پاسخ به یک نظر

من ابتدا از آقای مزروعی کمال تشکر را دارم که با تمام مشغله سیاسی که ایشون دارند اینقدر برای مخاطب احترام قائل هستند که جواب تمام سوالات را میدهندو واقعا این حرکت قابل تقدیر هست. ولی من نکته ای  را درمورد صحبت های قبلیم باید بگم: اگر من درمورد ضعف مجلس ششم درمورد مسائل اقتصادی و اولویت نبودن این مسئله نزد اصلاح طلبان گفتم ایا این به این معنی هست که من از مجلس هفتم دارم تعریف می کنم؟ که اقای مزروعی جواب من را داد که آقای احمدی نژاد با درآمد ۱۶۰ میلیارد دلاری چه کرده؟تا زمانی که ما به جای حل مشکلاتمان یکدیگر را حتی به حق متهم کنیم و راه حلی ارائه ندهیم پیشرفت نخواهیم کرد.از زمانی که نفت در این مملکت کشف شد تا به امروز که من دارم این مطلب می نویسم هیچ طیفی روی کار نیامد تا از تبدیل شدن نفت این منبع بزرگ انرژی به تهدید به جای فرصت جلو گیری کند.چه مجلس ششم و چه مجلس هفتم.چه دولت اصلاحات چه دولت آقای احمدی نژاد. من به عنوان یک ایرانی نگرانم از اصلاح طلبان خواسته ام این بود که حساسیت بیشتری به مسئله اقتصادی و پیشرفت کشور نسبت به مسائل سیاسی انجام دهند.چرا یکی پیدا نمیشه تو مملکت ما بجای بازیهای مسخره سیاسی بیاد با چند تا اقتصاد دان برجسته مشورت کنه و یک راه حل مفید پیدا کنه و اونو بکنه شعار انتخاباتیش؟این همه منابع طبیعی تو کشورمون به جز بیماری هلندی چه دستاوردی داشته؟چرا بزرگترین صنعت کشور ما یعنی خودروسازی خیلی بهش علمی نگاه کنیم باید بگیم یک مونتاژ کار حرفه ای است.آیا ما نیروی انسانی و توانایی اینو نداشتیم که تا الان تو صنعت خوردو حرفی برای گفتن داشته باشیم؟چرا روی جوونای نخبه سرمایه گذاری نمیشه؟چرا های دیگری که من به عنوان یک درددل از آقای مزروعی به عنوان عضوی از خانواده اصلاح طلبان تقاضا دارم به این سوالات جوابی بدهد و را حلی ارائه بدهد؟ قدری از سیاست فاصله بگیریم و به سمت اقتصاد بریم  تا پیشرفت کنیم.آقای مزروعی لطفا بگید مثلا چرا مجلس ششم درمورد معضلات دیگه کشور از پاینن فشار نیاورد تا   از بالا چونه بزند؟مثلا همین  صنعت خودرو که واقعا داره به مصرف کننده ها ظلم می کنه و حقشونو ادا نمی کنه؟ چرا مجلس ششم فشار نیاورد تا خودروساز ما مجبور بشه توی این بازار انحصاری قدری منصفانه تر با مشتری عمل کنه؟اصلا چرا بازرا باید انحصاری باشه؟آیا فقط درمورد مسائل سیاسی باید با بالا چونه زد؟

مزروعی : باسلام ، برادر عزیز! پاسخ به سئوالات شما نیاز به بحث های فراوان دارد و اتفاقا سئوال اصلی همین است که چرا تلاش ما ایرانیان پس از صد سال گذشت از نهضت مشروطیت و چند جنبش و انقلاب برای دستیابی به حاکمیت قانون ، آزادی ، مردمسالاری و توسعه به جایی نرسیده است؟ از نظر من این ریشه در ساختار حقیقی ( روابط و مناسبات و نهادهای درونی جامعه ) و حقوقی (نطام حکومتی و روابط حاکم) دارد و تا وقتی اصلاح این ساختارانجام نشود که عمدتا سیاسی و فرهنگی است در عرصه اقتصادی هم نمی توان انتظار توسعه و پیشرفت دارد همانگونه که تاکنون نشده است و در این میان مسئله نفت هم قوز بالاقوز شده است ! با این توضیح مختصر به شما بگویم اولین دولتی که تلاش کرد از درآمد نفت بگونه دیگری در اقتصاد ایران استفاده کند دولت اصلاح طلب خاتمی درقالب برنامه سوم توسعه با تمهید حساب ذخیره ارزی بود واگر شما علاقمند به این مباحث هستید و می خواهید بدانید اصلاح طلبان چه برنامه و نگرشی برای اداره کشورو اقتصاد داشتند حتما باید قانون برنامه توسعه سوم و برنامه چهارم مصوب مجلس ششم را بخوانید تا دریابید که مشکل کشور ما نداشتن برنامه اقتصادی و مشورت با اقتصادانان نیست بلکه این ساختار سیاسی حاکم است که اجازه اجرای این برنامه ها را نمی دهد و در زمان خاتمی همین ساختار هر نه روز یک بحران می ساخت و…و الان هم دولتی بر سرکار است که باور و اعتقادی به برنامه و کارشناسی علمی و…ندارد! در مورد صنعت خودرو هم نباید آنرا موضوعی جدا از کل مسائل اقتصادی کشور دید و در این ساختار همین خودرو تولید و عرضه می شود البته مجلس ششم اقداماتی را در این زمینه انجام داد واز جمله گزارشی را به عنوان تحقیق و تفحص از صنعت خودرو تهیه و بخش هایی از آنرا در مجلس خواند که همین نکات شما را در آن گزارش آورده بود اما وقتی در این کشور حق بنیادین شهروندان در انتخابات برای نامزد شدن و حق انتخاب برسمیت شناخته نمی شود و افرادی به نام نماینده به ملت تحمیل می شود و همین ها قرار می شود قانون بنویسند و براداره کشور نظارت کنند آنوقت شما انتظار دارید که خودرو با این کیفیت به ملت تحمیل نشود؟ متاسفانه اقتدارگرایان در همه سال های گذشته و به ویژه حالا که همه قدرت را در اختیار گرفته اند به جامعه ما القا کرده و می کنند که پایه و اساس همه مسائل و مشکلات کشور اقتصادی است و مردم جز به اینها نباید فکر کنند اما واقعیت این است که پایه و اساس مشکلات جامعه ما سیاسی و فرهنگی است و تا در این زمینه تغییر و تحولی صورت نگیرد محال است ما در عرصه اقتصادی گامی به پیش برداریم و حاکمیت یکدست اقتدارگرایان اگرهیچ دستاوری برای مردم و کشور ما نداشته باشد اینرا اثبات خواهد کرد که بدون اصلاح ساختار سیاسی امکان توسعه و پیشرفت اقتصادی در ایران وجود ندارد و همینانی که با شعار آبادگری و عدالت محوری و بردن درآمد نفت به سر سفره های مردم و حل مشکلات اقتصادی و معیشتی بر سر آمدند و با همین بهانه وشعارروز بروز دائره آزادیهای سیاسی و اجتماعی مردم را تنگ تر و سخت ترکرده و کار بجایی رسیده است که دیگر حق انتخابی برای مردم برسمیت نمی شناسند و در پی آنند که انتخابات را به انتصابات و جمهوری اسلامی را به دولت اسلامی تبدیل نمایندجز بر مسائل و مشکلات اقتصادی و اجتماعی و عقب ماندگی کشورنخواهند افزود و آنوقت شاید مردم ما دریابند که باید راه تازه ای در پیش گیرند و این بار با اگاهی و قدرت و باور بیشتری به اصلاحات روی آورند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *