شانزده آذر و روز دانشجو

امروز وقتی خبرهای مراسم و برنامه های بزرگداشت « شانزده آذر و روز دانشجو » را در دانشگاه های مختلف کشور خواندم ناخودآگاه بیاد خاطرات دوران دانشجویی و اقداماتی که در اینروز در آن فضای خفقان دوران ستم شاهی انجام می دادم افتادم، و اینکه تقدیر یا چرخ روزگار چه بازی هایی در درون خود دارد!در آن دورانی که من دانشجو بودم سال ۵۴، فضای دانشگاه اصفهان چندان داغ و مبارزاتی نبود اما بتدریج و با همت جمعی اندک از دانشجویان ( که برخی از آنها در دفاع از انقلاب و میهن شهید شدند ) فضای دانشگاه به مرور زمان و درهمگام با تحولات جامعه تغییر یافت و منهم این توفیق را داشتم که در همراهی با این جمع قعال قرار گیرم.

یکی از روزهایی که به ما فرصت عرض اندام مبارزاتی می داد همین روز « شانزده آذر و روز دانشجو » بود که فضای بیرونی هم آمادگی ذهنی آنرا داشت اما بدلیل فضای کلی دانشگاه غالب استادان و دانشجویان در اینروز ترجیحشان رفتن به کلاس بود تا دردسری متوجه شان نشود و طبعا کار ما هم تظاهرات و شیشه شکستن و تعطیلی کلاس ها بود.یادش بخیر استادی ریاضی بود بنام ماموریان، که اصلا کاری به کار سیاست نداشت و درستتر اینکه اصلاً از سیاست چیزی حالیش نبود و همه عالم و آدم را از دریچه ریاضیات می دید، و برگزاری کلاس هایش برایش درهرشرایطی اصل بود و از اینرو در روز شانزده آذر هم کلاس هایش را برگزار می کرد و منهم با او درس آنالیز ریاضی داشتم و در اینروز همراه دیگر دوستان باید کلاس های درس را بهم زده و تعطیل می کردیم. یادم هست که محل این کلاس درس ریاضی در دانشکده علوم تربیتی بود و پس از تظاهرات ما و شیشه شکستن ها بیشتر کلاس ها تعطیل و دانشجویان بیرون آمده بود اما این استادعزیز و یکی دونفر از دانشجویان حاضر به ترک کلاس و تعطیلی نشده بودند که من ناچار به درون کلاس رفتم و از آنها خواستم که کلاس را ترک و تعطیل کنند و با جر و بحث بالاخره کلاس تعطیل شد!

اما از عجائب چرخ روزگار اینکه یکی از آن دانشجویانی که در روز « شانزده آذر و روز دانشجو » به سرکلاس رفته و حاضر به ترک کلاس نبود و ناچار از ترک کلاس شد دانشجویی بود بنام محمد مهدی زاهدی که سال ها بعد و دولت اول احمدی نژاد وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری شد و سکان دانشگاه ها را بدست گرفت به عنوان عنصری انقلاب و اصولگرا! و مصداقی از اینکه انقلاب ها فرزندان راستین خود را می خورد، و دیدیم که در دروان این وزیر چه بر سر دانشگاه ها و دانشجویان آمد و چگونه ایشان و همفکرانش خواستند روز « شانزده آذر و روز دانشجو » مصادره به مطلوب و بی خاصیتش نمایند در حالیکه خون هایی که در اینروز بپای استقلال و آزادی ریخته شده است هرگز نمی گذارد اینروز از یاد مردم آزاده رود و هرگاه فرصت باشد دانشگاه و دانشجو به شور و هیجان در می آیند و یاد و نام دانشجویانی را که در اینروز به شهادت رسیدند و همه دانشجویان شهید میهن را گرامی می دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *