« این قافله عمر عجب می گذرد!؟ | صفحه اول | نگاهی به قانون بودجه سال ۹٤ »

4 فروردین 94

تقدیم به همسرم بمناسبت سالگرد ازدواجمان

پس از سی و شش سال امسال برای بار چهارم در غربت فرصت پیداکردم به سالگرد ازدواجمان فکر کنم و دراین باره بنویسم. البته هرچه فکر کردم چه مطلبی تازه ای بنویسم به ذهنم مطلب جدیدی نیامد گویا درغربت غرب حیات آدمی در شرایط ما یکنواخت شده است و درد غربت ذهن آدمی را می سوزاند! رویم هم نشد مطلبی را که در دو سال گذشته به همین مناسبت نوشته و انتشار دادم برای بار سوم کپی پیس کنم! فقط برای تازگی عکس با همسرم را در کنار سفره سال نو گذاشتم تا گذر عمر و سالگرد ازدواجمانمان را یادآور شوم.

سال گذشته را نمی دانم برای دیگران چگونه گذشت اما فکر می کنم برما به لحاظ روحی سخت گذشت در دوری از وطن و دیدار عزیزانمان. تلاش کردیم مادر و یکی از خواهرانمان را به اینجا بیاوریم و پس از چندسال دیدار تازه کنیم اما به ایشان ویزا ندادند و ما را در غم غربت نگه داشتند. در چنین فضایی همسرم تنها مونس و غمخوار من بود و خانه را گرم نگه می داشت همچون همه سال های پس از ازدواجمانمان، و گویا در این دور و روزگار ما بیش از همیشه به یکدیگر محتاجیم و تنها با هم بودنمان زندگی مان را معنی می دهد و امیدوارمان به آینده می سازد.

دعا می کنم که خداوند همچون گذشته لطف و رحمتش را از زندگی ما دریغ نکند و ما را درآزمون حیات یاری رساند. و دعا می کنم که دراین سال خیر و برکت الهی بر سرملت ایران ببارد و با جشن آزادی و رهایی میهن همه محصوران و اسیران آزاد و غریبان به آشیانه هاشان بازگردند و دوری ها وهجرانها بسرآید و از همه خانه ها و خانواده ها سرود سبز زندگی خوانده شود و روزگاری دگر آید و...
aks.JPG



   نظرات

علی نمازی :

جناب مزروعی عزیز سلام
در فاصله سال های 79 تا 86 بارها در جبهه مشارکت دماوند، شنونده سخنان شما بودم.
راستش برای من سئوال است که شما چرا از ایران رفتید؟ البته اگر به دلایل شخصی این کار را کردید، سخنی با شما ندارم. چون نمی توانم و نباید درباره دلایل شخصی افراد، قضاوت کنم. ولی اگر به دلایل سیاسی رفتید تردید دارم که کار درستی انجام داده باشید. شما در اینجا بازداشت نشده بودید، حتی شنیدم که ممنوع الخروج هم نبودید و به صورت قانونی از کشور رفتید. بسیاری از مطالبی که در سخنرانی ها و مقالات تان می نوشتید اقتصادی بود و در زمینه سیاسی هم می شد حدس زد که شرایط خفقان بعد از سال 88 برای طولانی مدت، قابل تداوم نیست و اوضاع، کم کم بهتر می شود. در خارج هم به نظر می رسد که نمی توان چندان مؤثر بود. پس آیا فکر نمی کنید که فرصت ارتباط با بخش مهمی از مخاطبان داخلی را از دست دادید؟ به امید دیدار شما در وطنی آزاد.
مزروعی : باسلام، حق باشماست و منهم قصدی برای ماندن در خارج نداشته و ندارم اما شرائط به گونه ای شد که متاسفانه نتوانستم به کشور بازگردم و هنوز هم این شرائط برقرار است که امیدوارم رفع شود و منهم بتوانم به کشور بازگشته و درخدمت کشور و مردم خوبمان باشم.

 

   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007