اوضاع ایران از زبان ساعد وزیر امورخارجه در سال ۱۳۲۲

” مجلس جز کشمکش داخلی و سعی در اینکه هر چند ماهی رئیس الورراء جدیدی را سر کار بیاورد کار دیگری نداشته و آن همکاری و صمیمیتی را که در این موقع لازم است بین دولت و مجلس موجود باشد در بین نیست، بطوری که هر رئیس دولتی برای انجام خدمتی که در طول مدت لازم دارد ناچار است قسمت عمده وقت خود را صرف صحبت و مذاکره و بند و بست با وکلا بنماید. بطوری که می توانم عرض کنم کوچکترین فرصتی برای رئیس دولت باقی نمی گذارند که بتواند اندکی هم به امور اساسی کشور بپردازد.
وضع عمومی و اخلاق مردم هم روز به روز بدتر می شود. اعتماد عمومی، توسعه تهمت و افترا نسبت به اشخاص، دزدی و سهل انگاری در انجام وظائف محوله، ترقی روز افزون قیمت اجناس و تنگی معیشت افراد روز به روز بدبختی این مملکت را بیشتر فراهم می سازد.
خلاصه اینکه امنیتی که در این بیست ساله در ایران برقرار شده بود و می توان آن را ضرب المثل قرار داد بکلی رخت بربسته و حتی در خود تهران هم هیچ کس در خانه خود ایمن نیست. فقر و وضع بد بودجه مملکتی هم به حد اعلای خود رسیده و بیم ورشکستگی می رود و…”
از کتاب « نامه لندن از دوران سفارت تقی زاده در انگلستان » به کوشش ایرج افشار، انتشارات نشر فرزان روز، ۱۳۷۵، ص ۲۷۰.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *