عملکرد ضعیف فراکسیون اقلیت

یکی از سوال های مهمی که این روزها مطرح است این است که آیا اصلاح طلبان راه یافته به مجلس توانسته اند انتظارات را برآورده کنند یا خیر. پاسخ به این سوال از این رو حائز اهمیت است که در آستانه هر انتخاباتی بحث شرکت یا عدم شرکت در انتخابات و فواید حضور اصلاح طلبان در قدرت مطرح می شود. به هر صورت در ارزیابی عملکرد اصلاح طلبان پارلمان باید بگویم با آنکه نمایندگان مجلس به عنوان منتخبان ملت از حقوق و اختیارات قانونی قابل توجهی برخوردارند انتظارات و اولویت هایی که از اقلیت مجلس هشتم می رفت تاکنون برآورده نشده است.

اصلاح طلبان برای راه یافتن همین تعداد حدود ۶۰ نفر به مجلس شورای اسلامی هزینه های فراوانی پرداختند. حال آنکه اقلیت تشکیل شده نتوانسته نقش موثری در ارائه طرح های اصلاح طلبانه و حمایت از اهدافی که اصلاح طلبان در جامعه دنبال می کنند، داشته باشد. نمایندگان از اختیارات گسترده یی از نطق پیش از دستور تا طرح سوال و استیضاح از وزیران کابینه برخوردارند. یک نماینده با نطق پیش از دستورش درباره مسائل و موضوعات مهم کشور توجه دیگر نمایندگان و حتی حساسیت مردم را به سوی آن موضوع جلب کند. در مجلس تنها ۱۰ نماینده می توانند وزیران را که دارای عملکرد ضعیفی بوده اند در معرض سوال و استیضاح قرار دهند و با ۱۵ امضا طرح به مجلس ارائه دهند. اینها امکاناتی است که به صورت قانونی در اختیار نمایندگان قرار داده شده است تا از این طریق منافع ملت را نمایندگی کنند. به نظر می رسد عملکرد ضعیفی که اقلیت مجلس هشتم تا به حال داشته از یک سو نتیجه رویکرد شورای نگهبان و هیات های اجرایی در رد صلاحیت باشد که مانع از حضور چهره های شاخص اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شد و همین رویه شورای نگهبان که در انتخابات گذشته، هیات های اجرایی و نظارتی هم به آن علاوه شدند باعث شد افراد راه یافته نیز با ملاحظه کاری در مجلس فعالیت کنند. عملکرد هیات های اجرایی و شورای نگهبان در انتخابات این دوره مجلس شورای اسلامی موجب شده هیچ اثری از شجاعت و اینکه نمایندگان بتوانند مدرس وار حتی در نطق های پیش از دستورشان سخنی را بگویند که حساسیت زا باشد، وجود ندارد. گذشته از این حتی نمایندگانی که پیش از این دارای مصونیت هایی بودند محافظه کارانه تر عمل می کنند.

از سوی دیگر باید عنوان کرد رابطه تعریف نشده نمایندگان اقلیت و احزاب اصلاح طلب به یک ضعف و مشکل تبدیل شده است چراکه این رابطه اگر به شکل تعریف شده شکل بگیرد نمایندگان از سازمان یافتگی قابل توجهی برخوردار خواهند شد. این مساله البته تنها ناظر بر اقلیت مجلس نیست بلکه مولفه غایبی است که اکثریت نیز از آن برخوردار نیست. در این برهه زمانی که مشکلات عظیمی در عرصه اقتصادی کشور وجود دارد، نمایندگان اصلاح طلب باید هر روز نسبت به این موضوع حساسیت نشان دهند تا دولت نهم را زیر ذره بین مجلسیان و نظارت هرچه بیشتر آنان ببینند و طرح هایی نظیر طرح تحول اقتصادی را با ابهامات فراوانی که دارد عجولانه اجرا نکند.

در این زمینه لازم است اعضای فراکسیون اقلیت به طور کارشناسانه طرح تحول اقتصادی را مورد بررسی قرار داده و در این راه اصلاح طلبان مجلس می توانند از بدنه کارشناسی احزاب کمک بگیرند. امید است اعضای فراکسیون اقلیت مجلس از ابزارهای نمایندگی بهترین استفاده را ببرند و در ادامه عمر مجلس شاهد برخاستن صدای تحول خواهی از پارلمان ایران باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *