18 مرداد 98

روز خبرنگار و درب خانه‌ای که به روی صاحبانش بسته مانده است

روز ١٧ مرداد روز خبرنگاراست. روز ١٧ مرداد سال ٧٧ محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی در مزار شریف افغانستان به دست طالبان شهید شد و جان بر سر پیمان حرفه ای خویش نهاد. این واقعه تلخ و دردناک که در دومین سال استقرار دولت اصلاح طلب خاتمی و بهار مطبوعات ایران رخداد، به پشنهاد « انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران » و استقبال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تصویب شورای فرهنگ عمومی رسید و از آن پس این روز بنام « روز خبرنگار » در تقویم کشور ثبت و گرامی داشته می شود، به امید آنکه زان پس جان خبرنگاری در ایران و جهان بواسطه شغلش گرفته نشود و به مهلکه نیافتد اما هیهات ...

ادامه "روز خبرنگار و درب خانه‌ای که به روی صاحبانش بسته مانده است" »

14 مرداد 98

فساد و امنیت ملی

یکی از معضلات دیرینه و نهادینه شده در عرصه حکومتداری ایران مسئله « فساد » است بگونه ای که در ذهنیت غالب ایرانیان این گزاره جاافتاده است که کمتر دولتمردی را می توان یافت که دامنش به « فساد » و سوء استفاده از مقام و منصب حکومتی آلوده نباشد! پس از پیروزی جنبش مشروطیت و نظام نوین سیاسی مبتنی بر قانون و شکل گیری نسبی جامعه مدنی انتظار می رفت که از حجم و گستره « فساد » در کشورمان کاسته شود اما کشف و استخراج نفت و تزریق درآمد نفتی به بودجه دولت منبع تازه ای را برای دامنگیری دولتمردان به « فساد » فراهم آورد، و با افزایش درآمد نفت بر دامنه « فساد » در درون حاکمیت افزوده شد بگونه ای که تاریخ معاصر ایران از نوعی همبستگی مثبت بین " درآمد نفت " و « فساد » حکایت دارد. متاسفانه در همین دوران و درمقاطع مختلف برخی تشنگان قدرت با استفاده از همین روانشناسی غالب ایرانیان ( حساسیت بالا نسبت به فساد دولتمردان ) با شعار " مبارزه با فساد " به میدان سیاست آمده و توانسته اند از نردبان حساسیت جامعه بالا روند اما به هنگام قدرت و مسئولیت نه تنها در زمینه " مبارزه با فساد " اقدام موثری انجام ندادند بلکه بر دامنه « فساد » در عملکرد حکومت افزوده اند! آخرین نمونه بارز چنین رخدادی را می توانیم در رفتار احمدی نژاد و دوران هشت ساله دولتش ببینیم که با شعار " مبارزه با فساد " به جلب نظر و رای مردم پرداخت و بر سرکار آمد اما در دوران مسئولیتش، که مقارن با برخورداری کشور از درآمد افسانه ای نفت بود، نه تنها از دامنه « فساد » در امر حکومتداری کاسته نشد بلکه به ارقام افسانه ای اختلاس ۳٠٠٠ میلیارد تومانی و بیشتر ارتفاع یافت!

ادامه "فساد و امنیت ملی" »

9 مرداد 98

انتخابات رقابتی شرط کارآمدی

سرمایه های وجودی انسانها چگونه شکفته و تجلی خارجی می یابد ؟ و چگونه یک نظام سیاسی می تواند از این سرمایه های وجودی شهروندانش حداکثر بهره داری را نموده و نظامی کارآمد بسازد؟ پاسخ به این دوسئوال بسیار مهم و کلیدی می تواند راهگشای هر جامعه ای بسوی رشد و توسعه و تعالی مادی و معنوی باشد.

ادامه "انتخابات رقابتی شرط کارآمدی" »

30 تیر 98

عدالت شاخص حقانیت

سئوال این است که ازمنظر آموزه های اسلامی « حقانیت » یک نظام سیاسی با چه شاخص و عیاری معلوم و اندازه گیری می شود؟ آیا پیشوند « جمهوری اسلامی » در روزگار ما برای « حقانیت » نظام سیاسی مستقر بنام دین کفایت کرده و می کند؟ یا این نامگذاری ها به تنهایی نمی تواند دلیلی بر « حقانیت » نطام سیاسی باشد؟
خداوند در قرآن به صراحت هدف از ارسال رسل و انزال کتب الهی را اینگونه توصیف کرده است :" به تحقیق ما رسولانمان را فرستادیم و بدیشان کتاب و میزان فرو فرستادیم تا مردم برای برپایی « عدالت » بپاخیزند و... " ( آیه ۲۵ سوره حدید )، و یا خطاب به داود پیامبر می گوید :" یا داود ما ترا خلیفه و جانشین خود در زمین قرار دادیم تا درمیان مردم به حق و « عدالت » رفتار و داوری کنی و.. ".( آیه ۲۶ سوره ص )

