوجه نمی شوند وبه مسائل اقتصادی واجتماعی نمی رسند( با آنکه بیشترین مصوبات مجلس ششم متوجه مسائل اقتصادی واجتماعی بود) وآنقدر این تبلیغات پر شدت بود که نامزدهای آبادگر مجلس اعلام کردند در صورت راه یافتن به مجلس این وضع را اصلاح وبه حداقلها اکتفا خواهند کرد وحتی برخی شان اعلام کردند از مجلس حقوقی نخواهند گرفت!هر چند در همان روزها همفکرانشان در مجلس ششم به این حرفها ومدها می خندیدند واینها را ناشی از ناشی گری این افراد در موضوع می دانستند اما جالب اینکه پس از استقرار مجلس فرمایشی هفتم نه تنها به هیچیک از این گفته ها عمل نشد بلکه به حقوق ومزایا و…راهیافتگان اضافه شد (حداقل 50 درصد افزایش) وپژو به زانتیا تبدیل شد
و…والبته صدایی هم از هیچ مطبوعه اصولگرایی در این باره در نیامد!گویی که اینان چون خودی اند همه آنچه می گیرند حلال است اما کمتر از این برای نمایندگان غیر خودی مجلس ششم حرام . درمورد نظم وترتیب وحضور وغیاب و…هم البته آنروزها مرتب رسانه های راست و به ویژه خبرگزاری قوه قضائیه (فارس) گزارش تهیه ومخابره می کردند وجوسازی که نمایندگان از کار کم می گذارند اما حالا دیگر همه چیز بر وفق مراد است و…بیچاره آنهایی که دل به آن مدعاها وحرفها بستند وفکر کردند که اینها آمده اند که طرحی نو دراندازند.

5 – به نظرم جدای از شیوه شکل گیری وعملکرد، تنها تفاوت بارزوچشمگیری را که می شود در رابطه با مجلس فرمایشی هفتم درمقایسه با مجلس اصلاح طلب ششم مشاهده کرد تعریف وتمجید وتملق و...هرروزه راهیافتگان از مقام رهبری ودیگر مقاماتی است که نسبت به آنها احساس دین برای بدست آوردن این مقام می کنند ودر واقع پاس نمک می دارند اما هم اینان به دلیل واقعیتهای تلخ اقتصادی واجتماعی ، به ویژه در این روزها، پس از این مقدمه (تعریف وتمجید و...ودرود فرستادن از صدر تا ذیل مقامات) وبرای جلب رضایت عامه مردم ناچار از بیان سخنانی می شوند که نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم بدلیل بیان همین ها به القابی همچون نفوذی دشمن ،ضد انقلاب ،آمریکایی،...متهم می شدند وهر روزه رسانه ها وگروههای راست واقتدارگرا برایشان خط ونشان می کشیدند!خوب وقتی ملاک ومعیار در همه چیز وهمه کس وحکومتداری "خودی " و"غیرخودی" می شود واین تقسیم بندی ظالمانه به پستوی خانه هر شهروند ایرانی سرک می کشد چاره ای جز این رفتار نیست ودیگرمحتوای سخن ملاک نیست بلکه گوینده خود ملاک داوری است ،و چون " مجلس هفتم "فرمایشی است وبه فرمایش عمل می کند پس دیگر جای هیچ نگرانی از سخنانشان نیست و حتی می توانند تند تراز گذشته سخن بگویند!اگرقبول ندارید وقت بگذارید وچند روز به نطق های قبل از دستور گوش کنید وشاید یکی از دلائلش هم این باشد که "مجلس فرمایشی هفتم در سرازیری" افتاده است وراهیافتگان به فکر انتخابات بعدی افتاده اندو همراه با دل مقامات می خواهند کمی هم دل رای دهندگان را بدست آورند.




   نظرات

نصير بوشهر :

يادمان اوردي مراسم سومين سالكرد انتشار نصير را كه سخنراني شما را با همين ادعاها برهم زدندز

مزروعی : آنروز یکی ار روزهای فراموش نشدنی زندگی بنده بود وهرگز وحشی گری اصحاب زور وگروه فشار ولباس شخصی وانصار ... از یادم نمی رود والبته راهیافته بوشهر به مجلس هفتم همین نگرش ورفتار را در عرصه ملی نمایش می دهد. اگر روزگار عمر وفرصتی داد حتما خاطره آنروز وروزهای مشابهی راکه در ساری ومشهد گرفتار این اصحاب زور شدم به رشته تحریر در خواهم آورد واز شما می خواهم هر آنچه خاطره از این روز داری ینویسی وبرایم پست کنی تا استفاده کنم. ازقدیم گفته اند زمستان می گذرد اما روسیاهی به ذغال می ماند ودر مورد این اصحاب زور نیز همین حکم ساری وجاری است.

