« توزیع درآمد و ثروت در خاورمیانه و ایران | صفحه اول | دشمن دانا و نادانِ دوست »

30 مهر 93

جنایت اسیدپاشی

من مانده ام در باره این جنایت شومی که توسط داعشی های ایرانی در شهر زادگاهم اصفهان رخ داده است، چه بنویسم؟ متاسفانه این رخداد نتیجه القای نوعی تفکر دینی است که می خواهد بندگانی را که خدا آزاد آفریده و حق انتخاب راه حق یا باطل را بروی آنها گشاده داشته است، بزور و اجبار به راهی وادارند که خود حق می دانند و خلاصه می خواهند بندگان را به زور به بهشت ببرند و چون عجله دارند می خواهند این بهشت را روی همین زمین بسازند، و در واقع جز جهنم نمی سازند!
آنچه جای نگرانی دارد اینکه این اسیدپاشان جنایتکار احساس پشتیبانی از سوی برخی نهادهای حاکمیت و افراد روحانی موثر کنند چرا که اگر این حمایت ها نباشد در شهری که من می شناسم هرگز جولانگاه گروه های فشاری چون انصار حزب الله به سرکردگی امثال کمیل کاوه نمی شد و کار به این جنایت ها نمی رسید. باید منتظر ماند و دید که این جریان به کجا می رسد؟ و آیا با این جنایتکاران برخورد می شود یانه؟
در قرآن داریم اگر کسی انسانی را بکشد مثل این است که همه مردم را کشته است. اسید پاشی بروی یک زن بدتر از کشتن آدمی است چرا که عمر و زندگی اش را تباه و تحمل ناکردنی می کند و این روح و جان آدمیان را می کشد و بجاست که مردم شریف اصفهان به هر طریق که می توانند به این جنایت ها واکنش نشان دهند و از حاکمیت بخواهند که امنیت روحی و روانی را به فضای این شهر برگردانند، و به ویژه بر دولت روحانی است که دراین باره با شفافیت اطلاع رسانی کرده و برخورد فعال نماید تا شهروندان به این اندک تدبیر و امیدی که به این دولت دارند، بازهم امیدوار بمانند و منافذ اصلاح را گشاده بدانند و...




   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007