« اقتصاد و امنیت | صفحه اول | نامه ای از جبهه »

10 خرداد 95

شاگرد بد تاریخ

غالب ما ایرانیان مفتون شعر و شاعری هستیم و شعر مخزنی است برای آموزش و سرگرمی ما و جالب اینکه همه آموزه هایی که ما در زیست واقعی مان بدان نیاز داریم به زبان شعر بیان شده است و حتما اهل سواد این شعر را بارها دیده و شنیده اند:
هرکه نامُخت از گذشت روزگار------ نیز ناموزد ز هیچ آموزگار
اما تا جایی که بیاد دارم درس تاریخ برای من و دیگر شاگردان در دوران دبیرستان و دانشگاه به لحاظ محتوا و معلم درس چندان جذابی نبوده و حداکثر به عنوان درسی که می توان از آن نمره خوبی گرفت و معدل را بالا برد نگاه می کردیم!

تاسف اینکه چند سال پیش که گزارش منتشره توسط وزارت علوم راجع به نمرات بیش از یک میلیون دانش آموز را در کنکور سراسری می خواندم متوجه شدم متوسط نمرات این دانش آموزان در درس های عمومی مثل تاریخ و زبان فارسی و...بسیار ناامید کننده است ( نمره ای بین 8 تا 12 ) و فکر می کنم یکی از مشکلات اصلی درس خوانده های ما در حد دیپلم و بالاتر همین کم سوادی در اطلاعات عمومی و علوم انسانی است و همین هم روند تحولات جامعه ما را با مشکلات بسیار و سکته های ممتد روبرو کرده و ما به رغم همه تلاش های انقلابی و اصلاحی بیش از یک قرن اخیر همچنان اندرخم یک کوچه توسعه مانده ایم.
اما آنچه باعث شد این مقدمه و مطلب را بنویسم اینکه چقدر از بودجه عمومی و بیت المالی که متعلق به همه مردم از جمله فقرا و محرومین جامعه ماست صرف تهیه و انتشار کتب تاریخی و از جمله روایت های تاریخی مربوط به چگونگی عملکرد رژیم پهلوی و علل سقوط آن رژیم می شود به امید آینکه اسباب هوشیاری و عبرت حاکمان و دولتمردان و شهروندان نظام جمهوری اسلامی ایران باشد اما چه حاصل؟
اگر قبول کنیم که دولتمردان حاکم اگر نه همه بلکه غالبشان به لحاظ ضریب هوشی بالاتر از متوسط هستند انتظار طبیعی می رود که اهل مطالعه بوده و با تاریخ و تاریخ خوانی آشنا باشند و حداقل بدانند چرا آخر و عاقبت رژیم های قاجاریه و پهلوی در تاریخ معاصر چنین شد؟ و چرا ایرانیان در تاریخ معاصر هراز گاه دست به جنبش و انقلاب زده و تامرز سقوط این رژیم ها به پیش رفتند؟ و چه باید کرد که جلوی تکرار این واقعه را بگیرند؟ اما حیف و صد حیف که وضعیت حاکمان و عملکرد شان و ایضا درون جامعه ما در این باره چشم انداز چندان خوبی را به نمایش نمی گذارد! چرا که دولتمردان ما همچون گذشتگان عمل می کنند و همچون آنان « شاگرد بد تاریخ » اند و نمی خواهند از تاریخ بیاموزند!
اخیرا که خاطرات داریوش همایون از سری "مجموعه تاریخ شفاهی و تصویری ایران معاصر " از انتشارات " کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران " را می خواندم بارها با خودم گفتم و آرزو کردم ای کاش دولتمردان و کارگزاران نظام کتاب های این مجموعه را بخوانند تا از زبان دولتمردان و کارگزاران رژیم پهلوی دریابند تحلیل وضعیت و علل سقوط آن رژیم را، و اینکه چه باید بکنند، و چه نباید بکنند، تا عملکردشان اسباب سقوط نظامی دیگر نشود و بتوانند رضایت مردم را در بقای نظام سیاسی بدست آورند. البته این آرزویی است که نمی دانم چقدر برآورده می شود، و اینکه هریک از ما و به ویژه حاکمان و دولتمردان کنونی ایران چقدر می توانیم شاگرد خوبی برای تاریخ باشیم.




   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007