« بازتولید استبداد | صفحه اول | مبارزه با فساد؛ از شعار تا عمل »

9 فروردین 93

انتخابات ریاست جمهوری؛ خانه تکانی سال ٩٢

سالی دیگر با همه خوشی ها و ناخوشی هایش به پایان رسید. ایرانیان با خانه تکانی به پیشواز سال نو می روند، و فرارسیدن سالی نو را جشن می گیرند تا از نوروز، روزی نو بسازند، و با نَفَس بهار، زندگی شان را بهاری کنند. خانه تکانی سال ٩٢ به ما می آموزد که در میان ناامیدی می توان امید داشت و زندگی ساخت، و اینگونه بود که با همت تحول خواهان « انتخابات ریاست جمهوری؛ خانه تکانی سال ٩٢ » در زندگی ما ایرانیان شد و سرنوشت کشور را از درافتادن بیشتر به فلاکت نجات داد و راهی نو بروی کشور گشود.
نوروز پارسال در حالی فرارسید که کشور سال پایانی دولت کودتایی احمدی نژاد را تجربه می کرد. در سایه سیاست های اجرایی این دولت، که در دل حاکمیت یکدست اقتدارگرایان از سال ٨٤ بدینسو شکل گرفته و پشتیبانی می شد، کشورمان بدترین وضعیت را به لحاظ خارجی و داخلی داشت. در عرصه سیاست خارجی، بدلیل اعمال سیاست تهاجمی و ماجراجویانه، روابط ایران با بسیاری از کشورها برهم خورده و دچار تنش شده بود، و بر سر پرونده هسته ای بین کشورهای قدرتمند نوعی اجماع در برخورد با ایران بوجود آمده بود به گونه ای که پس از صدور چند قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل در ارتباط با این موضوع، تحریم های اقتصادی و سیاسی علیه ایران رو به افزایش نهاد و با اعمال تحریم های گسترده توسط آمریکا و اتحادیه اروپا، به ویژه در ارتباط با صنعت نفت ایران و معاملات بانکی، حلقه محاصره و انزوای ایران تنکتر و سایه شوم جنگ بر سرکشور افتاده بود. تاثیرات مخرب این وضعیت زندگی روزمره و معیشت اکثریت مردم و اقتصاد ایران را دچار تکانه شدید و نابسامان کرد به گونه ای که در دو سال ٩٠ و ٩١ قدرت خرید پول ملی به یک سوم نسبت به سال های قبل کاهش یافت و فشار اقتصادی سنگینی را متوجه اقتصاد کشور و هزینه خانوارهای متوسط و محروم جامعه کرد. نمودار زیر بخوبی این رخداد فاجعه بار را در مقایسه با دولت های پس از انقلاب نشان می دهد.
%D9%86%D9%85%D9%88%D8%AF%D8%A7%D8%B1%20%D9%86%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA%20%D9%82%DB%8C%D9%85%D8%AA%20%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B1.jpg