 

طرفدار آزادی مطبوعات :

آقای مزروعی همیشه برام سوال و مبهم بوده که:
رهبر(به صورت مستقیم یا غیر مستقیم ) در رد صلاحیت نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم و کلا اصلاح طلبان در انتخابات فرمایشی و تحمیلی مجلس هفتم دخالت داشت یا خیر؟ با توجه به اینکه شما از نزدیک درگیر مسئله بودید و اطلاعات بیشتری دارید روشنگری بفرمایید.(هرچند که شماها را به گردن کلفتی هم متهم نمودند!!)

 

طرفدار آزادی مطبوعات :

آقای مزروعی همیشه برام سوال و مبهم بوده که:
رهبر(به صورت مستقیم یا غیر مستقیم ) در رد صلاحیت نمایندگان اصلاح طلب مجلس ششم و کلا اصلاح طلبان در انتخابات فرمایشی و تحمیلی مجلس هفتم دخالت داشت یا خیر؟ با توجه به اینکه شما از نزدیک درگیر مسئله بودید و اطلاعات بیشتری دارید روشنگری بفرمایید.(هرچند که شماها را به گردن کلفتی هم متهم نمودند!!)
نمونه ای از تملق و تمجید (فرمایشیها) که فرمودید:
رییس مجلس فرمایشی:
یکی از نعمتهای خداوند وجود رهبر معظم انقلاب است که باید شکرگذاری نمود!

مزروعی : هرچند پاسخ دادن به این سئوال ... اما من فکر می کنم رهبری کاملا در جریان مسائل بودند ومخالفتی با آنچه شورای نگهبان کرد نکردند. البته گردن امثال بنده معمولی است وگلفت نیست وهر وقت آقایان اراده کنند می توانندآنرا بشکنند واگر ملاحظاتی داشتند بجای گردن بنده می توانند سراغ گردن فرزندانم بروند!

 

يدالله :

جناب آقاي مزروعي دامت ظله شريف تاريخ ايران به ما آموخته است . كه براي حكومت كردن در ايران كمي استبداد لازم است.و امروز مخالفان اصلاحات همين كار را ميكنند.و سالهاي عمر سلطنت خود رابدرازا كشانده اند. اينكه مردان بيشماري در طول تاريخ در صحنه قدرت قرار گرفتندتا به ملت خود خدمت كنند ولي توسط انسانهاي چاپلوس و اطرافيان پادشاه و مطلق گرايان و منفعت طلبان از صحنه خارج شدند گواه سخن من است. آنگاه خودشان قدرت را با بي لياقتي تمام در دست گرفتن و به ايران و اسلام و انسانيت خيانت كردند نمونه هاي آن بيشمار است كافيست سري به تاريخ بزنيم .سوال من اينجاست كه از زمان ورود اسلام به ايران تا كنون ما دراين زمينه هيچگونه تجربه اي نيندوخته ايم ؟ كه امروز بله حتي امروز كه دنيا اينهمه در مسئله مديريت پيشرفت و ترقي نموده باز ما از همين ناحيه ضربه ميخوريم و انسانهاي آگاه دلسوز توانا مردمي و شجاع را از دست ميدهيم و انسانهاي متملق و چاپلوس كه جز رضايت قدرت مافوق و منفعت خود چيزي را قبول ندارند جاي خدمتگذاران واقعي را علیرغم خواست ملت ميگيرند .گاهي كمي استبداد لازم است. بقول خاتمي ما ملت استبداد زده هميشه دراين زمينه ضربه خورده ايم و اما تجربه نكرده ايم امروز ما چشممان به لطف الهي و گامهاي مصمم شما مردان خستگي ناپذير است تا با آگاهي دادن به مردم راه ناهموارگذشته و حال را هموار و ناكسان را به مردم شناخته و كسان و پاكان و زيبا انديشان را به مردم معرفي نمائيد و اين ميسر نيست جز با همين راهي كه انتخاب كرده ايد . ديروز مجلس فرمايشي و فردافرمايشي هاي ديگر درراهند اگر امروز ما كاهلي كنيم .بدرود

مزروعی : با تشکر از لطف وحسن ظن شما، من با این گزاره :" كه براي حكومت كردن در ايران كمي استبداد لازم است" موافق نیستم وبراین باورم که بدون استبدادورزی هم می توان در ایران حکومت کرد اما بابقیه نظرات شما موافقم وتمام تلاش ما بایدبرای نجات جامعه از استبدادزدگی واستبداد ورزی باشد و البته پیش رفتن در این مسیر صبروحوصله و اگاهی و سخت کوشی و...می خواهد که امیدوارم خداوند به ما عنایت کند.

 

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007