2- نظراتي كه آمده بود سرشار از مهر و لطف بود و غالبا" هم از سوي دوستان و خويشان! برخي هم ما را به دردسر آفريني تشويق و ترغيب كرده بودند اما معلوم نكرده بودند كه طرف اين دردسر كه بايد باشد! واقع اينكه بنده به اندازه كافي دردسر دارم والحمدالله ديگران هم آنقدر انگيزه دارند كه هر روز دردسري براي ما بتراشند(مانند همين قضيه دادگاه كه در مطلب قبل توضيح دادم) ، بنابر اين نمي توانم به انتظار ومطالبه دردسر آفريني برخي مراجعان پاسخگو باشم و از اين بابت عذر خواهي مي كنم .
3- وبلاگ نويسي براي امثال بنده كه به ضرب و زور فرزند انجام شده كار شاق و دشواري است (اين را همين دو سه روز اخير متوجه شدم) . واقع اينكه براي گذران زندگي سخت گرفتار كارم و بخشي از اوقاتم نيز به فعاليت در نهادهاي مدني به صورت مفت و مجاني مي‌گذرد(‌ كه به قول برخي عقلا، نه به درد دنيا مي‌خورد و نه به درد آخرت!)، بنابراين انتظار اينكه هر روز مطلبي در وبلاگ بنويسم نشدني است هرچند تلاش خواهم كرد كه تا در حد ممكن وقتي را براي اينكار اختصاص دهم و ارتباط وبلاگي‌ام را با وبلاگ نويسان و خوانندگان حفظ كنم. در اين شرايط پاسخگويي به نظرات مراجعان از توانم خارج است اما مطمئنا" نظرات همه مراجعان را خواهم خواند و اگر وقت و فرصت و حوصله و ضرورتي بود حتما" پاسخ خواهم داد، كه به چند مورد در آينده اشاره خواهم كرد.