ادامه "عدالت شاخص حقانیت" »

3 تیر 98

جنبش سبز و افق آینده

حضور پرشوراما ساکت معترضان به نتیجه اعلامی انتخابات ریاست جمهوری دهم در راهپیمایی آرام ٢۵ خرداد ۸۸ در تهران آغازگر راهی بود که از شعار " رای من کو؟ " به شکل گیری جنبشی مدنی انجامید که در ادبیات سیاسی با نام « جنبش سبز » ثبت و ضبط و تاریخی شد. حال درآستانه ده سالگی شکل گیری و تداوم این جنبش فرصتی است که به بازنگری راه طی شده این جنبش از جهات مختلف بپردازیم، و نقاط قوت و ضعف و کامی‌ها و ناکامی‌های آنرا برشماریم، و با تکیه بر تحلیل‌های واقع بینانه، امیدوارانه و استوار راه این جنبش مدنی را ادامه دهیم. در سالگرد برامدن جنبش سبز تحلیل ذیل کوششی است در این مسیر، و اینکه نیروهای اصلاح طلب و تحولخواه جامعه ما برای دست یابی به مطالبات برحق جنبش چه باید بکنند؟ و چگونه می توان در ادامه این راه را به نتیجه مطلوب رساند؟

ادامه "جنبش سبز و افق آینده" »

18 خرداد 98

آمایش سرزمین

بحث « آمایش سرزمین » از دهه سی در کشورمان و در درون سازمان برنامه مطرح بوده است اما به رغم گذشت بیش از نیم قرن از طرح و پیگیری این بحث و تدوین شش برنامه عمرانی در زمان رژیم سابق و شش برنامه توسعه در سال های پس از انقلاب ( از سال ١٣۶۸ به بعد ) هنوز این بحث به سرانجام نهائی نرسیده و قالب اجرایی لازم را نیافته است، و این در حالی است که کشورمان از نوعی توسعه نامتوازن و ناعادلانه رنج می برد. با سفری از مرکز به پیرامون و به ویژه استان های مرزی دور تا دور کشور براحتی و با چشم می توان این وضعیت را مشاهده کرد و نیازی به انجام تحقیق میدانی و پژوهش کارشناسی و علمی ندارد. قطعاً این وضعیت ناعادلانه نه تنها با تحقق " عدالت اجتماعی " مورد ادعای حاکمیت سازگاری ندارد بلکه به لحاظ " امنیت ملی " هم می تواند پیامدهای زیانباری را به همراه داشته و به نیروهای گریز از مرکز میدان فعالیت دهد. از اینرو توجه به بحث « آمایش سرزمین » و قالب اجرایی دادن به آن در پس این سال هایی که مطرح بوده است می تواند یکی از برنامه های اصلی حاکمیت در ساماندهی به اقتصاد و پیشبرد برنامه توسعه متوازن و پایدار در کشور باشد.

ادامه "آمایش سرزمین" »

15 خرداد 98

چرا باید تاریخ را بخوانیم؟

تاریخ، برخلاف فیزیک یا اقتصاد وسيله پیش بینی درست حوادث نیست. تاریخ را نه به این دلیل که بتوانیم آینده را پیش بینی کنیم بلکه برای این می خوانیم که افق دید مان را گسترش دهیم و درک کنیم که وضعیت کنونی ما نه طبیعی است و نه اجتناب ناپذیر، و در نتیجه امکانات بسیار بیشتری از آنچه تصور می کنیم در برابر خود داریم. برای مثال، مطالعه اینکه چطور اروپائیان بر آفریقایی‌ها مسلط شدند ما را قادر می‌سازد درک کنیم که هیچ چیز طبیعی یا اجتناب ناپذیری در سلسله مراتب نژادی وجود ندارد، و اینکه دنیا ممکن است به گونه دیگری سازماندهی شود. ( کتاب انسان خردمند، ص 337 )

5 خرداد 98

فقر نظریه پردازی

اگر حافظه ام یاری کند در سال ١٣٧٠ به دعوت دولت آلمان، من به عنوان نماینده روزنامه سلام همراه نمایندگانی از دیگر روزنامه ها عازم این کشور شدیم. این جمع هفت نفره، که از قضای روزگار این آقای سرافراز، که مدتی با حکم رهبری به عنوان رئیس جدید صدا و سیما منصوب شد، و اخیراً خبرساز شده است! در آن روزگاربه عنوان نماینده روزنامه رسالت در این جمع حضور داشت، گفتگوها و دیدارهایی را با روزنامه نگاران و مقامات آلمانی داشت که شرح همه آن در حوصله این مقال نیست. از جمله دیداری هم با رئیس مجلس آلمان داشتیم که در ان هنگام یک خانم دکتر روانشناس با سابقه استادی دانشگاه بود. در این دیدار یکی از روزنامه نگاران همراه به استناد مشاهدات چند روزه ای که از مناظر شهری آلمان داشت و ایضاً نوع نگاه و تحلیلی که نسبت به جوامع غربی داشت، این سئوال را از خانم رئیس مجلس پرسید: شما فکر نمی کنید با این آزادی ای که به جامعه و افراد داده اید نتیجه اش همین ولگردی و لاقیدی و خوش باشی جوانانتان در کوچه و خیابانها و زیر پانهادن ارزش های اخلاقی و دینی توسط آنها شده باشد؟ خانم رئیس مجلس در پاسخ گفت: سئوال بسیار خوبی مطرح کردید برای اینکه مدتی است در جامعه ما و به ویژه رسانه ها گفتگویی پیگیر در این باره وجود دارد و اینکه چقدر می توان به جامعه و افراد آزادی داد؟

ادامه "فقر نظریه پردازی" »

31 اردیبهشت 98

بنشین برلب جوی گذر عمر ببین

امروز با دیدن این عکس بیاد دوران دبستانم در مارچین افتادم. سال 1344 کلاس سوم یا چهارم دبستان! دو معلمی که درعکس دیده می شوند در زمره اولین سپاهیان دانشی بودند که به روستاها اعزام شده بودند. تا جائیکه بیادم مانده نفر سمت راست با لباس شخصی آقای شیرزاد نام داشت و ترک و تبریزی بود و بسیار اجتماعی و گرم، و نفر سمت چپ که لباس نظامی دارد آقای فرامرزی و اهل سیستان و بلوچستان بود. متاسفانه پس از اتمام دوران سربازی شان و رفتن به دیار خود دیگر هیچ خبر و اطلاعی از آنها ندارم، و امیدوارم هرکجا هستند به سلامت باشند که با آموختن به من، مرا مدیون و بنده خود ساخته اند!

ادامه "بنشین برلب جوی گذر عمر ببین" »

25 اردیبهشت 98

حاکمیت ملی و اصل همه پرسی

پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ماه سال ٥٧ تاکنون سه « همه پرسی » در کشورمان انجام شده است: « همه پرسی » برای تعیین نوع نظام در تاریخ ١١ و ١٢ فروردین ماه سال ٥٨، « همه پرسی » برای تایید قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ١١ و ١٢ آذر ماه سال ٥٨، و « همه پرسی » برای تایید بازنگری و اصلاح در قانون اساسی در ٦ مرداد سال ٦٨. « همه پرسی » اول و دوم مقدم بر تصویب و تایید قانون اساسی و با فرمان رهبری انقلاب اسلامی امام خمینی انجام شده است اما در مورد انجام « همه پرسی » سوم، با توجه به اینکه قانون اساسی مصوب سال ٥٨ در مورد نحوه اصلاح و بازنگری در این قانون ساکت بوده و در اصل مربوط به وظائف و اختیارات رهبری ( اصل ١١٠ ) نیز ذکری از صدور " فرمان همه پرسی " توسط رهبری نیامده بود طبعا باید مستند و مستفاد به اصل ششم این قانون که بیان می دارد:" در جمهوری اسلامی ایران امور کشور باید به اتکاء آراء عمومی اداره شود، از راه انتخابات: انتخاب رئیس جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضای شوراها و نظایر اینها، یا از راه همه‏پرسی در مواردی که در اصول دیگر این قانون معین می‌گردد. " باشد که راه « همه پرسی » را بروی نظام سیاسی مستقر برای اداره امور کشور باز گذاشته است و امام خمینی با استفاده از این ظرفیت و پس از تجربه اجرای ده ساله قانون اساسی مصوب سال ٥٨ و دریافت نقاط قوت و ضعف و ابهامات آن، برای اصلاح و بارنگری در قانون اساسی اقدام کرده است.

ادامه "حاکمیت ملی و اصل همه پرسی" »

 

 
   


all right reserved for dreamdesign.ir  - © Copyright 2007