هرچند روی کار آمدن دولت احمدی نژاد در مرداد ماه سال ٨٤، که با حمایت همه جانبه همه قوا و نهادهای حاکم همراه بود، مصادف شد با افزایش چشمگیر قیمت جهانی هر بشکه نفت، و درآمدی افسانه ای به میزان ۶۳۳٫۵ میلیارد دلار را ظرف هشت سال ٨٤ تا ٩١ در کاسه این دولت ریخت ( بیش از کل درآمد نفتی ایران از ابتدا تا انتهای سال ٨۳ )، اما سوء مدیریت بهمراه سیاست خارجی ماجراجویانه و تشدید تحریم های اقتصادی و سیاسی علیه ایران به ویژه در دوسال ٩٠ و ٩١ باعث شد که کارنامه اقتصادی دولت احمدی نژاد در آخرین سال دولتش با این نمرات پر شود : نرخ رشد اقتصادی منفی ۵٫٨ درصد، نرخ رشد سرمایه گذاری منفی ٢١٫٩ درصد، نرخ تورم ٣١٫۵ درصد، و نرخ بیکاری ١٢٫٢ درصد، و شاخص فلاکت ( نرخ تورم + نرخ بیکاری ) ٤٣٫۷ واحدی، که یکی از بالاترین ارقام فلاکت در جهان است، و خلاصه اقتصادی که در " رکود تورمی " عمیق فرو رفته بود برجای گذاشت!
حال به این وضعیت سیاست خارجی و اقتصادی فلاکت بار اضافه کنید فضای اختناق و امنیتی و پلیسی داخلی را که دولت احمدی نژاد، به ویژه پس از کودتای انتخاباتی سال ٨٨ و برآمدن جنبش سبز، بر جامعه تحمیل و همه فعالیت های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را زیر سیطره سانسور و کنترل و توقیف برده و جامعه مدنی را از نفس انداخته بود. سال ٩١ در حالی به پایان رسید که همه علائم منفی بود و چشم اندازی برای تغییر مشاهده نمی شد و نوروز نوید روزی نو نمی داد اما ایرانیان سخت جان از بهار آموخته اند که از دل سرد و یخبندان زمستان می توان گذشت و به بهار رسید. و اینگونه بود که شهروندان صبور و هشیار از فرصت انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، به رغم همه مسائل و مشکلات مرتبط با انتخابات، استفاده و با انتخاب فردی که بیشترین قرابت را با مطالبات تحول خواهانه و اصلاح طلبانه داشت « انتخابات ریاست جمهوری » را به « خانه تکانی سال ٩٢ » در تعیین سرنوشت ایران تبدیل کردند.
در مجموع سال ٩٢ سال مبارکی برای ایران و ایرانیان بود. هرچند دولت روحانی کارنامه سیاهی را از دولت احمدی نژاد تحویل گرفت و راه دراز و دشواری برای اصلاح وضعیت به ارث رسیده و پاسخگویی به مطالبات تحول خواهانه رای دهندگانش در پیش دارد اما در همین زمان اندک حدود هشت ماه توانسته با تغییر سیاست ها در دو عرصه خارجی و داخلی تا حدودی آرامش و ثبات را به جامعه بازگرداند. درعرصه خارجی با در پیش گیری سیاست تنش زدایی و تعامل سازنده با دیگر کشورهای جهان توانست بر سر پرونده گره خورده هسته ای به مذاکره موفق با کشورهای ۵ + ١ برسد و سایه سنگین تحریم ها و جنگ را از سر ایران بردارد و راه گسترش روابط با جهان پیرامون را به روی کشور بگشاید. این موفقیت درعرصه سیاست خارجی راه نفس کش بروی اقتصاد ایران را بازکرده و به همراه مدیریت کارشناسی دولت در اصلاح قانون بودجه و اعمال انضباط مالی و پولی نوعی آرامش و ثبات را به جامعه تزریق و باعث شده نرخ تورم روند کاهشی بخود گیرد و دولت بتواند پس از هشت سال لایحه بودجه کل کشور را سرموعد به مجلس تقدیم و قانون بودجه پیش از فرارسیدن سال اجرا تصویب و مسیر حرکت اقتصادی دولت و کشور را مشخص و به فعالان اقتصادی علائم درست و مثبت دهد.
البته در عرصه داخلی وضعیت فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی آنگونه که انتظار می رفته و همپای بهبود سیاست خارجی و اقتصاد به پیش نرفته و دراین زمینه دولت روحانی بدهکار رای دهندگانش است، و باید امید داشت که در سال جدید دولت همگام با اقداماتی که در عرصه سیاست خارجی و اقتصاد برمی دارد بتواند با عبور از فضای امنیتی پلیسی راه را بروی فعالیت جامعه مدنی بگشاید و نشاط و امید را بیش از پیش به شهروندان باز گرداند. درعین حال باید اینرا دانست که تغییر سوء مدیریت و ناامیدی به " تدبیر و امید " جز با حضور فعال و رای اکثریت شهروندان تحول خواه انجام شدنی نبود، و قطعا دولت بدون حمایت و پشتیبانی و حضور فعال حامیانش نمی تواند کار را به پیش برد و به شعارها و وعده هایش عمل کند، و از اینرو لازم است که تحول خواهان و اصلاح طلبان همه نیرو و توان خود را در سال جدید برای فعال کردن جامعه مدنی و سازماندهی نیروهای سیاسی و اجتماعی در قالب تشکل های سیاسی و نهادهای صنفی و مدنی بکار بندند و با کنش فعال در همراهی با دولت امکان گذر کشورمان را از وضعیت اسف بار کنونی به وضعیت بهتر و مطلوب فراهم آورند.
راز و رمز پایداری و ماندگاری " نوروز " در فرهنگ و تمدن ایرانی به همین عمل ایرانیان برمی گردد که می توانند از ناامیدی، امید بسازند، و از زمستان به بهار کوچ کنند، و از فرصت ها به بهترین وجه بهره برند. سال نو، فرصتی دیگر پیشاروی همه ما برای ساختن و آبادانی و رفاه ایران است، و برماست که با بهره گیری از همه توان و نیرو و انرژی مثبتمان در این مسیر گام برداریم. سال نو بر همگان مبارک باشد، و امید به اینکه برای ایران و ایرانیان هر روز نوروز باشد و پیروزی و موفقیت.




   ارسال نظر:

 

all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007