مشکل کجاست؟

اینروزها و پس از رخدادهای اعتراضی تلخ اخیر و در پی رخدادهای اعتراضی سال ۸۸ باز برای هرشهروند ایرانی این سئوال مطرح است که « مشکل کجاست؟ » از نظر من پاسخ به این سئوال این است که مشکل در شیوه حکمرانی و فقدان ” حکمرانی خوب ” است، و این در حالی است که حاکمان فعلی نه تنها چنین باور و حتی شکی در این باره ندارند بلکه فاجعه آنجاست که می پندارند که شیوه حکمرانی شان قابل صادرشدن به ئیگر کشورها هم هست و اون معجزه هزاره سوم هم ادعای مدیریت جهان را داشت!!!در مورد شیوه ” جکمرانی خوب ” و ادبیات مرتبط هم خوشبختانه در ایران به اندازه کافی بحث و فحص شده و نهادهای حاکمیتی هم از آن بخوبی مطلع هستند اما سوگمندانه گوشی برای شنیدن و اراده ای برای اصلاح شیوه جاری و عمل به ” حکمرانی خوب ” نیست و طبعا با ادامه این وضعیت نمی توان چشم انداز روشن و امیدوارکننده ای را پیش رو داشت و قطعا تنها راه نجات کشور و بقای نظام سیاسی در گردن نهادن به اصلاحات ساختاری برپایه شیوه ” حکمرانی خوب ” است و لاغیر.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *