شاخص فضای کسب و کار

یکی از شاخص هایی که نماگر وضعیت اقتصادی کشورهاست شاخص « فضای کسب و کار » است. این شاخص همه ساله توسط بانک جهانی برپایه ده مولفه سهولت آغاز کسب و کار، کسب مجوزها، کیفیت استخدام و اخراج نیروی کار، دریافت مالیات، ثبت مالکیت، دریافت وام،حمایت از سرمایه گذاری، سهولت تجارت خارجی، سهولت خروج از کسب و کار، وضمانت اجرای قراردادها با روشهای علمی و متحدالشکل برای همه کشورها محاسبه و برپایه آن کشورها رتبه بندی می شود. جایگاهی که هر کشور دراین رتبه بندی می یابد بخوبی می تواند وضعیت اقتصادی آن کشور را در مقایسه با دیگر کشورها و در عرصه جهانی بخوبی نشان دهد.

برپایه محاسبه ای که با دریافت اطلاعات در باره هریک از مولفه های نامبرده از کشورها از مجاری رسمی و غیر رسمی انجام می گیرد به کشورها نمره ای تعلق می گیرد که جایگاه آنها را در مقایسه با دیگر کشورها تعیین می کند.

برپایه گزارشات بانک جهانی جایگاه ایران در رتبه بندی سال ۲۰۰۵، که مصادف است با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد و شکل گیری حاکمیت یکدست اقتدارگرایان، در میان ۱۷۸ کشور ۱۰۸ بوده است، یعنی ۱۰۷ کشور وضعیتی بهتر از ایران داشته و مابقی وضعیتی بدتر داشته اند . این رتبه در سال ۲۰۰۶ به ۱۱۳، درسال ۲۰۰۷ به ۱۱۹، ودرسال ۲۰۰۸ و۲۰۰۹ به رتبه ۱۴۲ کاهش یافته است. ملاحظه می شود که برپایه این گزارشات شاخص « فضای کسب و کار» در کشورمان طی پنج سال ۸۴الی ۸۸ دولت احمدی نژاد ۳۴ رتبه کاهش یافته است بگونه ای که فقط چهل کشور دیگر در دنیا هستند که به لحاظ این شاخص وضعیتی بدتر از ایران دارند، و بنظر می رسد که این وضعیت و جایگاه در سال ۸۹ و سال جاری نیز چندان تغییری نیافته باشد. به لحاظ منطقه ای هم ایران در میان ۱۸ کشور خاورمیانه و شمال افریقا رتبه ۱۴ را در سال ۲۰۰۹ بخود اختصاص داده است و فقط چهار کشور دیگر منطقه وضعیتی بدتر از ایران دارند.

اگر در نظر آوریم که برپایه سند چشم اندازتوسعه بیست ساله کشور قرار بوده برپایه اجرای چهار برنامه توسعه از سال ۱۳۸۴ تا ۱۴۰۴ ایران به قدرت اقتصادی اول و برتر منطقه تبدیل شود و جایگاه اول را بخود اختصاص دهد آنگاه بهتر می توان دریافت که دولت احمدی نژاد به رغم برخورداری از درآمد افسانه ای نفت و گاز در حدود ۵۰۰  میلیارد دلار چه بلایی را برسراقتصاد ایران آورده است بگونه ای که « فضای کسب و کار» در دوره مسئولیت این دولت روزبروز بدتر، و عملا با تیره شدن این فضا روزبروز از سرمایه گذاری بخش خصوصی و فعالیت اقتصادی مولد کشور کاسته شده است که نتیجه اش را به وضوح می توان در کاهش نرخ رشد اقتصادی و افزایش نرخ تورم و بیکاری سال های اخیرمشاهده کرد. و البته پیامدهای زیانبارش در سال های آتی بیشتر ظاهر خواهد شد و نسل های بعدی هم باید این خسارت ها را بدوش بکشند چراکه عدم سرمایه گذاری در ایندوره به بدتر شدن وضعیت اقتصادی در سال های پیش رو منجر خواهد شد و اگر بهر دلیلی کشور از درآمد نفت و گاز محروم شود یا این درآمد کاهش یابد وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور غیر قابل پیش بینی خواهد بود.

برای اثبات این عملکرد فلاکت بار دولت احمدی نژاد کافی است به آخرین گزارش نماگرهای اقتصادی منتشره توسط بانک مرکزی برای سه ماهه سوم سال ۸۹ مراجعه کرد، و به ویژه به حامیان دولت و اقتدارگرایان حاکم که در انجام این وضعیت و فلاکت در کشور مسئولیت مشترک داشته اند و باید پاسخگوی آن باشند، توصیه می شود که حتما اینکار را انجام دهند تا دریابند بدلیل وضعیت افتضاح و اسفناک شاخص های اصلی اقتصاد کشور مثل نرخ رشد اقتصادی و میزان سرمایه گذاری آمارهای مربوط به این شاخص ها از میانه سال ۸۷ به این طرف اعلام نشده و جایشان نقطه چین است! همین آمار انتشار یافته نیز نشان می دهد که نه تنها کشوربه سوی تحقق هدف برنامه چشم انداز پیشروی نکرده است بلکه با این عملکرد امید چندانی هم به دستیابی رتبه ای که ایران در سال ۱۳۸۴در میان کشورهای منطقه داشته است نمی توان داشت.

اینکه شاخص « فضای کسب و کار» در کشورمان نسبت به گذشته و در مقایسه جهانی بدتر شده است چشم انداز بدی را برای اقتصاد ایران در حال و آینده به نمایش می گذارد و در چنین اوضاع و احوالی درخواستهایی همچون مشارکت در مدیریت جهانی و غیره از سوی احمدی نژاد ( که بگونه ای حاکمیت اقتدارگرا را نمایندگی می کند ) در مجامع ومحافل جهانی بیشتر به یک شوخی و جوک شبیه است تا موضوعی قابل تامل و توجه ، مگر اینکه ایشان بخواهد با مشارکت در مدیریت جهان همان بلا و فلاکتی را که بر سر اقتصاد ایران و مردمش آورده است بر سر همه مردم جهان بیاورد و لابد اسباب ظهور امام زمان را فراهم سازد برمبنای همان روایتی که تا زمین پراز فساد و ظلم و جور نشود دادگستر جهان ظهور نخواهد کرد، و البته راقم این سطور دعا می کند که امام زمان هرچه زودتر ظهورکند تا کشور ما را از این بدبختی و فلاکتی که دامنگیرش شده، رهایی بخشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *